thumb|Inflorescencia thumb|Ilustración thumb|Detalle de la fueya thumb|Vista de la planta nel so hábitat thumb|Ilustración en Flora Batava La consuelda menor (Prunella vulgaris) ye una especie de planta melecinal con flores, perteneciente a la familia Lamiaceae. Distribución y hábitat Alcuéntrase-y n'Europa, Asia y América del Norte, según en munchos climes templaos. Ye orixinaria de les zones templaes d'Asia y Europa. Crez en llugares húmedos cercanos a montes y corrientes d'agua.
Calteres Ye una planta perenne d'hasta 60 cm d'altor, más o menos pubescente. Tarmu cuadráu de color violáceo d'hasta 50 cm d'altor, anque xeneralmente nun devasen los 30 cm, erecto. Les fueyes algamen 2-5 cm de llargu, son opuestes y daqué dentaes, cuneaes na base, con peciolu d'hasta 4 cm de llargor. Les flores son de color azul violeta que s'arrexunten n'espigues terminales, mota tubular con 5 dientes y un aniellu de pelos nel so interior; corola bilabiada de 13 a 15 mm de llargor, de color violeta azuláu escuru. Frutu constituyíu por 4 nozuques. Floria en primavera y branu.
Hábitat Frecuente nos cantos de corrientes d'agua y en praos húmedos.
Propiedaes melecinales Per vía interna ye útil nes fories. En forma de gárgares utilizar pa casu d'anxines o farinxitis. Pa la hemorroides consumir n'ensalaes. Como cataplasma usar na cauterización de firíes al traviés de l'alantoína.
Ye tomáu internamente como un té melecinal pal dolor de gargüelu, fiebre, foria, hemorraxes internes, y pa solliviar dolencies de fégadu y corazón. Per vía tópica, una cataplasma de la planta aplicar a la piel agafada, como la de les toxines de la ortiga. Una cataplasma de tamién sirve bien como axente desinfestante y úsase pa envolubrar firíes n'ausencia d'otros materiales pal cuidu de firíes. Foi considerada polos chinos que puede "camudar el cursu d'una enfermedá crónica". Na medicina tradicional austriaca Prunella vulgaris utilizóse internamente como té pal tratamientu de los trestornos de les víes respiratories y les infeiciones.
Química Constituyentes químicos activos de la planta son el ácidu betulínico , D-alcanfor, D -fenchona, cianidina, delfinidina, hiperósido, manganesu, ácidu láurico, ácidu oleanólico, ácidu rosmarínico, ácidu mirístico, rutina, ácidu linoleico, ácidu ursólico, beta-sitosterol, lupeol y taníns.
Estudios in vitro demostraron que tien una aición antibacteriana, al tornar la crecedera de pseudomonas, Bacillus typhi, E. coli, Mycobacterium tuberculi. Tamién s'amuesa prometedor na investigación pal SIDA, y alerxes.
Taxonomía Prunella vulgaris describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 600. 1753. Citoloxía
Númberu de cromosomes de Prunella vulgaris (Fam. Labiatae) y taxones infraespecíficos: 2n=28.Prunella vulgaris L. Proves Cytotaxonomy of spanish plants. IV.-Dicotyledons: Caesalpinacea-Asteracea. Löve, A. & E. Kjellqvist (1974) Lagascalia 4(2): 153-211 2n=29, 30.Prunella vulgaris L. Proves Contribution a l'étude citotaxonomique des spermatophyta du Portugal. XVIII. Lamiaceae Fernandes, A. & M. T. Leitao (1985) Mem. Soc. Brot. 27: 27-75 2n=28.Prunella vulgaris L. Proves Contribution a l'étude citotaxonomique des spermatophyta du Portugal. XVIII. Lamiaceae Fernandes, A. & M. T. Leitao (1985) Mem. Soc. Brot. 27: 27-75 Variedaes y Sinonimia subsp. asiatica (Nakai) H.Hara, Enum. Sperm. Jap. 1: 222 (1948). De China hasta les Islles Aleutianes. Prunella asiatica Nakai, Bot. Mag. (Tokyo) 44: 19 (1930). Prunella japonica Makino, Bot. Mag. (Tokyo) 28: 158 (1914). subsp. estremadurensis Franco, Nova Fl. Portugal 2: 567 (1984). De Portugal.
