La flor de Xericó o flor de colibrí (Salvia coccinea) ye una planta yerbácea perenne, de la familia de les lamiacees, que s'atopa nel sur d'Estaos Xuníos, Méxicu, Centroamérica, les Antilles, Colombia, Perú y Brasil.Salvia coccinea Buc'focete ex Etl.; Germplasm Resources Information Network. United States Department of Agriculture (1995-04-07). Consultáu'l 15 d'avientu de 2009. L'estudiu de los sos cromosomes, apunta a Méxicu como'l so llugar d'orixe.Clebsch, Betsy and Carol D. Barner (2003) The New Book of Salvias: 82–84. Timber Press. ISBN 978-0-88192-560-9 thumb|Inflorescencia thumb|Vista de la planta thumb|Inflorescencia Descripción El so altor permediu ye de 76 cm, pero puede algamar hasta 95 cm.Salvia coccinea; Arboretum. UFN Les fueyes son peludas, verdes, serruchaes, triangulares, opuestes y miden hasta 7,6 cm de llongura por 5,1 cm d'anchu. Les flores de les variedaes naturales son xeneralmente de color coloráu intensu brillante, de 3,2 cm de llonxitú permediu.,Nelson, Gil (2005) East Gulf Coastal Plain Wildflowers: 212. Globe Pequot. ISBN 978-0-7627-2718-6 pero la so coloración y tamañu pueden variar nes variedaes cultivaes, que la so coloración inclúi anaranxáu, rosáu, salmón, blancu, colloráu y escarlata, según flores bicolores. La polenización cuerre por cuenta de distintes especies de colibrí y caparines, que son atraíos poles flores.Salvia coccinea; Floridata. Consultáu'l 29 de xineru de 2009.
Cultivo Les plantes crecen meyor con muncho sol y suelos fértiles y bien drenaos. Hai una amplia variedá de cultivares disponibles. Cultívase como añal. En climes llibres de xelaes, produz flores dende principios de febreru y sigue hasta avientu. N'otres árees, el floriamientu sigue namái hasta la primer xelada de seronda. Les xelaes ensuguen la xamasca y si la temperatura baxo de -6 C°, mata la planta.
Propiedaes Usar con mayor frecuencia contra carecimientos dixestivos, ente los que s'atopen: dolor d'estómagu o dolor de "barriga", cólicu, disentería y foria (Morelos y Tabasco).
Tamién se-y utiliza en trestornos ginecobstétricos, pa regular la menstruación y les hemorraxes vaxinales; en delles afecciones de la piel, como sarampión y manches na cara; como antiespasmódico, tranquilizante, en dolores musculares, y contra el "mal de vientu".
Les formes de preparación inclúin les fueyes y el raigañu o'l frutu en cocimientu o fervinchu con plantes acompañantes. Química Na planta completa identificáronse la beta-sitosterol, los triterpenoides uvaol y el compuestu dehidro; y el diterpeno salviacoccín. Les flores contienen dos flavonoides derivaos de cianidín, derivaos glucosilados del pelargonidín.
Taxonomía Salvia coccinea describióse por Buc'focete ex Etl. y espublizóse en Commentatio Botanico-Medica de Salvia 23. 1777. Etimoloxía Salvia: nome llatín de la "salvia", que procede del llatín salvus, que significa "salú" o salveo, que significa a "curar", aludiendo a les virtúes melecinales de les plantes d'esti xéneru.
coccinea: epítetu llatín que significa "escarlata".n'Epítetos Botánicos
Sinonimia Horminum coccineum (Buc'focete ex Etl.) Moench Salvia ciliata Benth. Salvia ciliata Pers. Salvia coccinea L.f. Salvia filamentosa Tausch Salvia galeottii M.Martens Salvia glaucescens Pohl Salvia mollissima M.Martens & Galeotti Salvia pseudococcinea Jacq. Salvia rosea Vahl Salvia superba Vilm. en PlantList
Ver tamién Terminoloxía descriptiva de les plantes Cronoloxía de la botánica Historia de la botánica Carauterístiques de les lamiacees
Referencies
Bibliografía Davidse, G., M. Sousa Sánchez, S. Knapp & F. Chiang Cabrera. (editores xenerales) 2012. Rubiaceae a Verbenaceae. Fl. Mesoamer. 4(2): 1–533. Flora of China Editorial Committee. 1994. Fl. China 17: 1–378. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis. Forzza, R. C. & et al. 2010. 2010 Llista de espécies Flora do Brasil. http://floradobrasil.jbrj.gov.br/2010/ . Hokche, O., P. E. Berry & O. Huber. 2008. 1–860. In O. Hokche, P. E. Berry & O. Huber Nuevu Cat. Fl. Vasc. Venezuela. Fundación Instituto Botánicu de Venezuela, Caracas. Idárraga-Piedrahita, A., R. D. C. Ortiz, R. Callejas Posada & M. Merello. 2011. Flora d'Antioquia. Catálogu de les Plantes Vasculares, vol. 2. Llistáu de les Plantes Vasculares del Departamentu d'Antioquia. Pp. 1-939. Pérez, A., M. Sousa Sánchez, A. M. Hanan-Alipi, F. Chiang Cabrera & P. Tenorio L. 2005. Vexetación terrestre. 65–110. In Biodivers. Tabasco. CONABIO-UNAM, Méxicu. Pool, A. 2007. Lamiaceae. In: Manual de Plantes de Costa Rica. Vol. 6. B.E. Hammel, M.H. Grayum, C. Herrera & N. Zamora (eds.). Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 111: 49–89. Schatz, G. Y., S. Andriambololonera, Andrianarivelo, M. W. Callmander, Faranirina, P. P. Lowry, P. B. Phillipson, Rabarimanarivo, J. I. Raharilala, Rajaonary, Rakotonirina, R. H. Ramananjanahary, B. Ramandimbisoa, A. Randrianasolo, N Ravololomanana, Z. S. Rogers, C. M. Taylor & G. A. Wahlert. 2011. Catalogue of the Vascular Plants of Madagascar. Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 0(0): 0–0. Stevens, W. D., C. Ulloa Ulloa, A. Pool & O. M. Montiel Jarquin. 2001. Flora de Nicaragua. Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 85: i–xlii,. Zuloaga, F. O., O. Morrone, M. J. Belgrano, C. Marticorena & E. Marchesi. (eds.) 2008. Catálogo de las plantas vasculares del Cono Sur (Arxentina, Sur de Brasil, Chile, Paraguay y Uruguái). Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 107(1): i–xcvi, 1–983; 107(2): i–xx, 985–2286; 107(3): i–xxi, 2287–3348.
Enllaces esternos
Salvia coccinea ; UDSA PLANTS Database Salvia coccinea; Native Plant Database. Lady Bird Johnson Wildflower Center. Salvia coccinea. University of Florida Extension.
coccinea Categoría:Flora de Brasil Categoría:Flora del Caribe Categoría:Flora d'América Central Categoría:Flora de Colombia Categoría:Flora d'Estaos Xuníos Categoría:Flora de Méxicu Categoría:Flora de Perú Categoría:Plantes melecinales Categoría:Plantes descrites en 1777 Categoría:Plantes descrites por Etlinger Categoría:Plantes descrites por Buc'focete Categoría:TBSpecies