La ye una planta perenne, rizomatusa y dacuando estolonífera, nel xéneru Mentha. thumb|Ilustración thumb|Ilustración Carauterístiques Carauterízase poles sos inflorescencies n'espigues trupes, daqué más esclariaes na fructificación, al crecer los entrenudos. Amás tien les fueyes más o menos peloses y bien engurriaes, amás son anches, similares a les de la salvia. Tien un golor nidio paecíu al de la hierbabuena. Les flores son de color blancu o rosáu. Distribución y hábitat Vive en suelos con daqué de mugor; en zones cercanes a calces d'agua. Suel convivir con artos y junqueras. Distribúise per tola zona mediterránea siendo daqué más rara nel norte d'Europa. Propiedaes Analxésica: el fervinchu emplegar pa tratar la fiebre y el dolor de cabeza.,., Antiséptica Carminativa Dixestiva
En dosis altes ye tóxica y non pueden tomar les muyeres embarazaes.
Esta especie usar en Oaxaca pa regular la menstruación en casos d'atrasu, con tal motivu cuécense los tarmos y fueyes, secos o frescos, y del fervinchu resultante bébese una taza chica mientres tres mañanes siguíes. Si nun baxa la menstruación significa qu'hai embaranzu, o que se trata de dalgún otru trestornu.
En Tlaxcala ye emplegada pa curar l'empache de neños y tamién pa curar perros con rabia.
Farmacoloxía L'estractu metanólico llográu de les cañes de M. suaveolens exerz una actividá antibiótica contra Bacillus subtilis. Taxonomía Mentha suaveolens describióse por Jakob Friedrich Ehrhart y espublizóse en Beiträge zur Naturkunde 7: 249–150. 1792. Variedaes Mentha suaveolens subsp. insularis (Req. ex Gren. & Godr.) Greuter Mentha suaveolens subsp. suaveolens Mentha suaveolens subsp. timija (Coss. ex Briq.) Harley Sinonimia Mentha × rotundifolia var. suaveolens (Ehrh.) Briq. Mentha manostachya - Ten. Mentha rotundifolia - non L. Mentha graveolens subsp. insularis (Req.) R.Vilm. & Barbero Mentha graveolens R.Vilm. & Barbero *Mentha macrostachya Ten. Mentha meduanensis Déséglise & T.Durand Mentha rotundifolia subsp. insularis (Req.) Arcang. en PlantList Nome común
Ver tamién Planta melecinal Fitoterapia Usos melecinales de los raigaños Terminoloxía descriptiva de les plantes
Referencies
Bibliografía Flora of China Editorial Committee. 1994. Fl. China 17: 1–378. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis. Forzza, R. C. & et al. 2010. 2010 Llista de espécies Flora do Brasil. http://floradobrasil.jbrj.gov.br/2010/ . Idárraga-Piedrahita, A., R. D. C. Ortiz, R. Callejas Posada & M. Merello. 2011. Flora d'Antioquia. Catálogu de les Plantes Vasculares, vol. 2. Llistáu de les Plantes Vasculares del Departamentu d'Antioquia. Pp. 1-939. Zuloaga, F. O., O. Morrone, M. J. Belgrano, C. Marticorena & E. Marchesi. (eds.) 2008. Catálogo de las plantas vasculares del Cono Sur (Arxentina, Sur de Brasil, Chile, Paraguay y Uruguái). Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 107(1): i–xcvi, 1–983; 107(2): i–xx, 985–2286; 107(3): i–xxi, 2287–3348. Enllaces esternos
Natural History Museum: Mentha suaveolens Plants for a Future: Mentha suaveolens
Categoría:Mentha Categoría:Flora d'Europa Categoría:Plantes melecinales Categoría:Plantes descrites en 1792 Categoría:Plantes descrites por Ehrhart Categoría:TBSpecies