Aconitum burnatii, ye una especie de planta yerbácea perteneciente a la familia Ranunculaceae.
Carauterístiques Ye una planta yerbácea glabra o sele pubescente, con pelos simples non glandulares, sacante na inflorescencia. Les fueyes caulinares palmatisectas, col lóbulu central del segmentu mediu de llargor 2/3-3/4(5/7) de la llámina; lóbulos de 3-4 mm d'anchor. Inflorescencia ramificada, más raramente simple, recubierta esclusiva y uniformemente de pelos glandulares erecto-patentes, ± mestos. Bractéolas 2-3 mm, lineares, que nun devasen el tálamu. Flores azules. Cascu 15-25 × 10-15 mm, hemisféricu, apiculáu o falciforme, paecíu al de 4a. Espolón nectarífero ganchudu o bien pocu curváu. Carpelos (2)3(5), glabros. Granes de 4 mm, negres y brillantes, alaes nos ángulos y con cares llises o rugosas transversalmente. en Flora Vascular Distribución y hábitat Alcuéntrase en güelgues, yerbazales y comunidaes megafórbicas; a una altitú de 1400-2500 msnm, nos montes del sur d'Europa. Monte Oroel y Sierra Nevada.
Taxonomía Aconitum burnatii, describióse por Gyula Julius Gáyer y espublizóse en Magyar Botanikai Lapok 8: 141, nel añu 1909. en Trópicos EtimoloxíaAconitum: nome xenéricu que remanez del griegu antiguu akòniton (= "planta venenosa"). Ello ye que la planta ye conocida pola so alta toxicidá dende l'antigüedá homérica. Esti nome probablemente indicaba una planta venenosa endémica que'l so hábitat yera común ente les roques serrapatoses en delles zones de Grecia. Hai dos raíz que s'atribúin al so nome: akone (= "piedra"), en referencia al so hábitat; y koné (= "matar"), obviamente faciendo referencia a la so toxicidá. Tamién foi utilizáu como un símbolu negativu (maldición o vengación) na mitoloxía de los pueblos mediterráneos. Según otres fontes ( Pliniu'l Vieyu) el nome Aconitum derivar d'un antiguu puertu nel Mar Negru, llamáu "Aconis". El nome científicu anguaño aceptáu ( Aconitum ) foi propuestu por Carl von Linne (1707-1778), biólogu y escritor suecu, consideráu'l padre de la moderna clasificación científica de los organismos vivos, na publicación de Species Plantarum de 1753.burnatii: epítetu dau n'honor del botánicu suizu Émile Burnat. SinonimiaAconitum delphinense Gáyer Aconitum nevadense'' Uechtr. ex Gáyer en PlantList
Nome común
Ver tamién Planta melecinal Fitoterapia Usos melecinales de los raigaños Terminoloxía descriptiva de les plantes Cronoloxía de la botánica Historia de la botánica Carauterístiques de les ranunculacees
Referencies
Bibliografía Bailey, L. H. & E. Z. Bailey. 1976. Hortus Third i–xiv, 1–1290. MacMillan, New York.
burnatii Categoría:Plantes melecinales Categoría:Plantes venenoses Categoría:Flora d'Europa Categoría:Plantes descrites en 1909