Elaenia flavogaster ye una especie d'ave paseriforme perteneciente al xéneru Elaenia qu'integra la familia Tyrannidae. Ye nativa del Neotrópicu.

Nome común

Descripción Los adultos miden aproximadamente 16 cm de llargu y pesen alredor de 24 gramos. Exhibe una cresta arizada bien evidente, principalmente al cantar. Son de color marrón verdosu na parte cimera, con un ténue aniellu ocular blancu; ales más escures con dos faxes blanques. Gargüelu blancu, pechu abuxáu, banduyu amarellentáu.

Distribución y hábitat Habita l'área entendida ente'l sur de Méxicu y la Península de Yucatán hasta América Central y Suramérica, hasta'l norte d'Arxentina.

Ye una ave común nes arbolees semi abiertes, nos xardinos y nes zones de cultivu. Ye la Elaenia más común n'árees degradaes. E. flavogaster ye una ave común nel so hábitat, y el IUCN nun considera que s'atope en peligru d'estinción.

Comportamientu A pesar de l'apariencia apagada, tien un temperamentu solmenáu; posa en locales espuestos y atrai l'atención.

Alimentación Aliméntase de frutos coloraos y d'inseutos. Suel atrapar a los postreros mientres el vuelu, dempués d'acolumbralos dende un puntu de sofitu, y dacuando tomar direutamente de les plantes.d'A. Gabriel & Pizo (2005) La especie tamién se xune a otres para formes colonies, asitiándose a distancies considerables ente les cañes de los árboles.Machado (1999)

Reproducción Fabrica niales zarraos y deposita d'a dos güevos blancos con manches coloraes per vegada. La fema guara por dieciséis díes y curia a la cría primero que ésta pueda volar aproximadamente pol mesmu periodu de tiempu. Los fiofíos sufren los ataques de pequeños mamíferos omnívoros tales como'l tití común (Callithrix jacchus), que suel baltar los sos niales mientres la estación seca (cuando les frutes son escases) pese al esfuerciu de los páxaros pa defender el so llugar.de Lyra-Nieves et al. (2007)

Vocalización Barullenta, tien dellos llamaos, toos exuberantes y roncos; los más frecuentes son un "biiur!" y un "rik-kipiu" polo xeneral dobláu; la pareya fai duetos.Ridgely, Robert, Elaenia flavogaster, p. 208, en Gwyne, John, Ridgely, Robert, Tudor, Guy & Argel, Martha, 2010. Aves do Brasil Vol.1 Pantanal e Cerrado. Editora Horizonte. ISBN 978-85-88031-29-6

Sistemática

Descripción orixinal La especie E. flavogaster describióse per primer vegada pol naturalista suecu Carl Peter Thunberg en 1822 sol nome científicu Pipra flavogaster; llocalidá tipu presumida «Rio de Janeiro, Brasil».

Taxonomía Puede tar estrechamente rellacionada a Elaenia spectabilis; enantes trataes como conespecífiques, pero les árees de distribución sobrepónense llargamente en Brasil y tienen vocalizaciones distintes.(Elaenia flavogaster) en IBC - The Internet Bird Collection. Consultada en 15 d'abril de 2014.

Subespecies D'alcuerdu a la clasificación del Congresu Ornitolóxicu Internacional (IOC, versión 5.1, 2015) Gill, F & D Donsker (Eds). 2015. IOC World Bird List (v 5.1). doi : 10.14344/IOC.ML.5.1. Disponible en IOC – World Birds names - Tyrant flycatchers . Consultada'l 27 de xineru de 2015. y Clements Checklist 6.9,Clements, J. F., T. S. Schulenberg, M. J. Iliff, B.L. Sullivan, C. L. Wood, and D. Roberson. 2014. The eBird/Clements checklist of birds of the world: Version 6.9. Downloaded from Downloadable checklist|Clements Checklist 6.9 reconócense cuatro subespecies cola so correspondiente distribución xeográfica:

Elaenia flavogaster flavogaster (Thunberg), 1822 - dende Colombia y Venezuela (inclusive Islla Margarita y Islla de Coríos) hasta les Guayanes, Trinidá, Islla Tobago, Antilles Menores (Granada, Granadines), Brasil (sacante nel centru y oeste de l'Amazonia escontra'l sur hasta Rio Grande do Sul, Bolivia, Paraguái, sureste de Perú y nordés d'Arxentina. Elaenia flavogaster pallididorsalis Aldrich, 1937 - Panamá ya islles axacentes (sacante islla Coiba). Elaenia flavogaster semipagana P. L. Sclater, 1862 - estremu suroeste de Colombia, oeste y sur d'Ecuador (incluyendo Islla Puná) ya interior noroeste de Perú. Elaenia flavogaster subpagana P. L. Sclater, 1860 - sureste de Méxicu al este dende'l sur de Veracruz y Chiapas (incluyendo Isla Mujeres, al norte de Quintana Roo) al sur hasta Costa Rica, tamién suroeste de Panamá (isla Coiba).

Referencies

Bibliografía d'A. Gabriel, Vagner & Pizo, Marco A. (2005): Foraging behavior of tyrant flycatchers (Aves, Tyrannidae) in Brazil. Revista Brasileira de Zoologia 22(4): 1072–1077 PDF de Lyra-Nieves, Rachel M.; Oliveira, Maria A.B.; Telino-Júnior,Wallace R. & do Santos, Ednilza M. (2007): Comportamentos interespecíficos ente Callithrix jacchus (Linnaeus) (Primates, Callitrichidae) y algumas aves de Mata Atlântica, Pernambuco, Brasil [Interspecific behaviour between Callithrix jacchus (Linnaeus) (Callitrichidae, Primates) and some birds of the Atlantic forest, Pernanbuco State, Brazil]. Revista Brasileira de Zoologia 24(3): 709–716 PDF. Richard; O'Neill, John Patton & Eckelberry, Don R. (1991): A guide to the birds of Trinidad and Tobago (2ª edición). Comstock Publishing, Ithaca, N.Y.. Hilty, Steven L. (2003): Birds of Venezuela. Christopher Helm, Londres. Machado, C.G. (1999): A composição dos bandos mistos d'aves na Mata Atlântica da Serra de Paranapiacaba, no sureste brasileiro [Mixed flocks of birds in Atlantic Rain Forest in Serra de Paranapiacaba, southeastern Brazil]. Revista Brasileira de Biologia 59(1): 75-85 PDF

Enllaces esternos

Videos, semeyes y soníos de en The Internet Bird Collection. Semeyes y soníos de en Wikiaves. Soníos de en xeno-canto. Estampillas (para Granada, San Vicente y Les Granadines y Surinam) en VIREO

Flavogaster Categoría:Aves del Neotrópicu Categoría:Animales descritos en 1822 Categoría:TBSpecies