La utre negra americana, (Coragyps atratus) ye la única especie del xéneru Coragyps. Ye una ave accipitriforme —anque delles clasificaciones incluyir nel orde Ciconiiformes—, y una de los más abondoses miembros de la familia de les utres del Nuevu Mundu (Cathartidae). Estiéndese dende'l sur de los Estaos Xuníos hasta'l sur de Suramérica.
A pesar de la so apariencia y nomes similares, esta especie nun tien rellación cola utre negra eurasiática (Aegypius monachus). Esta última especie pertenez a la subfamilia de les utres del Vieyu Mundu (Aegypiinae), que ye de la mesma parte de la familia Accipitridae (la cual inclúi a les águiles, ferres, bilanos, gavilanes y aguiluchos), ente que la especie americana ye parte de la familia de les utres del Nuevu Mundu (Cathartidae). Habita árees relativamente abiertes que-y aproven montes aisllaos y tierres con arbustos. Tien un valumbu d'ales de 1,67 m, y un plumaxe negru, pescuezu y cabeza grises y ensin plumes, y un picu curtiu y en forma de gabitu.
Ye un carroñero, pero tamién s'alimenta de güevos y animales naciellos. En llugares poblaos pol home aliméntase amás en basureros. Atopa'l so alimentu usando la so aguda vista o siguiendo a otres utres que tienen el sentíu del olfatu. Al falta-y la siringe —órganu vocal de les aves—, los únicos soníos que puede producir son urniaos o siseos de frecuencia baxa. Pon los sos güevos en cueves, árboles buecos, o a cencielles nel suelu. Xeneralmente tien 2 críes al añu, qu'alimenta por aciu la regurgitación. Nos Estaos Xuníos, la utre recibe proteición llegal pol Migratory Bird Treaty Act. Esta utre apaeció amás en dalgunos códices mayes.
Etimoloxía
El nome común "utre" derivar de la pallabra en llatín vultur, que significa "estrozador" y ye una referencia a los sos vezos alimenticios. El nome de la especie, atratus, significa "vistíu de negru", tomáu del llatín ater 'negru'. El xéneru, Coragyps significa "cuervu-utre" proveniente de la contraición del griegu corax/κοραξ y gyps/γυψ de cada ave. El nome de la familia, Cathartidae significa "purificador" y ye tamién un deriváu del griegu kathartēs/καθαρτης.
Taxonomía
La llocalización taxonómica exacta de la utre negra americana y de les 6 especies restantes d'utres del nuevu mundu permanez confusa. Magar les utres del nuevu mundu son similares n'apariencia y tienen roles ecolóxicos similares a les utres del vieyu mundu, dambos grupos evolucionaron de distintos ancestros en distintos partes del mundu. Sigue n'alderique cuan distintos son dambos taxones, yá que de primeres delles autoridaes suxeríen que les utres del nuevu mundu tienen mayor cercanía coles cigüeñes.Sibley, Charles G. y Burt L. Monroe. 1990. Distribution and Taxonomy of the Birds of the World. Yale University Press. ISBN 0-300-04969-2. Consultáu'l 4 de payares de 2007. Autoridaes más recién arrexuntar nel orde Falconiformes xunto coles utres del vieyu mundu,Sibley, Charles G., y Jon Y. Ahlquist. 1991. Phylogeny and Classification of Birds: A Study in Molecular Evolution. Yale University Press. ISBN 0-300-04085-7. Consultáu'l 4 de payares de 2007. o los asitien nel so propiu orde: Cathartiformes.Ericson, Per G. P.; Anderson, Cajsa L.; Britton, Tom; Elżanowski, Andrzej; Johansson, Ulf S.; Kallersjö, Mari; Ohlson, Jan I.; Parsons, Thomas J.; Zuccon, Dario & Mayr, Gerald (2006): Diversification of Neoaves: integration of molecular sequence data and fossils. Cartes de bioloxía en llinia: 1-5. PDF preprint Electronic Supplementary Material (PDF) El Comité de Clasificación Suramericana retiró a les utres del nuevu mundu de los Ciconiiformes reemplazándolos por Incertae sedis, faciendo notar qu'un treslláu a Falconiformes o a Cathartiformes ye posible.Remsen, J. V., Jr.; C. D. Cadena; A. Jaramillo; M. Nores; J. F. Pacheco; M. B. Robbins; T. S. Schulenberg; F. G. Stiles; D. F. Stotz & K. J. Zimmer. 2007. A classification of the bird species of South America. South American Classification Committee. Consultáu ente'l 10 y 15 d'ochobre de 2007
