Lanio versicolor, tamién denomada fruteru d'ales blanques o pipira-de-asa-branca (Brasil)Tangara Aliblanca (Lanio versicolor) (d'Orbigny & Lafresnaye, 1837) en Avibase. Consultada'l 11 d'agostu de 2014. ye una especie d'ave paseriforme perteneciente al xéneru Lanio qu'integra la familia Thraupidae. Alcuéntrase na Amazonia, n'América del Sur. thumb|180px|left|Lanio versicolor; ilustración d'Orbigny, 1847.
Descripción Mide 16 cm. El llamativu machu tien la cabeza corita, cola frente y gargüelu olivacees; envés y rabadilla ocráceo xaspiáu; amplia área blanca nes cobertoras de les ales, oldeando coles ales negres. Pembaxo ye mariellu ocráceo. La fema ye uniforme, esencialmente marrón ocráceo penriba y ocráceo pembaxo, más amarellentáu nel mediu abdómen. Presenta un picu dentáu termináu en gabitu na so estremidá similar a les aves de la familia Laniidae.
Sinonimia Tachyphonus versicolor
Distribución y hábitat Alcuéntrase en Bolivia, Brasil y Perú. Bien común en montes húmedos na Amazonia al sur del Ríu Amazones, hasta los 1200 msnm.Ridgely Robert, Lanio versicolor, p. 618, en Field guide to the songbirds of South America: the passerines / Robert Ridgely and Guy Tudor. – 1st ed. – (Mildred Wyatt-World series in ornithology). ISBN 978-0-292-71748-0
Comportamientu Xeneralmente en pares, menos de cutiu en pequeños grupos, casi siempres acompañando bandaes mistes y actuando como sentinela. Comportamientu bien asemeyáu a Lanio fulvus, pero permanez más altu nes copes qu'ésti. Son los primeros miembros de la bandada a dar una alarma cuando ferres cazadores d'aves son vistos; regularmente emiten alarmes falses, engañando los otros miembros de la bandada pero dexándo-yos prindar inseutos axorizaos polos otros.Lanio versicolor
Alimentación Davezu reparase d'otres aves mientres busquen alimentu y entós escuerre preses qu'éstes arrampuñen pero nun consiguen prindar. La so dieta consiste d'artrópodos y fruto.
Vocalización Emite un llamáu sonoro y convincente, “chiu!”, bien usáu nel so papel de líder y sentinela de bandaes.
Sistemática Descripción orixinal La especie L. versicolor describióse per primer vegada polos naturalistes franceses Alcide d'Orbigny y Frédéric de Lafresnaye en 1837 sol nome científicu Tachyphonus versicolor; llocalidá tipu «Yuracares, Bolivia».
Taxonomía A pesar de la proximidá xeográfica con Lanio fulvus, que substituye esta especie al norte del Ríu Amazones, los dos estrémense xenéticamente por una cantidá significativa (7/0%).
Subespecies Reconócense 2 subespeciesGill, F & D Donsker (Eds). 2014. IOC World Bird List (v 4.3). doi:10.14344/IOC.ML.4.3. Disponible en IOC – World Birds names - Tanagers, flowerpiercers & tanager-finches. Consultada'l 11 d'agostu de 2014.Clements, J. F., T. S. Schulenberg, M. J. Iliff, B.L. Sullivan, C. L. Wood, and D. Roberson. 2013. The eBird/Clements checklist of birds of the world: Version 6.8. Downloaded from Downloadable checklist|Clements Checklist 6.8 cola so correspondiente distribución xeográfica: Lanio versicolor versicolor (d'Orbigny & Lafresnaye, 1837) - sur del Amazones nel este de Perú (sur del Ríu Marañón), oeste de Brasil (al este hasta'l Ríu Tapajós) y norte de Bolivia. Lanio versicolor parvus (Berlepsch, 1912) - centro este de Brasil al sur del Amazones (dende'l Tapajós al este hasta'l baxu Ríu Tocantins, al sur hasta Mato Grosso) y estremu nordeste de Bolivia.
Referencies
Enllaces esternos Semeyes y soníos de Lanio versicolor en Wikiaves . Soníos y mapa de distribución de en xeno-canto.
versicolor Categoría:Aves del Amazones Categoría:Animales descritos en 1837