Halothamnus subaphyllus ye una especie de planta yerbácea del xéneru Halothamnus, qu'agora ta incluyíu na familia Amaranthaceae, (enantes Chenopodiaceae). Ye orixinaria d'Asia. en PlantList

Descripción

Halothamnus subaphyllus ye un subarbusto qu'algama un tamañu de 0,5-1,2 m d'altor (nel sable tamién como arbustu d'hasta 2,5 m d'altor), con cañes de color azuláu-verdoses o verdes. Les fueyes inferiores son mediu cilíndriques, carnoses, lliniales y d'hasta 35 mm de llargu, les cimeres son similares, pero namái de 4.1 mm de llargu, na so mayoría na punta con un marxe estrechu membranosu. Les bráctees paecer a les fueyes, les flores cimeres son más curties que les bractéolas. Les bractéoles son como escames, tresversal ovalaes, con un marxe membranso, xunto coles bráctees formen una copa baxa. Les flores tienen 3,2-5,0 mm de llargu, colos tépalos de forma ovalada, los estigmes atayar na punta. El frutu ye aláu de 11-17 mm de diámetru. El tubu del frutu ye como un platu, amenorgáu na so base, con cantos prominentes, na so parte inferior planu.

Distribución

L'área de distribución de Halothamnus subaphyllus inclúi Kazakstán, Turkmenistán, Uzbequistán, Taxiquistán, Irán, Afganistán y Paquistán (Baluchistán). Crez nes estepes, semidesiertos y desiertos de piedra, magre o suelu arenosu, de cutiu en suelos salinos o de yelsu, a una altitú d'hasta 2400 metros sobre'l nivel del mar.

Cultivu y usos

Halothamnus subaphyllus ye una planta forrajera importante pal llendo nos desiertos d'Asia Central. Comer les oveyes, cabres y camellosG. K. Kinzikaeva: Aellenia. - In: P. N. Občinnikov (Hrsg.): Flora Tadžikskoj SSR 3: p.419-425. - Leningráu: Naúka, 1968 y el ganáu,N. T. Nečaeva o.a.: Žiznennye formy rastenij pustyni Karakumy. - Moscú: Izdat. "Nauka", 1973 polo que se cultiva como campera artificial. Combating Desertification – Traditional Knowledge and Modern Technology for the Sustainable Manangement of Dryland Ecosystems, UNESCO–MAB Drylands Series Non. 4, p.156, 2005 La más granible ye la subespecie psammophilus. La subespecie psammophilus llántase tamién pa la estabilización de les dunes de sable móviles.

Na medicina tradicional, Halothamnus subaphyllus utilizar pa enfermedaes de la muyer, pal fortalecimientu del pelo, y contra la sarna de les oveyes,S. S. Sachobiddinov: Dikorastuŝie lekarstvennye rasteniâ Srednej Azii. - Taškent: Gosizdat Uz.SSR, 1948. contra'l carbunclu y pal sanamientu de firíes.I. V. Larin: Kormovye rasteniâ senokosov i pastbuŝ SSSR 2. - Moskva/ Leningrad: G.I.S.L. 1951 Les plantes son riques nos alcaloides d'usu melecinal ( Subaphyllin, Salsolin ).A. F. Gammerman o.a.: Lekarstvenny rasteniâ SSSR, rastitelnoe syr'y SSSR. - Moskva, Leningrad: Izd. Akad. Nauk SSSR, 1957.S. Y. Zemlinskij: Lekarstvennye rasteniâ SSSR. - Moskva: Medgiz, 1958. Amás, utilízase como axente desinfestante de los texíos.O. A. Enden: Krasil'nye rasteniâ Turkmenii. - Trudy Turkmensk. Fil. Akad. Nauk SSSR 5, 1944. Les cenices de les plantes utilizábense d'antiguo pa estrayer sosa cáustica y potasiu pa la fabricación de xabón.P. Aellen: Chenopodiaceae. - In: G. Hegi (Hrsg.: K. H. Rechinger): Illustrierte Flora von Mitteleuropa, 2. Aufl. 3(2): p.533-747. - Berlin/Hamburg: Parey, 1961.N. V. Pavlov: Rastitel'noe syr'y Kazachstana. - Moskva/Leningrad: Isdat. Akad. Nauk SSSR, 1947 Les fueyes atropen boru.N. M. Amanova & G. K. Kinzikaeva: Marevye (Chenopodiaceae Vent.) Ûžnogo Tadžikistana kak nakopiteli bora. - Izv. Akad. Nauk Tadžiksk. SSR Otd. Biol. Nauk 3: p.18-24, 1973.