Estudios recién d'ADN, sobre les rellaciones evolutives ente los grupos d'aves, suxeren que los Cathartidae tán emparentaos coles aves de presa y que dambos grupos d'aves tienen que ser parte d'un nuevu orde, el de los Accipitriformes,Hackett, S.J., Kimball, R.T., Reddy, S., Bowie, R.C., Braun, E.L., Braun, M.J., Chojnowski, J.L., Cox, W.A., Han, K., Harshman, J., Huddleston, C.J., Marks, B.D., Miglia, K.J., Moore, W.S., Sheldon, F.H., Steadman, D.W., Witt, C.C., Yuri, T. (2008). A Phylogenomic Study of Birds Reveals Their Evolutionary History. Science, 320(5884), 1763-1768. DOI: 10.1126/science.1157704 una posición que foi adoptada en 2010 pola Comisión de Clasificación Norteamericana de l'AOU. Ta posición ye compartida pol Congresu Ornitolóxicu Internacional.
Subespecies
Hai trés subespecies de la utre negra americana: C. a. atratus, nomáu pol ornitólogu Johann Matthäus Bechstein en 1793, ye conocíu como «utre negra d'América del Norte». Ye la subespecie típica. Ye aproximadamente del mesmu tamañu que'l C. a. foetens, pero'l so plumaxe nun ye tan escuru. La so distribución entiende dende'l norte de Méxicu, Texas y el sur de los Estaos Xuníos llegando hasta Carolina del Norte y del sur.
C. a. brasiliensis, nomáu por Charles Lucien Jules Laurent Bonaparte en 1850, ye conocíu como utre «negra d'América del Sur». Ye más pequeñu que'l C. a. atratus y el C. a. foetens. Les marques nes bandes son más blanques y anches que nes otres subespecies, y les cubiertes de les ales son más clares que les del C. a. foetens. Distribuyir n'América Central y el norte d'América del Sur. Al sur, atopar dende les rexones costeres de Perú pel oeste hasta les tierres baxes del este de Bolivia pel este. Al norte, pueden atopase en Sonora l'oeste de Méxicu y en San Luis Potosí al este. Nun s'alluga en rexones de gran altitú.
C. a. foetens, nomáu por Martin Lichtenstein en 1817, ye conocíu como «utre negra andina». Ye aproximadamente del mesmu tamañu que'l C. a. atratus. Les marques nes sos bandes son más pequeñes que nes otres subespecies, y les cubiertes de les sos ales son más escures. Puede atopase nel área de los Andes, dende'l norte d'Ecuador, al traviés de Perú, el norte de Bolivia, Paraguái, Uruguái y les tierres baxes de Chile.
Evolución del xéneru Coragyps
Dende'l Pleistocenu ceo hasta'l tardíu, una especie prehistórica de la utre negra, el Coragyps occidentalis, conocíu como la utre negra del Pleistocenu o, equivocadamente como la "utre negra del oeste", tuvo presente a lo llargo de la zona d'allugamientu de la especie actual. Esta especie nun difería enforma de la utre negra americana viviente sacante'l so tamañu; yera aproximao de 10 a 15% más llargu, y tenía un picu relativamente más planu y estendíu. Enllenó'l mesmu nichu ecolóxica que'l so socesor del presente, y verdaderamente paez evolucionar nel perdiendo tamañu na postrera era de xelu. Bien referenciáu gracies a los güesos fosilizaos, el xéneru Coragyps da una rara güeyada a la dinámica de la evolución en dos cronoespecies. Les etapes finales d'esti tresformamientu evolutivu pudo ser guardada por humanos: un güesu subfósil de la especie estinguida foi atopada nun Køkkenmødding que data d'ente'l Paleoamericanu al arcaicu tempranu (d'ente'l 9000 al 8000 e.C.) en Five Mile Rapids cerca de The Dalles en Oregón.
