William Walker foi un médicu, abogáu, periodista y políticu d'Estaos Xuníos. Ye'l más reconocíu de los denominaos «filibusteros» del sieglu XIX. En Méxicu intentó conquistar los territorios de Sonora y Baxa California, lo que lo llevó a fundar la «República de Sonora» que terminó en fracasu. En 1855, xunto a un grupu de reclutes conocíos como «Los Inmortales», dirixir escontra Nicaragua, país que s'atopaba somorguiáu nuna guerra civil, y lluchó al llau del bandu democráticu, que pretendía derrocar al presidente legitimista Frutu Chamorro Pérez. Sicasí, a midida que avanzaba nes sos campañes militares, llogró asumir el poder por aciu unes eleiciones amañaes, nes cualos resultó escoyíu presidente de la nación..
Por cuenta de l'amenaza que representaba la so estancia en Centroamérica, los demás países de la rexón empecipiaron una ofensiva pa espulsalo del territoriu, dando llugar a la Guerra Nacional de Nicaragua y la Campaña Nacional de Costa Rica. El conflictu tamién arreyó a Estaos Xuníos, al Reinu Xuníu y al empresariu Cornelius Vanderbilt.
William Walker claudicó el 1 de mayu de 1857 y abandonó el territoriu centroamericanu. A pesar de la so derrota, entamó nueves espediciones p'apoderase de Nicaragua. Les invasiones d'esti aventureru collaboraron a la formación del conceutu d'América Llatina.
Primeros años 250px|thumb|La Universidá de Nashville na segunda metá del sieglu XIX. Los padres de William Walker fueron el banqueru escocés James Walker, y Mary Norvell, orixinaria de Kentucky. Foi'l mayor de los cuatro fíos de la pareya. Nos sos años xuveniles, siendo educáu nun ambiente puritano y austero, carauterizar por tener una personalidá sele y refinao, conducta que daba llugar a que se-y catalogara como un amuyeráu en más d'una ocasión. De neñu foi bon estudiante y llogró graduase a la edá de catorce años de la Universidá de Nashville,onde la educación impartida yera considerada humanista ya integral.A los dieciséis años, llogró un grau cimeru qu'entendía l'estudiu de la Biblia y lliteratura clásica. Tamién foi presidente de la Sociedá d'Alderiques d'esi mesmu centru d'estudios.
Nesos años, unu de los deseos de los sos padres yera que William fora ministru relixosu. Otra manera, el rapazu optó por estudiar Medicina, y llogró rematar los sos estudios en 1843 de la Universidá de Pennsylvania. Darréu, siguió la so formación en París, ciudá que nun yera de la so presto por tener —na so opinión— un ambiente malváu. Con too y con eso, viaxó per distintos países y col tiempu creció'l convencimientu de que la Medicina nun yera lo suyo. Per otru llau, nun s'estremaba por ser adepto a dalgún viciu.Nuna de les cartes intercambiaes con un excompañero de la infancia y de la Universidá de Nashville, escribió dalgunes de les sos incipientes moliciones sobre la política:
En 1845, de regresu a Estaos Xuníos, practicó'l so oficiu en Filadelfia.Sicasí, decidió estudiar Derechu y llogró ser autorizáu como abogáu en Nueva Orleans, anque escoyó'l trabayu de periodista por cuenta de la so bona redaición. Nesti oficiu llaborió nel periódicu Daily Crescent d'esa mesma ciudá, que la so llinia editorial yera considerada polos sos críticos como apegada al gobiernu del país, esto ye, antiesclavista y lliberal; opinión contraria al ambiente predominante nel sur d'Estaos Xuníos. Pal casu, nesti llugar afalábase una eventual anexón de Cuba, tema rebatido polos editoriales del Daily Crescent nos que Walker más de dalguna vegada collaboró.
