Agropyron cristatum ye una especie de yerba perteneciente a la familia Poaceae. Esta planta utilízase de cutiu como forraxe y pal control de la erosión. Ye bien conocíu como una especie introducida nes praderíes de los Estaos Xuníos y Canadá. thumb|Espiga thumb|Vista de la planta thumb|Vista de la planta thumb|Vista de la planta thumb|Vista de la planta thumb|Vista de la planta thumb|Vista de la planta thumb|Hábitat thumb|Hábitat thumb|Hábitat Historia Agropyron cristatum ye una de les varies especies de yerbes estrechamente rellacionaes que son conocíes como agropiro crestáu. Ye incapaz d'hibridar colos sos familiares similares, yá que ye una especie diploide, ente que'l so pariente más cercanu, Agropyron desortum, ye una especie tetraploidal.Hanson, A.A. 1972. Grass varieties in the United States. USDA Agricultural Handbook Non.170 Foi introducida dende Rusia y Siberia a América del Norte na primer metá del sieglu XX, y llargamente utilizada pa resembrar les tierres de cultivu marxinales abandonaes sometíes a diversos graos d'erosión del suelu y la reproducción secundaria.Rosiere, R.Y. Publication year unknown. Introduced Forages. Tarleton State University, Stephenville, Texas. Retrieved 14 November 2011 from http://www.tarleton.edu/Departments/range/Grasslands/Introduced%20Forages/introducedforages.htm A. cristatum ye bien llonxeva, con ratios de ser granible mientres 30 años o más.McLean, A., and A.L. van Ryswyk. 1973. Mortality in crested wheatgrass and Russian wildrye. J. Range Manage. 26(6): 431-433.

Descripción A. cristatum ye una yerba densamente moñuda, con tarmos qu'algamen un tamañu de 30 hasta 50 cm d'altor nel maduror. Los sos vaines son escabrosos o los más baxos pubescentes. Les sos fueyes son d'hasta 8 mm d'anchu, y escabrosas a pubescentes enriba. Los sos picos son planos y de 2-7 cm de llargu., Con espiguillas que van dende 8 hasta 15 mm de llargu, siendo 3-5-floriáu, densamente pobláu, y col espardimientu ascendente. Los sos glumas son 4-6 mm de llargu, y los sos lemas son de 6-8 mm de llargu y, o bien ensin arestes o aresta de punta.Agriculture Canada- Agri-Food Canada. 2001. Grass key bio 164., Lethbridge, Alberta: Lethbridge Community College. 85 p.

Hábitat A. cristatum afaise meyor a les condiciones seques de los pacionales y alcuéntrase con mayor frecuencia en tales circunstancies. Prefier 23-38 cm de precipitación per añu,USDA, Soil Conservation Service. 1979. Plant materials for use on surface mined lands in western United States. Denver, Colo. pero pueden tolerar más mugor nos sitios favorables, ampliando la so gama en condiciones de tundra y taiga,Moss, E.H. 1983. Flora of Alberta (2nd edition). University of Toronto Press. Toronto, Ont y elevaciones d'hasta 2000 m sobre'l nivel del mar nes partes meridionales del so área d'adaptación.Plummer, A.P., D.R. Christenson, and S.B. Monsen. 1968. Restoring big-game range in Utah. Utah Division of Fish and Game. Publication Non. 68-3. Prefier suelos bien drenaos, limosos fondosGranite Seed. 1989. 1989-90 wholesale seed catalog. Granite Seed, Lehi, Utah. 32 pp. de mediana y moderadamente supuesta testura, incluyendo suelos de chernozem, Solonetzic, Regosolic,Hafenrichter, A.L., J.L. Schwendiman, H.L. Harris, R.S. MacLauchlan, and H.W. Miller. 1968. Grasses and legumes for soil conservation in the Pacific northwest and great basin states. USDA Soil Conservation Service, Agriculture Handbook Non. 339. Brunisolic y Luvisolic.Elliott, C.R., and M.Y. Hiltz. 1974. Forage introductions. Northern research Group, Canada Agriculture Research Branch, Publication Non. NRG 74-16. A. cristatum puede tolerar el salín nel rangu de 5 a 15 mS / cmLaidlaw, T.F. 1977. The Camrose-Ryley project proposal (1975): a preliminary assessment of the surface reclamation potential on the Dodds-Roundhill coal field. Staff Report, Environment Conservation Authority. Edmonton, AB. y prefier condiciones moderadamente alcalines. Tien requerimientos de fertilidá media a baxa.Buckerfield's Ltd. 1980. Seeds for revegetating disturbed land: descriptive manual. Buckerfield's Seed Division. Vancouver, B.C. Nun tolera l'enllena enllargáu.