subsp. hispida (Benth.) Hultén, Kongl. Svenska Vetensk. Acad. Handl., IV, 13: 366 (1971). Sur d'India, Assam y centro sur de China. Prunella hispida Benth. in Wall., Pl. Asiat. Rar. 1: 66 (1830). Prunella cinerea Raf., New Fl. 2: 30 (1837). Prunella stolonifera H.Lév. & Giraudias, Repert. Spec. Nov. Regni Veg. 12: 286 (1913). subsp. lanceolata (W.P.C.Barton) Piper & Beattie, Fl. N.W. Coast: 311 (1915). De China y del norte y sur d'América. Prunella pennsylvanica var. lanceolata W.P.C.Barton, Fl. Philadelph. Prodr.: 64 (1815). Prunella canadensis Mill., Gard. Dict. ed. 8: 4 (1768). Prunella caroliniana Mill., Gard. Dict. ed. 8: 6 (1768). Prunella parviflora Gilib., Fl. Lit. Inch. 1: 88 (1782), opus utique oppr. Prunella laciniata Walter, Fl. Carol.: 163 (1788), nom. illeg. subsp. vulgaris. De Macaronesia, Norte d'África y Eurasia, cultivar en tol mundu. Prunella officinalis Crantz, Stirp. Austr. Fasc., ed. 2, 4: 279 (1763). Prunella novae-angliae Mill., Gard. Dict. ed. 8: 7 (1768). Prunella latifolia Donn, Hortus Cantabrig., ed. 2: 80 (1800). Prunella longifolia Pers., Syn. Pl. 2: 137 (1806). Prunella ovata Pers., Syn. Pl. 2: 137 (1806). Prunella parviflora Lej., Fl. Spa 1: 35 (1811). Prunella pennsylvanica Bigelow, Fl. Boston.: 144 (1814). Prunella pennsylvanica var. ovata W.P.C.Barton, Fl. Philadelph. Prodr.: 64 (1815). Prunella aequinoctialis Kunth in F.W.H.von Humboldt, A.J.A.Bonpland & C.S.Kunth, Nov. Xen. Sp. 2: 323 (1818). Prunella hirta Bernh. ex Steud., Nomencl. Bot. 1: 661 (1821). Prunella incisa Link, Enum. Hort. Berol. Alt. 2: 121 (1822). Prunella reptans Dumort., Fl. Belg.: 44 (1827). Prunella surrecta Dumort., Fl. Belg.: 44 (1827). Prunella australasica Moric. ex Buch.-Ham., Bull. Bot. (Geneva) 1: 162 (1830). Prunella australis Sweet, Hort. Brit., ed. 2: 410 (1830). Prunella fischeriana Buch.-Ham., Bull. Bot. (Geneva) 1: 164 (1830). Prunella angustifolia Wender., Schriften Gues. Beförd. Gesammten Naturwiss. Marburg 2: 258 (1831). Prunella dissecta Wender., Schriften Gues. Beförd. Gesammten Naturwiss. Marburg 2: 257 (1831). Prunella hirsuta Wender., Schriften Gues. Beförd. Gesammten Naturwiss. Marburg 2: 257 (1831). Prunella elongata Douglas ex Benth., Labiat. Xen. Spec.: 417 (1834). Prunella cordata Raf., New Fl. 2: 31 (1837). Prunella heterophyla Raf., New Fl. 2: 31 (1837). Prunella mariquitensis Willd. ex Benth., Linnaea 11: 345 (1837). Prunella microphylla Raf., New Fl. 2: 29 (1837). Prunella obtusifolia Raf., New Fl. 2: 32 (1837). Prunella petiolaris Raf., New Fl. 2: 30 (1837). Prunella reticulata Raf., New Fl. 2: 31 (1837). Prunella rosea Raf., New Fl. 2: 31 (1837). Prunella sessilifolia Raf., New Fl. 2: 30 (1837). Prunella caerulea Gueldenst. ex Ledeb., Fl. Ross. 3: 393 (1849). Prunella purpurea Gueldenst. ex Ledeb., Fl. Ross. 3: 393 (1849). Prunella browniana Penny ex G.Don in J.C.Loudon, Suppl. Hort. Brit. 1: 597 (1850). Prunella alpina Schur, Verh. Mitth. Siebenbürg. Vereins Naturwiss. Hermannstadt 4: 59 (1853). Prunella algeriensis Noë, Bull. Soc. Bot. France 2: 582 (1855). Prunella pratensis Schur, Enum. Pl. Transsilv.: 543 (1866). Prunella capitellata Beck, Ann. K. K. Naturhist. Hofmus. 2: 146 (1887). Prunella scaberrima auct., Proc. Biol. Soc. Wash. 13: 206 (1900). Prunella gracillicaulia A.P.Khokhr., Byull. Glavn. Bot. Sada 175: 54 (1997). Ver tamién Terminoloxía descriptiva de les plantes Cronoloxía de la botánica Historia de la botánica Carauterístiques de les lamiacees Referencies
Enllaces esternos
vulga Categoría:Plantes melecinales Categoría:Flora d'Europa Categoría:Flora d'Asia Categoría:Plantes descrites en 1753 Categoría:Plantes descrites por Linnaeus Categoría:TBSpecies