Mientres la so estancia conoció a Ellen Galt Martin de ventitrés años, una moza que s'estremaba pola so guapura, simpatía ya intelixencia y quien, amás, pertenecía a una familia reconocida de la ciudá. Sicasí, tenía la peculiaridá de ser sordomuda. Ellen oldeaba en gran manera col cobarde, menudu y delgáu William, quien nesi tiempu pesaba unes 120 llibres (55 kg). Sicasí, ye probable que llograra comprometese cola nueva, pero'l matrimoniu nun llegó a realizase porque Ellen morrió de fiebre mariello el 18 d'abril de 1849. Ello ye que la llocalidá entera taba envolubrada nuna epidemia. La muerte de Martin marcaría fondamente la personalidá de Walker, al convertise d'ende d'equí p'arriba nun suxetu murniu, dacuando paranoicu nel so comportamientu, y propensu a decisiones atrevíes ensin midir les consecuencies.
Destín manifiestu y tramposería 200px|thumb|Gaston de Raousset-Boulbon. Nesos años, nos Estaos Xuníos atopar en boga la Doctrina del Destín Manifiestu. Tal ideoloxía sofitaba que'l país espandiérase sobre los territorios ensin conquistar de Norteamérica y, polo xeneral, sobre l'Hemisferiu Occidental. Acordies con esti ideariu, nun bastaba la ocupación de territorios estranxeros como Texas o California, tamién yera xustificable conquistar países como Canadá, Méxicu, Cuba o los de Centroamérica. Cualquier mediu yera xustificáu p'algamar esti oxetivu, dende l'alquisición por compra, hasta la vía militar.
Esta doctrina nun taba exenta de racismu, pos consideraba que los habitantes d'Estaos Xuníos yeren cimeros a los «mestizos» de los países vecinos allugaos al sur de la frontera,polo que teníen de ser «refechos».Sicasí, la idea del Destín Manifiestu nun yera interpretada d'igual manera por toos, pos dellos intelectuales del norte del país cuntaben que lo meyor yera espandir los ideales de democracia y llibertá; distintu a los ideólogos de los estaos del sur, quien defendíen l'oxetivu d'espandir el so territoriu xunto a la institución de la esclavitú, pos los mesmos nun seríen abondos.
Foi nesti periodu qu'apaecieron los llamaos filibusteros» ente los años 1840 a 1860. Estos suxetos entamaron «cuerpos militares privaos»,que provocaben guerres ensin autorizar y entamaben campañes contra territorios de normal n'estáu de paz con Estaos Xuníos.Unu d'ellos foi Gaston de Raousset-Boulbon quien l'añu 1852 treslladar a Sonora por aciu una compañía minera en busca de plata, que yera conformada na so mayor parte por un grupu de socios d'orixe francés, pos les lleis mexicanes prohibíen a norteamericanos colonizar la zona. Sicasí, la empresa foi apostrada y los filibusteros» intentaron una campaña militar pa tomar Hermosillo qu'acabó en fracasu.Raousset-Boulbon intentó otra espedición en 1854 y terminó los sos díes fusiláu pol exércitu federal mexicanu.Otru aventureru que tuvo'l mesmu final foi Henry A. Crabb quien morrió executáu en Caborca pa 1857.Con too y con eso, el mesmu Walker xustificaría estes operaciones:
Espedición a Méxicu Pal añu 1850, como tantos otros homes de la so xeneración que buscaben oportunidaes nel oeste del país, Walker dirixir a San Francisco y atopó emplegu nel periódicu San Francisco Daily Herald. Ellí denunció a un xuez local d'apropiación indebida de los fondos d'un heriedu. Pola acusación foi retáu a duelu pol mesmu maxistráu, quien sería representáu por otru suxetu. Dempués del alcuentru, Walker resultó mancáu llevemente nuna pierna.Tamién tuvo otru incidente con un alministrador de xusticia al qu'acusaba de ser «bien blandu» colos criminales, y terminó encarceláu y multáu con 500 dólares. Tales percances empezaron a convertilo nuna especie d'héroe local.
Dempués d'exercer ensin entusiasmu l'abogacía en Marysville, California, por un curtiu periodu, foi atraíu pola colonización de Sonora y Baxa California, al enterase polos periódicos de San Francisco que los sonorenses yeren asediados por apaches. Coles mesmes, los rotativos demandaben la presencia de tropes d'Estaos Xuníos por que los protexeren, y tamién faíen notar que na zona atopábense ricos xacimientos de plata pa ser esplotaos.Ello ye que Walker yera de la opinión que los norteamericanos yeren los indicaos pa ocupar Méxicu, y non los franceses, como asocedía nesi tiempu.
