El giló o jiló (Solanum gilo) ye una planta yerbácea añal, de la familia de les solanacees, cultivada predominantemente nel Brasil.
El so frutu ye xeneralmente confundíu con una llegume, tien un sabor amargoso y ye de los alimentos gustu adquiríu a los que ye necesariu acostumase.
Ye orixinariu d'África Occidental, onde entá se cultiva, por casu, en Nixeria.
Ta considerada en The Plant List como un sinónimu de Solanum aethiopicum.http://www.theplantlist.org/tpl1.1/record/tro-29600109 Carauterístiques Ye'l frutu del arbustu "jiloeiro" ramificáu, que puede algamar 1'5 metros d'altor.Les sos cañes son verdes, cilíndriques y allargaes, les sos fueyes tienen forma "oblonga", recubiertes per pelos, principalmente na parte inferior. Les sos flores son blanques, en grupos de dos o trés, en pequeños recímanos con pedúnculu curtiu. El frutu puede tener tamién forma "oblonga" o casi esférica, dependiendo de la variedá. Tien una coloración verde claru o escura y un pesu d'ente 14 a 17 gramos de media.
Valores Nutricionales El jiló ye d'usu comestible, que se cocina como un vexetal, contién hidratos de carbonu (o carbohidratos) [3 a 6 %], proteínes [1,4 %] y minerales como fierro, calciu, fósforu y vitamines B5 y C.
La vitamina C que contién el Jiló perder na cocción de mesmu, por tantu nun entra a formar parte de los nutrientes reales qu'apurre.
Taxonomía Solanum gilo describióse por Giuseppe Raddi y espublizóse en Atti della Societa dei Naturalisti y Matematici di Modena 18: 31. 1820. Etimoloxía Solanum: nome xenéricu que remanez del vocablu llatín equivalente al griegu στρνχνος (strychnos) pa designar el Solanum nigrum (la "Yerba moro") —y probablemente otres especies del xéneru, incluyida la berenxenaMélongène en Lécluse F., Léxique français-grec avec l'explication latine, à l'usage des classes de..., Paris, 1844— , yá emplegáu por Pliniu'l Vieyu nel so Historia naturalis (21, 177 y 27, 132) y, enantes, por Aulus Cornelius Celsus en De Re Melecina (II, 33).F. Gafiot, Dictionnaire Latin-Français, p. 1452 y 1485, Hachette, Paris, 1934. Podría ser rellacionáu col Llatín sol. -is, "el sol", por cuenta de que la planta sería mesma de sitios daqué soleyeros.Solanum en Flora Ibérica, RJB/CSIC, Madrid
gilo: epítetu que deriva de "Jiló" o "Giló" que provién del términu quimbundu njiló
Ver tamién Terminoloxía descriptiva de les plantes Cronoloxía de la botánica Historia de la botánica Referencies
Categoría:Plantes descrites en 1820 gilo Categoría:Frutu Categoría:Plantes descrites por Raddi Categoría:Plantes melecinales Categoría:TBSpecies