Euphorbia peplis L., ye una especie fanerógama perteneciente a la familia de les euforbiacees. Ye endémica del sur y oeste d'Europa, el norte d'África, y suroeste d'Asia.

Hábitat Onde de normal crez ye na mariña de sable y quixarros.Germplasm Resources Information Network: Euphorbia peplisFlora Europaea: Euphorbia peplisBlamey, M. & Grey-Wilson, C. (1989). Flora of Britain and Northern Europe. ISBN 0-340-40170-2

Descripción Trátase d'una pequeña planta, postrada añal, los tarmos algamen los 10-20 cm de llargu, xeneralmente con cuatro na base. Les fueyes son opuestes, ovales de 1-2 cm de llargu, de color gris-verde-coloráu púrpura con venes.

Lechetrezna postrada sobre'l suelu. Tien les fueyes asimétriques con un lóbulu bien visible na parte basal. Les cápsules queden na parte de baxo de la planta, tocando'l suelu. Vive nes dunes, xeneralmente en llugares un pocu cascayosos. Floria a la fin del branu. Ye una especie que se volvió rara, probablemente pola alteración de la mariña. vamos estremar de les otres especies del xéneru porque ye relativamente grande (fueyes de más d'un centímetru), nun tien pelos y vive na mariña en llugar de tar en zones humanizaes.Datos en Herbario virtual

Taxonomía Euphorbia peplis describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 456. 1753. Etimoloxía Euphorbia: nome xenéricu que remanez del médicu griegu del rei Juba II de Mauritania (52 a 50 e. C. - 23), Euphorbus, nel so honor – o n'alusión al so gran banduyu – yá que usaba médicamente Euphorbia resinifera. En 1753 Carlos Linneo asignó'l nome a tol xéneru.(Spec. Pl. [ed. 1]: 450)

peplis: epítetu

Sinonimia Tithymalus peplis (L.) Scop. (1771). Anisophyllum peplis (L.) Haw. (1812). Chamaesyce peplis (L.) Prokh. (1933). Euphorbia dichotoma Forssk. (1775). Tithymalus auriculatus Lam. (1779). Chamaesyce maritima Gray (1821). Euphorbia rubescens Link in C.L.von Buch (1828).Sinónimos en Kew en PlantList

Ver tamién Terminoloxía descriptiva de les plantes Cronoloxía de la botánica Historia de la botánica Taxonomía de les Euforbiacees Inflorescencia en forma de Ciato Carauterístiques de les euforbiacees

Referencies

Bibliografía Munz, P. A. & D. D. Keck. 1959. Cal. Fl. 1–1681. University of California Press, Berkeley. Nasir, E. & S. I. Ali (eds). 1980-2005. Fl. Pakistan Univ. of Karachi, Karachi. Scoggan, H. J. 1978. Dicotyledoneae (Saururaceae to Violaceae). 3: 547–1115. In Fl. Canada. National Museums of Canada, Ottawa. Serrano, M. & J. Terán. 2000. Identific. Esp. Veg. Chuquisaca 1–129. PLAFOR, Intercooperación, Fundación Ceibo, Sucre. Shreve, F. & I. L. Wiggins. 1964. Veg. Fl. Sonoran Des. 2 vols. Stanford University Press, Stanford. Standley, P. C. & J. A. Steyermark. 1949. Euphorbiaceae. In: P. C. Standley & J. A. Steyermark (eds.), Flora of Guatemala---Part VI. Fieldiana, Bot. 24(6): 25–170. Voss, E. G. 1985. Michigan Flora. Part II Dicots (Saururaceae-Cornaceae). Bull. Cranbrook Inst. Sci. 59. xix + 724. Webster, G. L. & M. J. Huft. 1988. Revised synopsis of Panamanian Euphorbiaceae. Ann. Missouri Bot. Gard. 75(3): 1087–1144. Welsh, S. L. 1974. Anderson's Fl. Alaska Adj. Parts Canada i–xvi, 1–724. Brigham Young University Press, Provo. Zuloaga, F. O., O. Morrone, M. J. Belgrano, C. Marticorena & E. Marchesi. (eds.) 2008. Catálogo de las plantas vasculares del Cono Sur (Arxentina, Sur de Brasil, Chile, Paraguay y Uruguái). Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 107(1): i–xcvi, 1–983; 107(2): i–xx, 985–2286; 107(3): i–xxi, 2287–3348.

Enllaces esternos

peplis Categoría:Flora d'Europa Categoría:Flora del norte d'África Categoría:Flora d'Asia occidental Categoría:Plantes descrites en 1753 Categoría:Plantes descrites por Linnaeus