La ye una especie perteneciente a la familia de les geraniacees. thumb|240px|Ilustración thumb|240px|Detalle de la flor Descripción Ye una especie botánica que difier de Geranium columbinum (L.) Garsault nos sos cabillos más curtios que les fueyes de debaxo. Pelosa, añal, de tarmos ramosos ascendentes d'hasta 6 dm . Fueyes estremaes hasta la base en 7 lóbulos estrechos, dentaos. Flores arrosaes o moraes; pétalos aproximadamente de 5 mm; sépalos 5-6 mm, densamente pelosos, con punta curtia. Frutu pelosu. Floria en primavera y branu.

Hábitat Habita en tierres cultivaes, praos de siega, deveses, en suelos húmedos.

Distribución En toa Europa sacante n'Islandia.

Nome común

Taxonomía Geranium dissectum describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Centuria I. Plantarum ... 21. 1755. Citoloxía Númberu de cromosomes de Geranium dissectum (Fam. Geraniaceae) y taxones infraespecíficos: 2n=22Cytotaxonomy of spanish plants. IV.-Dicotyledons: Caesalpinacea-Asteracea. Löve, A. & E. Kjellqvist (1974) Lagascalia 4(2): 153-211 Etimoloxía Geranium: nome xenéricu que remanez del griegu: geranion, que significa "grulla", aludiendo a l'apariencia del frutu, que recuerda al picu d'esta ave.

dissectum: epítetu llatín que significa "finamente cortáu".N'Epítetos Botánicos Sinonimia Geranium angustifolium Gilib. Geranium baumgartenianum Schur Geranium furcatum (Schur) R.Knuth Geranium laxum Hanks ex Hanks & Small Geranium navieri Jord. ex Gren. en PlantList Nome común

Ver tamién Terminoloxía descriptiva de les plantes Cronoloxía de la botánica Historia de la botánica Carauterístiques de les geraniacees Referencies

Bibliografía Fernald, M. 1950. Manual (ed. 8) i–lxiv, 1–1632. American Book Co., New York. Forzza, R. C. 2010. Llista d'especies Flora do Brasil http://floradobrasil.jbrj.gov.br/2010. Jardim Botánicu do Rio de Janeiro, Rio de Janeiro. Gibbs Russell, G. E., W. G. M. Welman, E. Retief, K. L. Immelman, G. Germishuizen, B. J. Pienaar, M. Van Wyk & A. Nicholas. 1987. List of species of southern African plants. Mem. Bot. Surv. S. Africa 2(1–2): 1–152(pt. 1), 1–270(pt. 2). Gleason, H. A. 1968. The Choripetalous Dicotyledoneae. vol. 2. 655 pp. In H. A. Gleason Ill. Fl. N. U.S. (ed. 3). New York Botanical Garden, New York. Gleason, H. A. & A.J. Cronquist. 1991. Man. Man. Vasc. Pl. N.E. U.S. (ed. 2) i–910. New York Botanical Garden, Bronx. Hickman, J. C. 1993. The Jepson Manual: Higher Plants of California 1–1400. University of California Press, Berkeley. Hitchcock, C. H., A.J. Cronquist, F. M. Ownbey & J. W. Thompson. 1961. Saxifragaceae to Ericaceae. Part III: 614pp. In Vasc. Pl. Pacif. N.W.. University of Washington Press, Seattle. Luteyn, J. L. 1999. Pandoriales, a checklist of plant diversity, geographical distribution, and botanical literature. Mem. New York Bot. Gard. 84: viii–xv, 1–278. Enllaces esternos

Jepson Manual Treatment USDA Plants Profile Photo gallery

dissectum Categoría:Flora d'Europa Categoría:Plantes descrites en 1755 Categoría:TBSpecies