Quercus frainetto, el carbayu d'Hungría, ye una especie de carbayu, nativa d'Europa sudoriental (partes d'Italia, los Balcanes, parte de Hungría, Rumanía) y Turquía. Ta clasificada na Seición Mesobalanus, el carbayu húngaru y los sos parientes d'Europa y Asia. Tien los estilos llargos; les abiyotes maurecen nunos 6 meses y tien el sabor amargoso, l'interior d'abiyota tien pelo. La seición Mesobalanus ta estrechamente rellacionada cola seición Quercus y, dacuando, ta incluyida na mesma.Seición Mesobalanus en WikiEspecies en wiki thumb| thumb| Fueyes. thumb| Tueru. thumb|Detalle de Fueyes y frutos Descripción Ye un gran árbol caducifoliu, qu'algamen altores de 38 metros y un diámetru de cerca de 2 m. Les fueyes son grandes, 14-25 de cm de llargu (dacuando hasta 33 cm), variable en forma, estremada en 6-10 lóbulos paralelu bien fondu que s'estrema xeneralmente en sublobes. Tarmos de les fueyes suelen ser de curtiu, 2-6 mm (escasamente a 22 mm) de llargu. Les fueyes son más cerca del cumal, que ye ampliu y curtiu. La base de la fueya suel tener auriculas que dacuando se superponen la ramina. La lluz verde mariellu espansión fueyes verde escuru ricos de la mesma pol empiezu del branu. Les fueyes tán cubiertes de pelos acoloratáu minutos, sobre manera la superficie inferior. Les fueyes concentrar nos estremos de les ramines. Les fueyes de la mesma marrón, acoloratáu o mariellu na seronda y, n'ocasiones, permanecer xuníos a les cañes hasta la primavera siguiente. Los biltos son grandes, llargues y apuntiaes, acoloratáu brillante o de color marrón claro con tomentum minutos. Les ramines son robustes y cubiertos de pelos acoloratáu escontra riba señaláu. El marrón claro abiyotes madures nunos 6 meses. Trátase de 15-35 mm de llargu, con forma de güevu, xeneralmente con un ápiz obtusu. La taza d'abiyota cubrir cola superposición d'escales y de llargu pelo acoloratao. Les abiyotes tienden a concentrase en grupos de dos a ocho nos estremos de les ramines. Distribución El centru del so área de distribución ye nos Balcanes. Afacer a la subcontinentales clima del sureste d'Europa, pero'l principal factor de la so apaición nun determináu sitiu ye'l suelu. Ta especialmente afecha a suelos acedos fuertes (Cambisoles y vertisoles), típicu de Serbia, Bulgaria y Rumanía. Estos suelos son xeneralmente lixiviáu, bien secu nel branu y, n'ocasiones, d'agua na primavera. Sicasí, el carbayu húngaru nun tolera les llenes o d'alta capa freática. Tamién ye bien sensible a la presencia de cal nel suelu. Poro, contrariu al so nome inglés, el carbayu húngaru ye un árbol bien raru n'Hungría, onde los suelos son xeneralmente bien ricos en cal. El carbayu húngaru-Turquía, los montes de carbayu (Quercetum frainetto cerris Rud.) Ye la más espublizada d'esta asociación de carbayu nos Balcanes, que ye tamién el tipu de monte más común en Serbia (veanse tamién los montes mistos de los Balcanes).
Cultivu Ye un escelente árbol ornamental de grandes xardinos. Taxonomía Quercus frainetto describióse por Michele Tenore y espublizóse en Flora Napolitana 1(Suppl.2): lxxii. 1813.
Etimoloxía Quercus: nome xenéricu del llatín que designaba igualmente al carbayu y a la encina.
frainetto: epítetu Sinonimia Quercus conferta Kit. in Schult. 1814 Quercus apennina Loisel. in Duhamel 1819 Quercus farnetto Ten. 1819 Quercus esculus Pollini 1824, nom. illeg. Quercus hungarica Hubeny ex Rochel 1830 Quercus strigosa Wierzb. ex Rochel 1838 Quercus pannonica Endl. 1848 Quercus pyrenaica var. macrophyllos K.Koch 1849 Quercus esculus var. velutina Griseb. 1852 Quercus sessiliflora f. conferta (Kit.) Vuk. 1880 Quercus farnetto subsp. conferta (Kit.) Nyman 1881 Quercus spectabilis Kit. ex Simonk. 1883 Quercus slavonica Kit. ex Borbás 1886 Quercus byzantina Borbás 1887 Quercus toza subsp. conferta (Kit.) Nyman 1890 Quercus toza var. spectabilis (Kit. ex Simonk.) Nyman 1890 Quercus conferta var. racemosa Hausskn. 1899 Quercus esculiformis O.Schwarz 1934 Quercus dalechampii var. hungarica (Hubeny) Soó 1970 publ. 1971.Sinónimos en Kew Ver tamién Terminoloxía descriptiva de les plantes Cronoloxía de la botánica Historia de la botánica Carauterístiques de les fagácees Referencies
Enllaces esternos
frainetto Categoría:Flora d'Europa Categoría:Plantes descrites en 1813 Categoría:Plantes descrites por Tenore Categoría:TBSpecies Categoría:Wikipedia:Páxines con enllaces interllingüísticos