Ulmus procera Salisb. ye una especie d'árbol perteneciente a la familia de les ulmacees.
Historia Ulmus procera foi, enantes de la llegada de la epidemia de grafiosis, unu de los árboles caducifolios de mayor y de más rápida crecedera n'Europa. Una investigación de diversidá xenética n'España, Italia y el Reinu Xuníu reveló que Ulmus procera son xenéticamente idénticos, clones d'un namái árbol, la llamera que nel pasáu usóse llargamente para soporte de vides, y lleváu a les Islles Britániques polos romanos col propósitu de sirvir de soporte y endrechar les parres.Tree News, Spring/Summer 2005,Publisher Felix Press, Asina, a pesar de que n'inglés llamar English Elm, esto ye, "Llamera inglesa", l'orixe del árbol créese que ta n'Italia, anque ye posible que viniera de lo que güei ye Turquía, onde inda s'usa nel cultivu d'uves pases.Gil, L., Fuentes-Utrilla, P., Sotu, A., Cervera, M.T., Collada, C. (2004) English elm is a 2,000-year-old Roman clone; Nature, vol. 431, p. 1053. Nature Publishing Group, Londres.
Carauterístiques thumb|Fueyes L'árbol de cutiu supera un altor de 40 m con un tueru de < 2 m de diámetru.Bean, W. J. (1981). Trees and shrubs hardy in Great Britain. Murray, Londres. L'exemplar más grande documentáu n'Inglaterra, en Forthampton Court, cerca de Tewkesbury, algamó los 46 m d'altu.Elwes, H. J. & Henry, A. (1913). The Trees of Great Britain & Ireland. Vol. VII. pp 1848-1929. Publicación privada.
Les fueyes son de verde escuru, de forma casi orbicular, < 10 cm de llargu, ensin la pronunciada punta acuminada nel ápiz típica del xéneru Ulmus. Polinizada pol vientu, les pequeñes flores apétalas hermafrodites de color púrpura acoloratáu apaecen a principios de la primavera primero que les fueyes.
Enfermedaes Por cuenta de la so homoxeneidá, l'árbol resultó ser particularmente susceptible de sufrir la grafiosis, pero los árboles inmaduros siguen siendo una traza común nel campu inglés. Esta llamera inglesa foi la primer llamera que foi diseñáu xenéticamente p'aguantase a la enfermedá, na Universidá de Abertay Dundee. Foi un suxetu ideal p'asemeyáu esperimentu, yá que la so esterilidá significaba que nun había peligru del so introgresión nel campu.
Taxonomía Ulmus procera foi descritu por Richard Anthony Salisbury y espublizóse en Prodromus stirpium in horto ad Chapel Allerton vigentium 391. 1796. Etimoloxía Ulmus: nome xenéricu que ye'l nome clásicu griegu pa la llamera.En Nome Botánicos
procera: epítetu llatín que significa "alto"N'Epítetos Botánicos Sinonimia Ulmus atinia Walker Ulmus campestris L., Loudon, Planch., Moss Ulmus minor var. vulgaris Richens Ulmus sativa Mill. Ulmus suberosa Smith, Loudon, Lindley Ulmus surculosa Stokes var. latifolia Stokes, Llei
Ver tamién Terminoloxía descriptiva de les plantes Cronoloxía de la botánica Historia de la botánica
Referencies
Bibliografía AFPD. 2008. African Flowering Plants Database - Base de Donnees des Plantes a Fleurs D'Afrique. Anonymous. 1986. List-Based Rec., Soil Conserv. Serv., U.S.D.A. Database of the U.S.D.A., Beltsville. Fernald, M. 1950. Manual (ed. 8) i–lxiv, 1–1632. American Book Co., New York. Gibbs Russell, G. E., W. G. M. Welman, E. Retief, K. L. Immelman, G. Germishuizen, B. J. Pienaar, M. Van Wyk & A. Nicholas. 1987. List of species of southern African plants. Mem. Bot. Surv. S. Africa 2(1–2): 1–152(pt. 1), 1–270(pt. 2). Jørgensen, P. M., M. H. Nee & S. G. Beck. (eds.) 2014. Cat. Pl. Vasc. Bolivia, Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 127(1–2): i–viii, 1–1744. Missouri Botanical Garden Press, St. Louis. Jørgensen, P. M., M. H. Nee & S. G. Beck. (eds.) 2015 d'equí p'arriba. Catalogo de les plantes vasculares de Bolivia (amiestes). Munz, P. A. 1974. Fl. S. Calif. 1–1086. University of California Press, Berkeley. Munz, P. A. & D. D. Keck. 1959. Cal. Fl. 1–1681. University of California Press, Berkeley.
Enllaces esternos
Morton Arboretum Catalogue 2006
Categoría:Plantes descrites en 1796 procera Categoría:Árboles ornamentales Categoría:Flora d'Europa Categoría:Plantes descrites por Salisbury Categoría:Maderes Categoría:TBSpecies