El ye un arbustu de la familia timeleacees. thumb|240px|Inflorescencia con frutu. thumb|240px|Vista de la planta. thumb|240px|Detalle de les flores.
Hábitat Ye una planta distribuyida pola rexón mediterránea, en cuasi tola península ibérica, archipiélagos canariu y balear y norte d'África, onde crez en carbaes, pinares y terrenos ensin cultivar dende'l nivel del mar hasta a 1000 metros d'altitú.
Descripción Ye un arbustu con munches fueyes con forma de punta d'espada, toes empobinaes escontra riba: seique, podría ser confundida con una Euphorbia, pero cortando una fueya rápido vemos que nun sale látex blancu. Desenvuelve les flores blanques a la fin del branu y el seronda. Hai que tener curiáu con esta planta porque ye irritante.
El so frutu ye de color coloráu, en baga. Tien fueyes llanceolaes, estreches. Dáu'l potente efeutu purgante de la corteza y de les fueyes del torviscu ye consideráu venenoso, yá que puede producir angüeñes na piel tres un enllargáu contautu.
Propiedaes El Torviscu ye un arbustu con propiedaes sorprendentes. Foi usáu como amuleto y empuste de malos espíritus dende la Prehistoria. Ye la meyor especie vexetal de la Península Ibérica pa faer lligadures, la so corteza ye una cuerda natural pola so flexibilidá y resistencia, pudiéndose faer nuedos bien firmes. En delles zones de Zamora acostumar a arreyar una correa de Daphne gnidium a lo cabero de los corderos como remediu pa frenar la descomposición estomacal; tamién ye conocíu'l so valor como insecticida nel gallineru, calteniendo a a les pites a salvo del piojillo. Esta especie foi emplegada, dende tiempos inmemoriales, como mediu de pesca en llagunes y regueros: la so resina tóxica ataca al oxíxenu de l'agua, polo qu'echando cañes d'esta planta envelenar a los pexes que, dempués de dos o tres hores, namái había que recoyer. Esta forma de pesca llámase Entorviscar y amás de ser peligrosa por indiscriminada ta penada pola llei n'España.
Taxonomía Daphne gnidium describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 357-358. 1753. Etimoloxía
Daphne; nome xenéricu que lo atopamos mentáu per primer vegada nos escritos del médicu, farmacéuticu y botánicu griegu que practicaba na antigua Roma; Dioscórides (Anazarbus, Cilicia, n'Asia Menor, c. 40 - c. 90). Probablemente na denominación de delles plantes d'esti xéneru recuerda la lleenda d'Apolo y Dafne. El nome de Daphne en griegu significa "lloréu", una y bones les fueyes d'estes plantes son bien similares a les del lloréu.Giacomo Nicolini, Enciclopedia Botanica Motta, Milano, Federico Motta Editore, 1960.
gnidium: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización en Gnido.N'Epítetos Botánicos Sinonimia Mistralia gnidium (L.) Fourr. Thymelaea gnidium (L.) All. Laureola gnidium (L.) Samp. ex Pereira Daphne paniculata Lam. Daphne orthophylla St.-Lag. en The Plant List
Nome común
Ver tamién Terminoloxía descriptiva de les plantes Cronoloxía de la botánica Historia de la botánica Carauterístiques de les timelaeacees
Referencies
Bibliografía Halda, J. J. 2001. Genus Daphne SEN, Dobré [Czech Republic]. Nieto Feliner, G. 1997. Thymelaeaceae. Fl. Iberica 8: 32–69. Webb, D. A. 1968. Thymelaeales. CVII. Thymelaeaceae. 2: 256–260. In T. G. Tutin, V. H. Heywood, N. A. Burges, D. H. Valentine, S. M. Walters & D. A. Webb (eds.) Fl. Eur.. Cambridge University Press, Cambridge. Enllaces esternos
http://www.tela-botanica.org/eflore/BDNFF/4.02/nn/21581/synonymie
gnidium Categoría:Plantes venenoses Categoría:Plantes melecinales Categoría:Plantes descrites en 1753 Categoría:Plantes descrites por Linnaeus Categoría:TBSpecies