Intentó acomuñar con Raousset-Boulbon, pero esti refugó'l so propuesta ante'l sentimientu d'Estaos Xuníos en Méxicu.Con too y con eso, la empresa foi entamada en California xunto a otros aventureros, y a pesar de l'alvertencia del francés, Walker llegó a esti país en xunetu de 1853 con un pasaporte en regla. Al aportar a la llocalidá de Guaymas xunto al so colega Henry P. Watkins, les autoridaes nun-y dexaron movilizar se, pos taben preveníos de la so llegada per mediu del consuláu mexicanu en San Francisco. Ante la negativa, aseveró que la so única intención en Sonora yera la esplotación de tierres pa una eventual esplotación minera. Sicasí, la oposición de les autoridaes obligar a volver a los Estaos Xuníos xunto col so sociu, dempués d'un mes d'estancia.
En vista del fracasu, pero convencíu del usu de la fuercia pa ocupar el territoriu,tornó a California y armó una espedición decidíu a conquistar Sonora. La so intención yera formar una nueva república pa integrala a los Estaos Xuníos. El 16 d'ochobre de 1853 embarcar escontra Méxicu con un grupu de mediu centenar de reclutes, la mayoría d'ellos vagamundos de los muelles californianos. Col enfotu de safar cualquier arrestu, zarpó rápido a bordu del barcu Caroline, inorando la llei de neutralidá del país.
La República de Baxa California 200px|thumb|La bandera izada por William Walker ostenta dos estrelles que representen a los estaos de Baxa California y Sonora. La so primer operación foi realizada na llocalidá de La Paz en Baxa California, onde izó una bandera con dos franxes coloraes y dos estrelles, emblemes de los estaos de Baxa California y Sonora. El 3 de payares de 1853 proclamó que Baxa California yera llibre, soberana ya independiente,y dempués d'una victoria sobre un pequeñu contingente mexicanu la opinión a favor escontra la espedición creció nos Estaos Xuníos,y nuevos refuerzos partieron nel bergantín Anita con 230 aventureros.
La República de Sonora A pesar del optimismu, los filibusteros empezaron a sufrir los primeros contratiempos. Per un sitiu, la tropa yera acesmada poles huestes del caudiellu Antonio María Meléndrez. Amás, les raciones arralecíen, lo que provocó insubordinación y delles deserciones. A pesar de les circunstancies, Walker proclamóse presidente de Sonora el 18 de xineru de 1854, y la nueva república foi estremada nos estaos de Baxa California y Sonora, esta postrera rexida pol Códigu Civil vixente en Louisiana.
Sicasí, Walker inoraba que'l presidente mexicanu Antonio López de Santa Anna roblara un tratáu n'avientu de 1853, conocíu como «Venta de la Mesilla» (o Gadsden Purchase polos norteamericanos), que vencería a Estaos Xuníos una franxa de terrén na frontera de dambos países. Probablemente, los mexicanos suscribieron el conveniu al decatase que les aiciones de Walker yeren nicios de que'l gobiernu vecín tomaría la zona pola fuercia nun futuru. Una vegada realizáu'l trespasu, el gobiernu d'Estaos Xuníos unvió correspondencia al presidente mexicanu nel que consideraba a Walker un tresgresor de les lleis federales.
Vixiláu por barcos de guerra mexicanos y norteamericanos, el filibusteru, alcontráu nel puertu d'Ensenada, movilizar cola so tropa de 135 homes con camín de Sonora, pa fomentar una insurrección contra'l gobiernu llocal.Tamién consideró qu'una eventual anexón del golfu de California podría favorecer al so país pa llograr una salida pel llau suroeste del territoriu.El 28 de febreru de 1854, fixo xurar una alianza a dellos rancheros a la República de Sonora pa empecipiar una campaña militar», pero nueves deserciones menguaron el contingente, auníu a la penosa situación de la so milicia. Pa compensar esta situación, trató de poner orde executando a los insubordinados.