Asarum europaeum ye una especie fanerógama perteneciente a la familia de les aristoloquiacees.
Distribución y hábitat Ye una planta viviega que crez n'Europa septentrional y central y n'Asia occidental. N'España alcuéntrase en Cataluña. Coloniza montes d'árboles frondosos y llugares avesíos y húmedos.
Carauterístiques Planta viviega, yerbácea, perenne de 10-15 cm d'altor que forma grandes colonies. Tien tarmu rastreru con pequeñes ramillas. Fueyes reniformes largamente peciolaes de 5-8 cm de diámetru, de color verde relluciente penriba y verde pálidu pembaxo. La flor ye solitaria de color púrpura, campanulada y velluda que floria ente mayu y agostu.
Propiedaes Pocu utilizada pola so toxicidá, entá se-y considera un bon purgante pa espulsar les llombrices de los potros. Pol efeutu narcóticu de la so planta y aceite esencial usábase como tranquilizante. El so aceite esencial contién asarina que ye tóxica y produz un efeutu vomitiva, llaxante, gastroenteritis ya inclusive hemorraxes internes. Dellos autores encamentar como vomitiva pal enfile y como remediu pal alcoholismu. Mentáu nel so remedios herbarios por Dioscórides y Pliniu'l Vieyu.
Principios activos: Aceite esencial (1%): asarona, aldehido arisílico, metil-eugenol, acetato de bornilo, terpenos, sesquiterpenos, diasarona. Alcaloides: asarina. Ácidu ascórbico, vitamina B1. Otres fontes: Aceite esencial, sacarosa, alcanfor, asarina, ácidu tánico.
Indicaciones: ye emético, estornutatorio (usáu como tosquilé) y, en dosis menores, mucolíticu y expectorante. Diaforético. Anguaño en desusu, usar pal tratamientu de rinitis cróniques y atróficas, bronquitis, asma y ulceraciones gastroduodenales.
Contraindicáu col embaranzu, lactancia, neños, pacientes con hepatopatías, enfermedaes neurolóxiques. L'asarona ye altamente tóxica: produz sensación de quemazón sobre la llingua, tusides, irritación de la mucosa gástrica y puede resultar narcótica y albortiva. A dosis elevaes puede producir astenia, taquicardia, convulsiones, midriasis, fotofobia, disnea, ya inclusive coma y muerte por paralís respiratoria. Ensugando la planta pierde toxicidá.
Otros usos: usáu na fabricación de llicores. Costumes Nel calendariu republicanu , creáu mientres la Revolución Francesa de 1789, la Asaret correspuende al 6 Ventôse, lo qu'equival al 24 de febreru del calendariu gregorianu.
Taxonomía Asarum europaeum describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 442. 1753. Etimoloxía Asarum: nome xenéricu que provién de Rustieron, el nome griegu pal xéneru utilizáu por Dioscórides.en Nomes Botánicos
europaeum: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización n'Europa. Sinonimia Asarum europaeum var. romanicum Kukkonen & Uotila Asarum lucidum Salisb. Asarum officinale Moench Asarum renifolium Stokes Asarum reniforme Gilib. Asarum rotundifolium St.-Lag. en PlantList Referencies
Enllaces esternos
europaeum Categoría:Plantes melecinales Categoría:Flora d'Europa