La ye una especie d'ave pelecaniforme de la familia ArdeidaeClements, J. F., T. S. Schulenberg, M. J. Iliff, B.L. Sullivan, and C. L. Wood. 2010. The Clements checklist of birds of the world: Version 6.5. Cornell University Press. Downloadable from Cornell Lab of OrnithologyPeterson, A. P. 2010. Birds of the World -- current valid scientific avian names. Consultáu en xineru de 2011. llargamente distribuyida por Eurasia, África y América.
Nomes vernáculos
Descripción De tamañu mediu (ente 60 y 65 cm), destaquen rápido los güeyos de color coloráu intensu. Gargüelu, pechu y partes inferiores d'un blancu puru. La parte cimera de la cabeza y l'envés son d'un gris escuru, pero d'una tonalidá cambiante. De la nuca sálen-y trés llargues plumes blanques, daqué más llargues nel machu que na fema.
Les pates y pies son de color mariellu maciu (daqué más intensu en dómina de cría), y el picu, fuerte anque non descomanadamente llargu, ye verdosu na base y negru na parte cimera. Ye notable l'escasu llargor del so pescuezu, si comparar col d'otres garces como la garza real o la garceta común.
left|thumb|Atrapando una carpa. Los xuveniles amuesen un plumaxe marrón, veteado de blancu, según güeyos pardos. Nun presenten les plumes de la nuca hasta'l primer añu de vida.
Ye una ave de costumes eminentemente crepusculares y nocherniegues, anque en dómina de cría ye posible velo n'actividá pel sol.
Distribución L'hábitat de cría del martinete son güelgues d'agua salao, en gran parte del planeta. La subespecie N. n. hoactli añera en toa América, dende Canadá hasta la Patagonia. La subespecie nominal, N. n. nycticorax n'Europa, Asia y África. Ye una ave migratoria. Les poblaciones d'Europa pasen l'iviernu nel África tropical y el sur d'Asia, y les d'América facer en Méxicu, el sur d'Estaos Xuníos y en Centroamérica.es bien rara atopala en (España).
Reproducción left|thumb|Portando una ramina pal nial. thumb|Güevu de Nycticorax nycticorax Los martinetes lleguen a les sos zones de nidificación en marzu. Los machos enantes de la construcción del nial empiecen el difícil ritual de seleición de pareya. Una vegada establecida la pareya, constrúyese'l nial sobre un árbol o una carba alta a unos 4 o 5 metros d'altor. El nial ye una senciella estructura de palos y cañes y otros elementos.
La puesta realizar ente mayu y xunu, y consiste en 3 o 4 güevos d'un pálidu verde azuláu. La incubación, na que s'alternen el machu y la fema, dura unos 20-21 díes. Una vegada eclosionados los güevos, dambos proxenitores alimenten a los pollos, que van permanecer nel nial 3 o 4 selmanes, anque van volver a él pa dormir.
Alimentación
Aliméntase principalmente de pexes, anfibios y inseutos. Escepcionalmente puede completar la so dieta con dalgún mure.
Subespecies Conócense cuatro subespecies de Nycticorax nycticorax:
Nycticorax nycticorax nycticorax (Linnaeus, 1758) - Eurasia hasta Indonesia, África y Madagascar. Nycticorax nycticorax falklandicus Hartert, 1914 - Islles Malvines. Nycticorax nycticorax hoactli (Gmelin, 1789) - S Canadá al centru de l'Arxentina y norte de Chile. Nycticorax nycticorax obscurus Bonaparte, 1855 - centru y sur de Chile y sur de l'Arxentina hasta'l archipiélagu de Tierra del Fueu.
Creencies En Chiloé, un archipiélagu del sur de Chile, esti páxaru tien un papel importante na mitoloxía local, porque ye acomuñáu cola bruxería y les fuercies del mal. Créese que ye la forma qu'adopta la Voladora pa cumplir les sos xeres; ye esta una muyer mensaxera de los bruxos de Chiloé que devuelve les sos coraes y muévese pel aire emitiendo berros espeluznantes y risaes.El berru d'esta ave suena paecíu a "huac, huac".
En Bolivia, el nome de la llocalidá de Guaqui, allugáu nel departamentu de La Paz, provién del soníu qu'emite esta ave.
Notes
Referencies
Enllaces esternos
Videos de Garcina nocherniega común na web de la Internet Bird Collection
Categoría:Nycticorax Categoría:Aves migratories Categoría:Aves del Neárticu Categoría:Animales descritos por Linnaeus Categoría:Animales descritos en 1758 Categoría:TBSpecies