thumb|230px|right|La rueda de la fortuna nel Carmina Burana (sieglos XI-XIII), manuscritu que tien una coleición de poemes y cantares goliardos, dalgunes de que les sos obres son atribuyíes a Hugo "Primes". L'orixinal atópase na Bayerische Staatsbibliothek de Múnich. Hugo Primes d'Orleans foi un poeta llíricu llatín del sieglu XII perteneciente a la corriente de la lliteratura goliardesca. Clérigu eruditu procedente d'Orleans, recibió'l nomatu de Primes, "el Primáu", polos sos colegues de la Universidá de París. Nació na década de 1090, estableciendo la so muerte los autores escontra 1160. Al pie del so contemporaneu más nuevu, el Archipoeta, abrió un nuevu periodu na lliteratura llatina.

Apuntes lliterarios La más antigua y meyor conocida fonte sobre la so vida, ye un pasaxe de la Crónica de Ricardo de Poitiers, del añu 1142:

Hugo Primes ye tamién nomáu na Crónica de Francesco Pippino, y créese ye interpretáu por "Primasso", unu de los personaxes del Decamerón de Bocaccio.

Otros escritores medievales son espurechos sobre la so biografía, mentando poemes del autor, pero raramente citándolos de forma espresa. Ye por esto que los investigadores modernos fueron incapaces d'atribuyir trabayu dalgunu a Hugo Primes hasta que, en 1906, Wilhelm Meyer afayó un poema que contenía'l nome de "Primes". Meyer estableció que'l manuscritu d'Oxford que contenía esi poema, tenía otros ventidós atribuyibles al goliardu, incluyendo siete que conteníen la firma interna "Primes".

Los ventitrés poemes identificaos por Meyer, y editaos por él en 1907, anguaño son aceptaos como trabayos d'Hugo d'Orleans, magar autores como A. G. Rigg dulden de l'atribución de dalgunos d'ellos.

Rellación de los ventitrés poemes atribuyíos Hospes erat michi se plerumque professus amicum Pontificum spuma, fex cleri, sordida struma Orpheus Euridice sociatur, amicus amice Flare iube lentos et lenes, Eole, ventos Ulceribus plenus victum petit eger, egenus Idibus his Mai miser exemplo Menelai (de amica Flora perdita) Inquiz luges, lirice, inquiz meres pro meretrice (de eadem et de natura meretricum) Jussa lupanari meretrix exire, parari Urbs erat illustris, quam belli clade bilustris (Troia a Graecis capta) Post rabiem rixe redeunte bilustris Ulixe Primes pontifici: Bene quod sapis audiu dici (licet pontifici bene potare) Res erit archana de pellicia veterana Me ditavit ita vester bonus archilevita In cratere mexo Thetis est sociata Lieo (de amore et vieno non miscendis) Vir pietatis inops, cordis plus cortice duri Iniuriis contumeliisque concitatus Alta palus, mea parva salus, etasque senilis Ambianis, urbs predives Egregius dedit hanc iuvenis clamidem sine pelle Auxiliu pellis clades inimica puellis A ducibus Primes petiit duo dona duobus Dels ego: quinque tulit solíos mulier pelegrina Dives eram et dilectus

Ver tamién Lliteratura goliardesca Goliardu Antiguu Conventu de Santu Domingu de La Guardia de Jaén (vease "Adenda cronolóxica", 1576)

Bibliografía Hugh Primes and the Archpoet; traducción y edición de Fleur Adcock. Cambridge: Cambridge University Press, 1994. F. Cairns, "The addition to the Chronica of Richard of Poitiers" en Mittellateinisches Jahrbuch vol. 19 (1984) pp. 159-161. F. J. Y. Raby, A History of Secular Latin Poetry in the Middle Ages (Oxford: Clarendon Press, 1934. ISBN 0-19-814325-7) vol. 2 pp. 82-83. A. G. Rigg, "Golias and other pseudonyms" en Studi medievali 3rd series vol. 18 (1977) pp. 65-109.

Referencies

Enllaces esternos Hugo "Primes" von Orléans: Das Lob der Hohen Reimser Schule (alemán)

Categoría:Escritores de Francia Categoría:Escritores en llatín Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Persones ensin plantía nym