Frangula alnus (sin.: Rhamnus frangula) ye un arbustu de 3-6 metros d'altor que crez en montes húmedos d'Europa, Asia y norte d'África. thumb|280px|Frángula
Descripción Ye un arbustu de cañes argutes non espinosu. La corteza presenta manches llamaes lentíceles. Les fueyes caduques, alternes, ovales, peciolaes con nervaduras sobresalientes nel viesu. Les flores son pequeñes, hermafrodites, con cinco pétalos y de color rosáu o verdosu. Los frutos son coloraos que se vuelven pardos al maurecer. Trátase d'un arbustu típicu de suelos bien húmedos en sustratos xilizos, llargamente estendíu per Europa.
Distribución Europa, Asia y norte d'África. N'España ye bien abondosu nos montes de ribera. Apaez nos ríos Tera y Negru en Zamora. En Llión en La Cepeda y La Valdería. Nel ríu Carrión, ríu Adaja, alto Duero etc. Nel Sistema Central na sierra d'Ayllón, na sierra de Guadarrama, na sierra de Gredos y na sierra de Gata.
Propiedaes Son purgantes y colagogos, calteniendo los sos efeutos per dellos díes. Nes herboristerías comercializar col nome de frángula pero hai qu'estremar el cuidu nel so consumu pos en frescu ye bien purgante y vomitiva, especialmente nos neños. Contién diversos principios activos como frangulina, gluco-frangulina, ácidu crisofánico, fisiciona, crisofanol, etc. thumb|280px|Frangulina A ye un O-glicósido de la emodina, atopáu en corteza de Rhamnus frangula.
Taxonomía Rhamnus frangula describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 193, nel añu 1753. en Trópicos Etimoloxía Rhamnus: nome xenéricu que deriva d'un antiguu nome griegu pal espín cerval.En Nomes Botánicos
frangula: epítetu llatín que significa "como'l xéneru Frangula". Citoloxía Númberu de cromosomes de Frangula alnus (Fam. Rhamnaceae) y taxones infraespecíficos: 2n=20Númberos cromosómicos pa la flora española, 504-515. González Zapatero, M. A., J. A. Elena- Rosselló & F. Navarro Andrés (1988) Lagascalia 15(1): 112-119 Sinonimia Frangula alnus Mill. Frangula alnus f. angustifolia W.R.Franz Frangula alnus var. elliptica Meinhardt Frangula alnus subsp. saxatilis Gancev Frangula alnus subsp. sphagnicola A.P.Khokhr. Frangula atlantica Grubov Frangula frangula H.Karst. Frangula nigra Samp. Frangula pentapetala Gilib. Frangula vulgaris Hill Girtanneria frangula Neck. Frangula dodonei Ard. Rhamnus sanguino Ortega en PlantList/ Rhamnus baetica Willk. & Reverchon
Nome común
Ver tamién Terminoloxía descriptiva de les plantes Cronoloxía de la botánica Historia de la botánica
Referencies
Bibliografía Flora of China Editorial Committee. 2007. Fl. China 12: 1–534. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.
Enllaces esternos
Eintrag bei GRIN Taxonomy for Plants (inglés) Inhaltsstoffe des Faulbaums Faulbaum
Categoría:Plantes descrites en 1753 frangula Categoría:Plantes melecinales Categoría:Flora de la cuenca mediterránea Categoría:Plantes descrites por Linnaeus Categoría:TBSpecies