Iris aphylla ye una especie de la familia de les iridacees. Ye orixinaria d'Europa. thumb|Ilustración thumb|Vista de la planta Descripción Estrémase de Iris germanica nel so espata qu'arrodia les flores, verde sacante un estrechu marxe escarioso. Tarmu floral d'hasta 30 cm o más, ramosu nel so mitat inferior; fueyes de normal falciformes. Flores violeta o moraes, 3-5; pétalos esternos estrechamente obovaos, los internos llargamente elípticos y d'uña curtia. Floria en primavera. Hábitat Ente roques y gleres. Distribución Francia, Alemaña, Albania, Finlandia, Hungría, Italia, Polonia, República Checa, Rumanía. Taxonomía Iris aphylla describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Sp. Pl. 38 1753. Etimoloxía Iris: nome xenéricu llamáu asina por Iris la diosa griega del arcu iris.En Nomes Botánicos

aphylla: epítetu llatín que significa "ensin fueyes".N'Epítetos Botánicos Sinonimia Iris nudicaulis Lam., Encycl. 3: 296 (1789). Iris bohemica F.W.Schmidt, Fl. Boëm. 4: 5 (1794). Iris hungarica Waldst. & Kit., Descr. Icon. Pl. Hung. 3: 251 (1808). Iris extrafoliacea J.C.Mikan ex Pohl, Tent. Fl. Bohem. 1: 47 (1809). Iris falcata Tausch, Hort. Canal. 1: t. 2 (1823). Iris breviscapa Opiz, Naturalientausch 10: 191 (1825). Iris fieberi Seidl in P.A.Opiz, Naturalientausch 9: 128 (1825). Iris bisflorens Host, Fl. Austriac. 1: 46 (1827). Iris clusiana Tausch, Flora 12(1 Erg.): 49 (1829). Iris furcata M.Bieb., Cent. Pl. Ross. Merid. 2: t. 51 (1832). Iris reflexa Berg, Flora 16(1 Beibl.): 33 (1833). Iris duerinckii Buckley, Amer. J. Sci. Arts 45: 176 (1843). Iris diantha K.Koch, Linnaea 21: 637 (1848). Iris tenorei Parl., Fl. Ital. 3: 278 (1860). Iris rigida Sieber ex Klatt, Linnaea 34: 598 (1866). Iris subtriflora Fieber ex Klatt, Linnaea 34: 599 (1866). Iris encrucia Steven ex Baker, J. Linn. Soc., Bot. 16: 145 (1877). Iris schmidtii Baker, J. Linn. Soc., Bot. 16: 145 (1877). Iris hungarica var. subtriflora (Fieber ex Klatt) Nyman, Consp. Fl. Eur.: 701 (1882). Iris nudicaulis var. clusiana (Tausch) Nyman, Consp. Fl. Eur.: 701 (1882). Iris nudicaulis subvar. falcata (Tausch) Nyman, Consp. Fl. Eur.: 701 (1882). Iris nudicaulis subsp. fieberi (Seidl) Nyman, Consp. Fl. Eur.: 701 (1882). Iris sabina N.Terracc., Atti Real Ist. Incoragg. Sci. Nat. Napoli, V, 1(5): 7 (1899). Iris nudicaulis major Zapal., Consp. Fl. Gallic. Crit. 1: 188 (1906). Iris melzeri Prodán, Bul. Grad. Bot. Univ. Cluj 15: 123 (1935 publ. 1936)). Iris furcata var. diantha (K.Koch) Grossh., Fl. Kavkaza, ed. 2, 2: 223 (1940). Iris hungarica f. minor Simonk. in Y.J.Nyárády, Kv. Fl.: 126 (1941). Iris dacica Beldie, Comun. Acad. Republ. Populare Romîne 2: 566 (1952). Iris babadagica Rzazade & Golneva, Zametki Sist. Geogr. Rast. 24: 12 (1965). Iris hungarica subsp. dacica (Beldie) Prodán in T.Savulescu, Fl. Reipubl. Popul. Roman. 11: 484 (1966). Iris perrieri Simonet ex N.Service, Plantsman, n.s., 2: 91 (2003).

Ver tamién Terminoloxía descriptiva de les plantes Cronoloxía de la botánica Historia de la botánica Carauterístiques de les iridacees

Referencies

Enllaces esternos

Categoría:Flora d'Europa Categoría:Plantes descrites en 1753 aphilla Categoría:Plantes descrites por Linnaeus Categoría:TBSpecies