Rainieru«Diccionariu: Lletra R» Manual d'estilu del diariu El País. (2002) El País. Madrid: Grupo Prisa. p. 320. Luis Enrique Majencio Beltrán Grimaldi, foi un monarca y noble perteneciente a la Dinastía Grimaldi, qu'exerció como Príncipe de Mónacu dende'l 12 d'abril de 1950 hasta la so muerte'l 6 d'abril de 2005.

Ocupó'l tronu yá como rexente mientres el reináu del so güelu, el príncipe Lluis II y tres el so ascensu al tronu de Mónacu, encargar de materializar l'ascensu del principáu, convirtiéndolo nun centru turístico y empresarial de primer orde y nun ente reconocíu internacionalmente, al llograr la integración del mesmu a la ONX, OSCE, COE.

Famosu foi'l so matrimoniu cola actriz d'Estaos Xuníos Grace Kelly, con quien tuvo casáu hasta'l tráxicu fallecimientu de la mesma en 1982.

Biografía

Nacencia Rainieru nació'l 31 de mayu de 1923 nel Palaciu del Príncipe de Mónacu, siendo'l primer fíu de la princesa Carlota de Mónacu y el príncipe Pedro, conde de Polignac.

Nació siendo'l segundu na llinia de socesión al tronu de Mónacu, por detrás de la so madre.

Hermana S.A.S. la princesa Antonieta Luisa Alberta Susana de Mónacu, baronesa de Massy (1920-2011).

Infancia La so infancia foi infeliz y aveseda, al puntu de que Raniero llegó a comentar nuna ocasión:

Educación La educación temprana de Raniero llevar a cabu n'Inglaterra, nos prestixosos colexos públicos de Summerfields en St. Leonards-on-Sea (Sussex) y más tarde en Stowe (Buckinghamshire).

Dempués d'Inglaterra, Raniero asistió a al Institutu de -y Rosey en Gstaad (Suiza) dende l'añu 1939 hasta siguir los sos estudios na Universidá de Montpellier en Francia onde llogró'l grau na llicenciatura d'Artes en 1943. Finalmente estudió nel Institutu d'Estudios Políticos de París.

Príncipe herederu de Mónacu En 1944, al cumplir los 21 años, la so madre la princesa Carlota, arrenunció al so derechu al tronu de Mónacu y Raniero convertir nel príncipe herederu direutu del príncipe Lluis II.Biografia de Raniero de Monaco en «Hola»

Segunda Guerra Mundial Mientres la Segunda Guerra Mundial, Raniero xunir al Exércitu de la Francia Llibre, en setiembre de 1944, y sirvió a les órdenes del xeneral Joseph Jean de Goislard de Monsabert como subteniente, viviendo l'acción mientres la contraofensiva en Alsacia.

Recibió la condecoración francesa Cruz de Guerra cola estrella de bronce (que representa una citación nivel de brigada) y dióse-y el rangu de Chevalier de los franceses na lexón d'honor en 1947.

Novialgos Mientres los años 1940 y 1950, Raniero caltuvo una rellación sentimental cola actriz francesa Gisèle Pacal, a quien conoció cuando yera estudiante na Universidá de Montpellier. La hermana de Raniero, la princesa Antonieta, deseyando que'l so fíu xubiera al tronu de Mónacu, estendió rumores de que Gisèle yera maneru. Los rumores xunto col refugu alrodiu de los oríxenes de la familia Pascal punxeron fin a la rellación.

Reináu El 9 de mayu de 1949 el so güelu, Lluis II, muerre y Raniero convertir nel Príncipe soberanu de Mónacu. Foi coronáu'l 12 d'abril de 1950, a los 26 años.

Dempués de xubir al tronu Raniero trabayó en recuperar el llustre de Mónacu. Según diverses noticies el príncipe xubió al tronu con una ayalga práuticamente inesistente.

Nos sos primeros años de reináu cuntó cola collaboración del magnate navieru griegu Aristotle Onassis que tomó'l control de la Société des Bains de Mer (SBM) y convirtió a Mónaco como únicu llugar de xuegu. En 1964 Raniero consiguió'l control de la SBM garantizando de forma efectiva que la so visión de Mónacu llevar a cabu.

Como príncipe de Mónacu tamién foi responsable de la nueva Constitución de 1962 qu'amenorgó significativamente el poder del soberanu. Los cambeos terminaron col réxime autocráticu, dexando'l poder del príncipe a un Conseyu Nacional de dieciocho miembros escoyíos.

Nel momentu de la so muerte foi'l segundu xefe d'Estáu con mayor antigüedá.