A. cristatum ye'l más tolerante de los agropiros crestaos pero facer meyor en condiciones abiertes. A. cristatum ye bien tolerante a la seca.Plummer, A.P., A.C. Hull, Jr., G. Stewart, and J.H. Robertson. 1955. Seeding rangelands in Utah, Nevada, southern Idaho and western Wyoming. USDA Forest Service, Agriculture Handbook Non. 71. Por esta tolerancia a la seca empecipia una crecedera bien ceo na temporada, depués de dir latentes el conxuntu de granes hasta la seronda cuando se va presentar la nueva crecedera vexetativa si'l mugor ye abondu.

A. cristatum ye bien tolerante de llendo, anque so condiciones seques los nuevos biltos tienen de ser protexíos de llendo mientres siquier dos años poles plántulas son lentes pa desenvolvese.

Usos A. cristatum ye una planta altamente competitiva y persistente nes zones más seques, y tien una capacidá moderada d'espublizase per mediu de granes. Como tal, el so usu en y xunto al restu de les comunidaes de pacionales naturales dientro de les sos árees afeches, fuera de la so distribución nativa d'Eurasia, foi criticáu como un factor na perda de la biodiversidá natural de pacionales, anque inda se ta estudiando la tema.Henderson, D.C., Naeth, A.M.. 2010. Multi-scale impacts of crested wheatgrass invasion in mixed grass prairie. Biological Invasions 7(4):639-650. Retrieved 14 November 2011 from JSTOR database.

Taxonomía Agropyron cristatum describióse por (L.) Gaertn. y espublizóse en Novi Commentarii Academiae Scientiarum Imperalis Petropolitanae 14: 540. 1770. Etimoloxía Agropyron: nome xenéricu que deriva de les pallabres griegues: agros = "campu, país" y pyron = "granu de trigu".En Nomes Botánicos

cristatum: epítetu llatín que significa "con cresta".N'Epítetos Botánicos Sinonimia Agropyron aristatum Besser Agropyron barginensis Skvortsov Agropyron brandzae Pantu & Solacolu Agropyron cristatiforme P.K.Sarkar Agropyron czerepanovii Tzvelev Agropyron dagnae Grossh. Agropyron distichum (Georgi) Peschkova Agropyron erickssonii (Melderis) Peschkova Agropyron hirsutum Ledeb. Agropyron imbricatum Roem. & Schult. Agropyron incanum (Nábelek) Tzvelev Agropyron karadaghense Kotov Agropyron karataviense Pavlov Agropyron kazachstanicum (Tzvelev) Peschkova Agropyron lavrenkoanum Prokudin Agropyron litvinovii Prokudin Agropyron muricatum (Link) Schult. Agropyron pachyrhizum A.Camus Agropyron pectinatum (M.Bieb.) P.Beauv. Agropyron pectiniforme Roem. & Schult. Agropyron pinifolium Nevski Agropyron ponticum Nevski Agropyron puberulum (Boiss. ex Steud.) Grossh. Agropyron puberulum (Boiss. ex Steud.) Prokudin Agropyron pumilum (L.f.) P.Beauv. Agropyron sclerophyllum (Novopokr.) Novopokr. Agropyron stepposum Dubovik Agropyron tarbagataicum Plotn. Avena cristata (L.) Roem. & Schult. Brachypodium brachystachyum Voss Bromus cristatus L. Costia cristata (L.) Willk. Costia imbricata (Roem. & Schult.) Willk. Cremopyrum cristatum var. calvum Schur Cremopyrum pectinatum (M.Bieb.) Schur Elymus pectinatus (M.Bieb.) Laínz Eremopyrum cristatum (L.) Willk. & Lange Eremopyrum puberulum (Boiss. ex Steud.) Grossh. ex Prokudin Festuca pectiniformis (Roem. & Schult.) A. V. Bukhteeva Kratzmannia cristata (L.) Skalicky & V.Jirasek Kratzmannia imbricata (Roem. & Schult.) Opiz Kratzmannia pectinata (M.Bieb.) Skalicky & V.Jirasek Secale pumilum (L.f.) Pers. Triticum caucasicum Spreng. Triticum cristatum (L.) Schreb. Triticum hirsutum Hornem. Triticum imbricatum M.Bieb. Triticum intermedium M.Bieb. ex Kunth Triticum muricatum Link Triticum pectinatum M.Bieb. Triticum pectiniforme Steud. Triticum puberulum Boiss. ex Steud. Triticum pumilum L.f. Zeia cristata (L.) Lunell

