L' ye una especie de royedor de la familia Cricetidae.
La aguarón toperu presenta dos formes ecolóxiques: la cavadora, qu'habita los macizos montascosos del suroeste y centru d'Europa, y la semiacuática, qu'ocupa'l restu del so área de distribución. Apocayá propúnxose una nueva configuración taxonómica: Arvicola terrestris, los representantes semiacuaticos, seríen una subespecie de Arvicola amphibius, y los morfotipos cavadores, qu'ocupen ciertos macizos montascosos europeos, perteneceríen a Arvicola scherman. Según esta clasificación, los aguarones toperos ibériques corresponderíen a esta última especie.
Descripción Ye especie de gran variabilidá morfolóxica a lo llargo del so área de distribución. N'España ta representada por morfotipos de pequeñu tamañu, con dimensiones corporales sensiblemente más menores que l'aguarón d'agua (Arvicola sapidus), y cola cola más curtia. Especie ensin dimorfismu sexual, la coloración de la pelame de A. scherman ye distintu inclusive a escala intrapoblacional, variando dende'l pardu escuru o pardu amarellentáu hasta'l gris, los lladrales dende'l pardu amarellentáu o ocre hasta'l gris claru; na zona ventral predomina los tonos abuxaos y la cola ye xeneralmente bicolor.
Distribución Dende'l norte de la Península Ibérica hasta Ucraína, faltando nel oeste y estremu suroriental de Francia; la so llende septentrional asítiase al norte d'Alemaña y el meridional nos Alpes y nos Balcanes. N'España distribuyir nuna franxa septentrional que diría dende'l Pirinéu Lleidatanu (Valle d'Arán) hasta les sierres de Los Ancares (Lugo), Sierra de Segundera (Zamora) y Montezinho (Portugal). Esiste un aislamientu xeográficu ente les poblaciones de los Pirineos, la Cordal Cantábricu y l'estremu nororiental de Guipúzcoa.
Hábitat Especie herbívora, ocupa principalmente praos naturales asitiaos en niveles altitudinales variables, dende'l nivel del mar hasta praos alpinos próximos a los 2.000 metros. En terrenos cultivaos y praos de forraxe la aguarón toperu puede llegar a constituyir una plaga agrícola.
En delles zones del so área de distribución, puede constituyir un reservorio de tularemia y ser güéspede intermediariu de delles especies de parásitos.
Depredación Ye presa habitual de les aves de presa, como'l uxu chicu, (Asio otus) y la curuxa común, (Tyto alba) y de carnívoros de tamañu mediu.
Referencies
(en) Arvicola scherman, en Wilson, D. E. & Reeder, D. M. (editors). 2005. Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed). Vistu'l 23 de xunetu de 2009. (ye) nel Atles de la biodiversidá del Ministeriu de Mediu Ambiente (MMA). Archivu en PDF.
Enllaces esternos
(como Arvicola terrestris); nel apartáu de rastros de mamíferos del sitio Barbastella.
scherman Categoría:Royedores d'Europa Categoría:TBSpecies