Matrimoniu y descendencia

Novialgu Aprovechando la estancia d'una compañía cinematográfica en Mónaco, el príncipe Raniero conoció a quien sería la so esposa, Grace Kelly, en 1955, quien rodaba una película (To Catch a Thief) neses feches. Quedó prindáu d'ella y siguir inclusive hasta EE.XX. hasta establecer un romance dempués de llograr el consentimientu de los sos padres.

Boda El 18 d'abril de 1956 casóse civilmente nel Salón del Tronu del Palaciu de Mónacu con Grace Kelly, a partir d'entós S.A.S. la princesa Grace Patricia Grimaldi (nacida en Pennsylvania, Estaos Xuníos el 12 de payares de 1929) de la qu'enviuda el 14 de setiembre de 1982. El 19 d'abril de 1956 casaron na Catedral de Mónacu.Les imáxenes inédites de la boda de Grace Kelly y Raniero de Monaco

Los años que siguieron al casoriu fueron de continua felicidá pal príncipe Raniero, el principáu amás desapegó económicamente al establecer franquicies d'impuestos a magnates, navieros y inversionistas en turismu, onde la figura de la princesa Gracia yera'l aliciente pa visitar Mónaco. El principáu entós empezó a ser visitáu por financistas y los negocios fixeron floriar al pequeñu principáu.

Fíos S.A.R. la princesa Carolina de Hannover (nacida'l 23 de xineru de 1957). S.A.S. el príncipe Alberto II (nacíu'l 14 de marzu de 1958). S.A.S. la princesa Estefanía (nacida'l 1 de febreru de 1965).

Les sos fíes fueron na so adolescencia un quebraderu de cabeza pa los príncipes, por cuenta del so fuerte ya independiente calter y temperamentu, y fueron l'alimentu pa los paparazzi y prensa mariella; non asina'l príncipe Alberto, quien se caltenía en segundu planu de la prensa amarillista.

Nietos Tuvo coles mesmes once nietos: cuatro fíos de Carolina: Andrea Casiraghi (1984), Charlotte Casiraghi (1986), Pierre Casiraghi (1987) y la princesa Alejandra de Hannover (1999); cuatro fíos d'Alberto: Jazmin Grimaldi (1992), Alexandre Grimaldi (2003), el príncipe herederu Jaime de Mónacu (2014) y la princesa Gabriela de Mónacu (2014); y trés fíos d'Estefanía: Luis Ducruet Ducruet (1992), Paulina Ducruet (1994) y Camila Gottlieb (1998).

Bisnietos Dempués del so fallecimientu tuvo cuatro bisnietos: dos fíos d'Andrea Casiraghi: Sacha Casiraghi (2013) ya India Casiraghi (2015); un fíu de Charlotte Casiraghi: Raphaël Elmaleh (2013) y un fíu de Pierre Casiraghi: Stefano Casiraghi (2017).

Viudez El 13 de setiembre de 1982, la princesa Grace y la so fía Estefanía sufren un accidente nuna de les curves d'una carretera de Mónacu, que comunica la residencia privada Roc Agel col Palaciu de Mónacu, la princesa Grace sufre daños severos y fina 24 hores dempués, la princesa Estefanía resulta ilesa. Este foi un duru golpe pa Raniero quien nunca se recupería d'esta sentida perda y diría alloñar gradualmente de la sociedá pa vivir aislláu en palaciu venciendo gradualmente les funciones rexentes al so fíu Alberto y les de representatividá a la princesa Carolina.

Muerte Morrió cuando taba a puntu de cumplir 82 años y foi asocedíu pol so fíu, el príncipe Alberto II de Mónacu. La so muerte coincidió, en diferencia de díes, cola del papa Xuan Pablo II, que morrió 4 díes antes.

El príncipe ta soterráu na Catedral de San Nicolás xunto cola so esposa Grace.

Na ficción Grace of Monaco (2014). Interpretáu pol actor Tim Roth.

Distinciones honorífiques

Distinciones honorífiques monegasques 50px Soberanu Gran Maestre de la Orde de San Carlos (09/05/1949). 50px Soberanu Gran Maestre de la Orde de la Corona (09/05/1949). 50px Soberanu Gran Maestre de la Orde de Grimaldi (09/05/1949). 50px Soberanu Gran Maestre de la Orde del Méritu Cultural (09/05/1949).

Ancestros

Referencies

Enllaces esternos

Categoría:Filatelistes Categoría:Príncipes y princeses de Mónacu Categoría:Grandes cruces de la Lexón d'Honor Categoría:Orde al Méritu de la República Italiana