Rosa × alba, más comúnmente conocida como Rosa blanca, ye'l nome coleutivu pa una especie híbrida de rosal orixinariu d'Europa onde se conoz dende l'antigüedá y cultívase dende'l Renacimientu.
Esto ye en realidá un grupu d'híbridus, que la so rellación ye incierta, probablemente a partir de cruces ente Rosa gallica × Rosa corymbifera o bien Rosa x damascena × Rosa canina.Ascendencia parental propuesta por Tela Botanica et GRIN. GRIN cita otros dos posibilidaes: Rosa gallica × Rosa arvensis Rosa gallica × Rosa corymbifera-y bon jardinier, La Maison rustique, Paris, 1977. thumbnail|Rosa ×alba 'Semi-plena', la rosa blanca de York
Descripción La rosa alba ye un arbustu con una forma informal, deciduo, espinosu, brengosu, de crecedera vertical, que puede llegar a 2 m d'altor. Los tarmos densamente poblaos con escayos curvaes y cerdes ríxides. Les fueyes ensin rellumu y coriacees son pinnaes, con cinco (raramente siete) foliolos ovales o arrondaos d'unos cinco centímetros de llargu, con un cantu estrechu, ensin pelos glandulares.
Les flores son blanques y fragantes de 6 a 8 cm de diámetru, son sencielles (cinco pétalos) o dobles y arrexuntar en corimbos. Les flores apaecen a principios del branu (nun repiten el floriamientu).
El frutu ye un cinorrodón globosu a oblongo de 1.2 cm de diámetru, de color coloráu cuando ta maduru.
Considérase un tipu importante de les vieyes roses del xardín, y tamién ye importante pol so llugar prominente nel pedigrí de munchos otros tipos.
Variedaes cultivaes L'híbridu estremar nes variedaes: Rosa ×alba Rosa ×alba 'Semiplena', rosa blanca de York, yá cultivada polos romanos, qu'esiste entá anguaño en manera montesa nel Curdistán, Rosa ×alba 'Maxima', o rosa de los Xacobites, desporte de 'Semiplena', con grandes flores blanques dobles, Rosa ×alba 'Incarnata', o 'La Royale', flores de color rosa claro, casi dobles, bien antigües (presente en pintures del sieglu XV).
Híbridos thumb|La rosa 'Cuisse de nymphe émue'.
La roses 'Cuisse de Nymphe', 'Cuisse de Nymphe émue' y 'Petite Cuisse de Nymphe', flores dobles de color rosa bien pálidu, 'Celestial', con flores semi dobles de color rosa maciu, 'Pompon Parfait' o 'Pompon Blanc Parfait', 'York et Lancaster' (pa dellos Rosa ×damascena 'versicolor'), con grandes flores roses y blanques.Charlotte Testu, Les roses anciennes, La Maison rustique - Flammarion, Paris, 1984, (ISBN 2-7066-0139-6), p. 70 à 75.
Taxonomía Rosa alba describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Flora Britannica 2: 539–540. 1800. Etimoloxía Rosa: nome xenéricu que provién direutamente y ensin cambeos del llatín rosa que deriva de la mesma del griegu antiguu rhódon, , col significáu que conocemos: «la rosa» o «la flor de la rosal»
alba: epítetu llatín que significa "de color blancu". Sinonimia Crepinia collina (Jacq.) Gand. Rosa alba L. Rosa canina var. hortensis Griess. Rosa × collina Jacq. Variedá aceptada Rosa alba f. suaveolens Dieck Ver tamién Roses antigües Milagru de les roses Nuesa Señora de Guadalupe Terminoloxía descriptiva de les plantes Cronoloxía de la botánica Historia de la botánica Carauterístiques de les rosácees
Referencies
Bibliografía Charlotte Testu, Les roses anciennes, La Maison rustique - Flammarion, Paris, 1984, (ISBN 2-7066-0139-6), p. 61 à 70. Huxley, A., ed. (1992). New RHS Dictionary of Gardening. Macmillan. Heinrich Schultheis: Rosen: die besten Arten und Sorten für den Garten. Ulmer Verlag, Stuttgart 1996, ISBN 3-8001-6601-1 Heinrich Schultheis, Helga & Klaus Urban: Rosenlexikon. 2. Aufl. 2001, ISBN 3-932045-25-4 (CD-ROM) Peter Beales: Klassische Rosen 2. Aufl. 2002, ISBN 3-8320-8736-2 Enllaces esternos
"Rosa x alba" en HelpMeFind.
El grupu de roses alba en efloras Paquistán.
alba Categoría:Flora d'Europa Categoría:Plantes descrites en 1753 Categoría:Plantes descrites por Linnaeus Categoría:TBSpecies