Stigmatura napensis, tamién denomináu rabicano pequeñu, tiranuelo coludo (en Colombia), moscareta-coleadora menor (en Perú) o papa-mosques-do-sertão (en portugués, en Brasil),Rabicano Menor Stigmatura napensis or bahiae (= Stigmatura napensis) Chapman, 1926 en Avibase. Consultada'l 10 de xunu de 2015. ye una especie d'ave paseriforme, una del dos pertenecientes al xéneru Stigmatura qu'integra la familia Tyrannidae. Ye nativa de Suramérica.

Descripción Ye una ave pequeña, mide 13,5 cm de llargor, menor que'l so pariente, el rabicano mayor. Los sos partes cimeros son de color oliva abuxáu con una llista superciliar mariella; les ales y la cola son gris escuru, les ales con un anchu parche llonxitudinal y cantos ablancazaos y la cola llargamente puntiada y bordiada de blancu amarellentáu y con blancu na base. Pembaxo ye mariellu. La subespecie bahiae difier por ser más pardu penriba y más apagáu y más pardu amarellentáu pembaxo. De cutiu caltién la so llarga cola alzada bien enriba de la horizontal.

Distribución y hábitat Les dos subespecies distribúyense xebradamente: una (napensis) a lo llargo de los grandes ríos de les cuenques central del Amazones y suroeste del Orinoco en Colombia, Venezuela, Ecuador, Perú y Brasil; y la otra (bahiae) nel nordeste de Brasil. Habita n'islles riberanes con crecederes nueves embaxo de 300 m d'altitú y en carbes de la caatinga hasta los 600 m., Stigmatura napensis y Stigmatura bahiae, p. 408, en Field guide to the songbirds of South America: the passerines – 1st ed. – (Mildred Wyatt-World series in ornithology).

Comportamientu Similar al so pariente S. budytoides, ye bien activa y de cutiu atrevida, usualmente anda en pares pola trupa vexetación arbustiva pero nun ye malo de ser reparada. Prefier formaciones d'árboles de Tessaria.

Alimentación Aliméntase principalmente d'inseutos, que busca intensamente ente la xamasca y les cañes y dacuando nel suelu.Papa-mosques-do-sertão en WikiAves. Consultada'l 10 de xunu de 2015.

Reproducción Constrúi'l nial de ramines seques bien escondíu nel mediu de la xamasca d'un arbustu, a un altor que puede variar ente 70 cm y 1 m del suelu. La boca del nial ye de 40 mm x 40 mm y tien una fondura de 25 mm y un altor de 30 mm. La postura puede ser de dos a tres güevos que pesen 1,2 g y miden 17 mm x 12 mm. Ninhos de espécies ameaçadas, endêmicas y outras de comportamento reprodutivos pouco conhecidos, na Pátria da Llabrara-Azul-de-Lear (Anodorhynchus leari, Bonaparte, 1856). en Atualidades Ornitolóxiques On-line Nᵘ153 - Janeiro/Fevereiro 2010; p. 70. En portugués.

Vocalización El cantar inclúi un quexosu “kuiiurt?” o “kuiiurt?kuii”, delles vegaes terminando nun atropáu de notes, de cutiu nuna distintiva cadencia, por casu “kui-kuu-kurr, kui-kuu-kurr”, dau en dúu. La vocalización de bahiae ye bien distinta, el cantar ye un repetitivu “pur, pi-dir-pur, pi-dir-pur, pi-dir-pur” o un solitariu “pi-dir”.

Sistemática Descripción orixinal La especie S. napensis describióse per primer vegada pol ornitólogu d'Estaos Xuníos Frank Michler Chapman en 1926 sol nome científicu Stigmatura budytoides napensis; llocalidá tipu «unión de los ríos Curaray y Napo, Perú.» Taxonomía El xéneru tuvo d'antiguo asitiáu na familia Formicariidae por cuenta de la so paecencia xeneral con especies del xéneru Formicivora. Forma una superespecie col rabicano mayor (Stigmatura budytoides). Dellos autores, como Ridgely & Tudor (2009), consideren a la subespecie S. napensis bahiae que se distribúi na caatinga del nordés brasilanu, como especie plena, por cuenta de diferencies morfolóxiques y de vocalización cola especie nominal. Sicasí, esto nun ye siguíu pola mayoría de les clasificaciones, como IOC, Clements y el South American Classification Committee (SACC).

Subespecies Según la clasificación del Congresu Ornitolóxicu Internacional (IOC) (Versión 5.1, 2015). IOC World Bird List (v 5.1). doi : 10.14344/IOC.ML.5.1. Disponible en IOC – World Birds names - Tyrant Flycatchers. Consultada'l 10 de xunu de 2015. y Clements Checklist 6.9, 2014.} The eBird/Clements checklist of birds of the world: Version 6.9. Baxáu de: Downloadable checklist|Clements Checklist 6.9 reconócense 2 subespecies, cola so correspondiente distribución xeográfica:

Stigmatura napensis napensis , 1926 - a lo llargo de los grandes ríos de les cuenques del centru del Amazones y suroeste del Orinoco nel estremu sureste de Colombia (cerca de Leticia), suroeste de Venezuela (a lo llargo del Orinoco), esti d'Ecuador, nordés de Perú y centro norte de Brasil (escontra l'este hasta'l ríu Tapajós). Stigmatura napensis bahiae , 1926 - nordeste de Brasil (Pernambuco, centro norte de Bahia). Tamién en Alagoas, Paraíba, Rio Grande do Norte, sur de Ceará y este de Piauí.Mapa de rexistros de papa-mosques-do-sertão en Wikiaves. Consultada'l 10 de xunu de 2015.

Dellos autores, como Clements Checklist 6.9, consideren a la población del delta del Orinoco como una subespecie ensin describir.

Referencies

Enllaces esternos

Videos, semeyes y soníos de en The Internet Bird Collection. en Wikiaves. Soníos y mapa de distribución de en xeno-canto.

napensis Categoría:Aves d'América del Sur Categoría:Animales descritos en 1926 Categoría:TBSpecies