Taxonomía

Halothamnus subaphyllus describióse por (C.A.Mey.) Botsch. s.l., y espublizóse en Botanicheskie Materialy Gerbariia Botanicheskogo Instituta imeni V. L. Komarova Akademii Nauk SSSR 18: 171, nel añu 1981. en Trópicos EtimoloxíaHalothamnus: nome xenéricu que deriva de les pallabres griegues ἅλς (halo) = "salín" y θαμνος (thamnos) = "arbustu" lo que significa "arbustu del sal", y refierse tanto a los llugares de crecedera de cutiu salaos, según l'acumuladura de sal nes plantes.subaphyllus: epítetu llatín ;Subespecies:

La especie ta clasificada en tres subespecies: ssp. subaphyllus ssp. psammophilus, un arbustu d'hasta 2,5 m, con curties y fines flores nes cañes y fueyes más altes. ssp. charifii, con guedeyes conspicuos de llargos pelos rizaos nes axiles de les fueyes. Sinonimia pa la ssp. subaphyllus Salsola subaphylla C.Meyer Caroxylon subaphyllum (C.Meyer) Moq Salsola subaphylla C.Meyer var. typica Drobov, nom. inval Salsola subaphylla C.Meyer ssp. typica (Drobov) Iljin, nom. inval Aellenia subaphylla (C.Meyer) Aellen Aellenia subaphylla (C.Meyer) Aellen ssp. eu-subaphylla Aellen, nom.inval Aellenia subaphylla (C.Meyer) Botsch. ex Aellen, quoad nom. Aellenia subaphylla (C.Meyer) Aellen ssp. subaphylla Aellenia subaphylla (C.Meyer) Aellen ssp. sabetii Aellen Salsola subaphylla C.Meyer var. arenaria Drobov Salsola arenaria (Drobov) Iljin, nom. nud Salsola subaphylla C.Meyer ssp. arenaria (Drobov) Iljin Aellenia subaphylla (C.Meyer) Aellen ssp. turcomanica Aellen Aellenia turcomanica (Aellen) Čer.

Sinonimia pa la ssp. charifii (Aellen) Kothe-Heinr., 1993 Aellenia subaphylla (C.Meyer) Aellen ssp. charifii Aellen Aellenia subaphylla (C.Meyer) Aellen ssp. gracilenta Aellen Halothamnus subaphylloides Botsch

Sinonimia pa la ssp. psammophilus (Botsch.) Kothe-Heinr., 1993 Halothamnus psammophilus Botsch.

Nomes vernáculos Usbekistan: ČOGON, ČOGAN, ČUGON Kasachstan: ŠONGAJNA Rusia: солянка малолистная

Ver tamién Terminoloxía descriptiva de les plantes Historia de la botánica Carauterístiques de les amarantacees

Referencies

Bibliografía

Gabriele Kothe-Heinrich: Revision der Gattung Halothamnus (Chenopodiaceae). Bibliotheca Botanica Bd. 143, Schweizerbart, Stuttgart 1993, ISBN 978-3-510-48014-2, p. 136-151. Gabriele Kothe-Heinrich: Halothamnus. - In: Karl Heinz Rechinger et al. (Edit.): Flora Iranica Bd. 172, Chenopodiaceae - Akad. Druck, Graz 1997, ISBN 3-201-00728-5, p. 285-289 and fig.7-8, tab.158. : Revisio generis Halothamnus Jaub. et Spach (Chenopodiaceae). Bot. Mater. Gerb. Bot. Inst. Komarova Akad. Naud SSSR 18: p.171, 1981. : Salsola subaphylla'' C.A.Mey. In: : Plantarum novarum vel minus cognitarum 2: p.34, t.24, Leipzig: Voss 1833 (publ. 1835)

Enllaces esternos

Digital herbarium specimens from Herbarium Berlin Schweizerbart Bibliotheca Botanica Bd. 143 Webpage

subaphyllus Categoría:Plantes forraxeres Categoría:Plantes melecinales Categoría:Flora d'Asia occidental Categoría:Plantes descrites en 1981 Categoría:Plantes descrites por C.A.Mey. Categoría:Plantes descrites por Bochántsev Categoría:TBSpecies