Fósiles (o subfósiles) de la utre negra nun puede ser necesariamente atribuyíu al Pleistocenu o a les especies recién ensin mayor investigación: la mesma variación nel tamañu atopada na ave viviente tamién s'atopaba nel so pariente prehistóricu de mayor tamañu. Anque, en 1968, Hildegarde Howard dixebró les aves mexicanes como Coragyps occidentalis mexicanus como oposición a les aves que s'atopaben más al norte (como nel Ranchu La Brea) que constituyía'l denominador de la subespecie C. o. occidentalis. Les aves que s'atopaben al sur yeren del mesmu tamañu que les actuales utres negres de Norteamérica, y solo pueden estremase pola so un pocu más firme tarsometatarsus y el so picu más planu y enancháu, ya inclusive entós solo habría daqué de certidume sobre si la llocalización onde los fósiles atopáronse sería conocida. Como les utres del Pleistocenu y les actuales utres negres americanes formen un continuu evolutivu en cuenta de una bifurcación en dos o más llinaxes, dalgunos inclúin el taxón del Pleistocenu na especie C. atratus.
Descripción
thumb|right|250px|Coragyps atratus brasiliensis. La utre negra americana ye una gran ave de presa, con 74 centímetros de llargor, 1.67 metros de valumbu y un pesu d'ente 2 y 2.75 kilogramos. El so plumaxe ye principalmente negru polencu. La cabeza y el pescuezu nun tienen plumes y la so piel ye gris escuru y engurriada. L'iris del güeyu ye café y tien una única fila incompleta de pestañes nel párpagu cimeru y dos files nel inferior. Les sos piernes son blanques cuasi grises, ente que los deos delanteros del pie son llargos y tienen pequeñes redes nes sos bases. Los pies son planos, relativamente débiles, y tán ruinamente afechos pa suxetar, yá que son relativamente sópitos.
Les sos fueses nun son estremaes por un septum, en vegada tán furaes; dende una banda puede reparase al traviés del picu. Les ales son anches, pero relativamente curties. Les bases de les plumes primaries son blanques, produciendo una mancha blanca na parte inferior del filu de l'ala, que ye visible cuando vuela. La so cola ye curtia y cuadrada, malapenes devasando la llongura de les ales plegaes. Les subespecies difieren en tamañu acordies cola regla de Bermann y la cantidá de coloración na parte interna de les ales tamién varia. Yá que probablemente formen un cline con al respective del so allugamientu, son consideraes frecuentemente como monotípicas.
Un Coragyps atratus brasiliensis leucístico foi reparáu en Piñes, Ecuador en 2005. Tenía plumaxe dafechu blancu, con solo'l so tarsu, cola y delles plumes so la cola siendo negres. Nun yera un albino yá que la so piel paecía tener el so color normal y yera parte d'una bandada d'unos venti individuos de plumaxe normal.
Distribución y hábitat
La utre negra americana tien una distribución Neártica y Neotropical. El territoriu onde puede atopase inclúi a los Estaos Xuníos, Méxicu, América Central y la mayor parte d'América del Sur. Mora usualmente al traviés d'estos llugares, anque delles aves nel estremu norte del so llocalización pueden migrar distancies curties, y otres pudieron tener movimientos locales en condiciones adverses.Buckley, N. J. (1999). Black Vulture (Coragyps atratus). In The Birds of North America, Non. 411 (A. Poole and F. Gill, eds.). The Birds of North America, Inc., Philadelphia, PA. N'América del Sur, el so llocalización algama'l centru de Chile y Arxentina. Tamién puede atopase nes islles del Caribe. Prefier tierres abiertes entemecíes con árees con montes o arbustos. Puede amás atopase en montes húmedos en tierres baxes, en montes de arbustos en pacionales, banzaos y tierres húmedes, y vieyos montes degradaos Prefieren les tierres baxes, y ye bien raramente vistu n'árees montascoses. Ye usualmente vistu entamando o posáu en postes o árboles muertos.
Ecoloxía y conducta
right|250px|thumb|Un grupu d'utres negres americanes posaes nuna cerca.