Duranta erecta ye una especie d'arbustu perteneciente a la familia Verbenaceae, distribuyida dende Méxicu a América del Sur y les Antilles. Ye llargamente cultivada como planta ornamental en xardinos tropicales y subtropicales de tol mundu, y convirtióse en naturalizáu en munchos llugares. Considérase una especie invasora n'Australia, China , Sudáfrica y en delles islles del Pacíficu. thumb|240px|Vista de la planta thumb|240px|Detalle de les flores thumb|240px|Ilustración

Descripción Son arbustos qu'algama un tamañu de 2–4 m d'altu, con escayos o frecuentemente inermes (en Nicaragua). Fueyes opuestes, simples, obovado-espatulaes a elíptiques, 3.2–7 cm de llargu y 1.5–3 cm d'anchu, ápiz agudu (a arrondáu), base atenuada, marxe enteru o con pocos dientes irregulares na metá cimera, glabrescentes, tricomes cuando presentes esvalixaos, curtios y adpresos. Inflorescencia racimo de 5–22 cm de llargu, terminales y axilares, dacuando presentándose como panículas, frecuentemente recurvada o péndula, bractéoles 3–4 mm de llargu; mota angostamente tubular, (3–) 4 mm de llargu, atayáu nel ápiz con 5 dientes diminutos de 0.5–1 mm de llargu; corola zigomorfa, más o menos hipocrateriforme, azul, lila o blanca, con tubu angostu de 7–10 mm de llargu, 5-llobada, llobos desiguales de 3–5 mm de llargu; estames 4, incluyíos, didínamos, 2.5–3 mm de llargu; estilu incluyíu, 2.5–3 mm de llargu, estigma diminutu. Frutu estrecha y dafechu envolubráu pola mota acrescente, con apariencia abayada, jugoso (pue ser un pocu amargu), mariellu a anaranxáu brillante, tubu subgloboso 6–8 mm de llargu, dientes estendíos más allá del frutu nuna cara torcida de 1–3 mm de llargu; frutu drupáceo, pirenos 4, cada unu con 2 granes. Distribución y hábitat Distribúyese como especie bien variable dende'l sur d'Estaos Xuníos a Brasil y Arxentina y nes Antilles; a una altitú de 40–1100 metros; fl y fr tol añu; y ye llargamente cultivada. Propiedaes Les fueyes y bayes de la planta son tóxiques , y confirmóse que mataron a neños, perros y gatos. Sicasí, los páxaros cantores comen la fruta ensin efeutos nocivos.

Nel estáu d'Hidalgo, úsase la cocción de les fueyes pa purificar el sangre. Hestoria Pal sieglu XX, Maximino Martínez reportar como antipirético y estimulante. Química Nel frutu identificáronse los alcaloides, isoquinolina, y un deriváu de la 5,6-dihidro-7H-2-piridina amás de los monoterpenos durantósidos I y II y repenósido.

Les fueyes y frutos de D. repens contienen un glicósido saponínico y la presencia d'ácidu cianhídricu. El monoterpeno durantósido foi detectáu en fueyes y tarmos con fueyes, amás de l'amida na última amuesa. La isoquinolina ye letal pa inseutos.

Ecoloxía Duranta erecta nel so estáu natural, crez comúnmente nes mariñes predreses o arenoses ens zones de plenu sol, o más húmedes, en sitios alteriaos tierra adientro. Antes del maduror, la planta va crecer a un ritmu d'hasta mediu metro per añu. Cultivu Ye llargamente cultivada como planta ornamental en toles rexones tropical y templáu subtropicales. Les sos vistoses flores y frutos convertir nun complementu deseable nos xardinos y les flores atraen caparines y colibríes . [ 4 ] Hai una gran variedá de cultivares disponibles, ente ellos 'alba', 'aurea', 'Aussie gold', 'gold mound', 'geisha girl', 'sapphire showers', y 'variegata'.

Taxonomía

Duranta erecta describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 2: 637. 1753. Etimoloxía Duranta: nome xenéricu que foi dau n'honor de Castor Durantes, un botánicu italianu del sieglu XV.

erecta: epítetu llatín que significa "rectu" . La planta tamién se conoz como D. repens, del llatín "progresiva". Esti últimu nome foi orixinalmente utilizáu pa identificar les fueyes más pequeñes en variedaes de la especie. Sinonimia Duranta angustifolia Salisb. Duranta dentata Pers. Duranta ellisiae Jacq. Duranta inermis L. Duranta integrifolia Tod. Duranta latifolia Salisb. Duranta macrodonta Moldenke Duranta microphylla Willd. Duranta microphylla Desf. Duranta plumieri Jacq. Duranta racemosa Mill. Duranta repens L. Duranta spinosa Mill. Duranta turbinata Tod. Duranta xalapensis Kunth Ellisia acuta L. en PlantList

Ver tamién Terminoloxía descriptiva de les plantes Cronoloxía de la botánica Historia de la botánica Carauterístiques de les verbenacees

Referencies

Bibliografía CONABIO. 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. 1. In Capital Nat. Méxicu. CONABIO, Mexico City. Correa A., M.D., C. Galdames & M. Stapf. 2004. Cat. Pl. Vasc. Panamá 1–599. Smithsonian Tropical Research Institute, Panama. Davidse, G., M. Sousa Sánchez, S. Knapp & F. Chiang Cabrera. 2012. Rubiaceae a Verbenaceae. 4(2): i–xvi, 1–533. In G. Davidse, M. Sousa Sánchez, S. Knapp & F. Chiang Cabrera (eds.) Fl. Mesoamer.. Missouri Botanical Garden Press, St. Louis. Flora of China Editorial Committee. 1994. Flora of China (Verbenaceae through Solanaceae). 17: 1–378. In C. Y. Wu, P. H. Raven & D. Y. Hong (eds.) Fl. China. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis. Forzza, R. C. 2010. Llista de espécies Flora do Brasil http://floradobrasil.jbrj.gov.br/2010. Jardim Botânico do Rio de Janeiro, Rio de Janeiro. Funk, V. A., P. E. Berry, S. Alexander, T. H. Hollowell & C. L. Kelloff. 2007. Checklist of the Plants of the Guiana Shield (Venezuela: Amazonas, Bolivar, Delta Amacuro; Guyana, Surinam, French Guiana). Contr. U.S. Natl. Herb. 55: 1–584. View in Biodiversity Heritage Library Hokche, O., P. E. Berry & O. Huber. (eds.) 2008. Nuevu Cat. Fl. Vasc. Venezuela 1–860. Fundación Instituto Botánicu de Venezuela, Caracas. Idárraga-Piedrahita, A., R. D. C. Ortiz, R. Callejas Posada & M. Merello. (eds.) 2011. Fl. Antioquia: Cat. 2: 9–939. Universidá d'Antioquia, Medellín. Jørgensen, P. M. & S. León-Yánez. (eds.) 1999. Cat. Vasc. Pl. Ecuador, Monogr. Syst. Bot. Miss. Bot. Gard. 75: i–viii, 1–1181. Missouri Botanical Garden, St. Louis.

Enllaces esternos

ITIS report on Duranta erecta USDA PLANTS database, Symbol DUER Durable, Dependable: Durantas! (San Diego Horticultural Society, via the Internet Archive)

Categoría:Verbenaceae Categoría:Plantes melecinales Categoría:Plantes venenoses Categoría:Plantes descrites en 1753 Categoría:Plantes descrites por Linnaeus Categoría:TBSpecies