Ver tamién Terminoloxía descriptiva de les plantes Cronoloxía de la botánica Historia de la botánica

Referencies

Bibliografía Agriculture Canada- Agri-Food Canada. 2001. Grass key bio 164., Lethbridge, Alerta: Lethbridge Community College. 85 p. Bleak, A.T., and W. Keller. 1973. Differential tolerance of some arid-range wheatgrasses to snow mold. J. Range. Manage. 2696): 434-435. Buckerfield's Ltd. 1980. Seeds for revegetating disturbed land: descriptive manual. Buckerfield's Seed Division. Vancouver, B.C. Elliott, C.R., and M.Y. Hiltz. 1974. Forage introductions. Northern research Group, Canada Agriculture Research Branch, Publication Non. NRG 74-16. Granite Seed. 1989. 1989-90 wholesale seed catalog. Granite Seed, Lehi, Utah. 32 pp. Hafenrichter, A.L., J.L. Schwendiman, H.L. Harris, R.S. MacLauchlan, and H.W. Miller. 1968. Grasses and legumes for soil conservation in the Pacific northwest and great basin states. USDA Soil Conservation Service, Agriculture Handbook Non. 339. Hanson, A.A. 1972. Grass varieties in the United States. USDA Agricultural Handbook Non.170 Henderson, D.C., Naeth, A.M.. 2010. Multi-scale impacts of crested wheatgrass invasion in mixed grass prairie. Biological Invasions 7(4):639-650. Retrieved 14 November 2011 from JSTOR database. Laidlaw, T.F. 1977. The Camrose-Ryley project proposal (1975): a preliminary assessment of the surface reclamation potential on the Dodds-Roundhill coal field. Staff Report, Environment Conservation Authority. Edmonton, AB. McLean, A., and A.L. van Ryswyk. 1973. Mortality in crested wheatgrass and Russian wildrye. J. Range Manage. 26(6): 431-433. Moss, E.H. 1983. Flora of Alberta (2nd edition). University of Toronto Press. Toronto, Ont. Plummer, A.P., A.C. Hull, Jr., G. Stewart, and J.H. Robertson. 1955. Seeding rangelands in Utah, Nevada, southern Idaho and western Wyoming. USDA Forest Service, Agriculture Handbook Non. 71. Plummer, A.P., D.R. Christenson, and S.B. Monsen. 1968. Restoring big-game range in Utah. Utah Division of Fish and Game. Publication Non. 68-3. Plummer, A.P. 1977. Revegetation of disturbed intermountain area sites. Pages 302-339 IN: J.L. Thomas, ed. Reclamation and use of disturbed land in the southwest. The University of Arizona Press. Tucson, Ariz. Rosiere, R.Y. Publication year unknown. Introduced Forages. Tarleton State University, Stephenville, Texas. Retrieved 14 November 2011 from http://www.tarleton.edu/Departments/range/Grasslands/Introduced%20Forages/introducedforages.htm USDA, Soil Conservation Service. 1979. Plant materials for use on surface mined lands in western United States. Denver, Colo. Enllaces esternos

USDA Plants Profile: Agropyron cristatum Crested wheatgrass hosted by the UNT Government Documents Department

cristatum Categoría:Plantes yerbácees Categoría:Flora d'Asia Categoría:Flora d'Europa Categoría:Plantes descrites en 1770 Categoría:Plantes descrites por Linnaeus Categoría:Plantes descrites por Gaertner