La ye una especie d'ave gruiforme de la familia Rallidae mesma de los carrizales y cañaverales d'Eurasia y el norte d'África. Les sos poblaciones septentrional y oriental son migratories, pero les que viven nes zones más templaes son sedentaries. Los adultos miden ente 23 y 28 cm de llargu, y como otros rállidos tienen el cuerpu esplanáu lateralmente pa pasar más fácilmente ente los cañaverales onde viven. El plumaxe de les sos partes cimeros ye de tonos pardos con veteado escuru, y les sos partes inferiores son principalmente de color gris azuláu, con llistáu blancu y negru nos lladrales y baxu banduyu. Tienen un picu llargo y acoloratao, llargos deos y la cola curtia. El neñones tienen les partes inferiores anteadas y los pitucos son negros. Enantes clasificábase al rascón asiáticu (R. indicus) como una subespecie de rascón común pero agora considérense especies separaes.
El rascón européu vive en güelgues con vexetación palustre alta y trupa, onde s'alimenta principalmente de pequeños animales. Son aves territoriales inclusive fuera de la dómina de cría.
Description thumb|left|Exemplar cautivu de R. a. aquaticus. thumb|left|Detalle de la cabeza. Los adultos de la subespecie nominal miden ente 23–28 cm de llargu y tienen un valumbu alar de 38–45 cm. Los machos xeneralmente pesen ente 114–164 g y les femes son llixeramente menores con un pesu de 92–107 g.CRC Handbook of Avian Body Masses by John B. Dunning Jr. (Editor). CRC Press (1992), ISBN 978-0-8493-4258-5. Los sos partes cimeros, dende la frente a lo cabero, son de color pardu oliváceo con veteado negru, especialmente nos costazos. Los llaterales de la cabeza y les sos partes inferiores hasta la parte cimera del banduyu son de color gris azuláu, salvo'l lorum que ye coritu, y los llaterales parduzos del pechu. Los sos lladrales y baxu banduyu tán llistaos en blancu y negru, y la zona infracaudal ye blanca con delles estríes escures. El so llargu picu y rectu picu y l'iris de los sos güeyos son coloraos, y les sos pates son parduces. Dambos sexos son d'aspeutu similar, anque les femes son daqué menores y el so picu ye más estrechu, polo que nun ye fácil estremalos poles sos dimensiones. Los xuveniles tienen el pileu coritu y el cazu y gargüelu blanques. Los sos partes inferiores son anteadas o ablancazaes con llistáu más escuru, y los sos lladrales tienen llistáu pardu y crema, en llugar de blancu y negru. La so zona infracaudal tamién ye anteada, y la coloración de los sos güeyos, picu y pates ye menos intensa que nos adultos. Los pitucos son dafechu negros salvu'l picu que ye casi tou blancu. Tres la dómina de cría los rascones tienen una muda completa del plumaxe, y quédense ensin capacidá pa volar unos trés selmanes. Los adultos pueden ser identificaos individualmente poles marques de la so zona infracaudal, que son úniques en cada ave. Los machos adultos tienen les estríes d'esta zona d'un negru más intensu. Suxirióse qu'estos manches escures so la cola de la especie ye una situación entemedia ente les funciones de señalización del blancu puru que tienen especies les especies gregaries o d'agües abiertes gallineta común, y la necesidá d'evitar ser tan llamativu.
El rascón européu puede estremase rápido del restu de rállidas palustres pel so llargu picu coloráu y la so zona infracaudal blanca. El so picu ye un pocu más llargu que'l restu resto de la so cabeza (55–58% del total) y anque rectu ta llixeramente curvado escontra baxo. El rascón rufigrís del Asia tropical ye un tanto similar pero tien el picu más robezu, el pileu castañu acoloratáu y les partes cimeres y lladrales chiscaos de llixos blancos. Los xuveniles y los rascones espenaos pola muda pueden amosar la parte infracaudal color crema como la pituca pintoja, pero esta especie tamién ta cubierta de llixos blancos y tien el picu muncho más curtiu y amarellentáu. L'área de distribución del rascón común namái asolapa mínimamente (al sur de China y norte de Myanmar) con otra especie del xéneru Rallus, el rascón asiáticu, del que s'estrema principalmente pola coloración parduza de les partes inferiores y la marcada llista ocular d'esti postreru. El rascón cafre ye más grande, tien les partes cimeres más escures y ensin veteado y les sos pates son d'un colloráu más intensu. Amás los rascones europeos divagantes pueden estremase de los sos parientes americanos pola ausencia de tonalidaes castañes o acolorataes nes sos ales plegaes.
Soníos thumb|Los rascones emiten llamaes principalmente en dómina de cría. El rascón européu ye una especie ruidosa qu'emite gurníos y berru tol añu. La so llamada carauterística consiste nuna serie de gurníos siguíos d'un berru agudo y terminao con más urniaos. Usar como reclamu territorial, llamada d'alarma ya invitación. Los miembros d'una pareya pueden emitila alternativamente, siendo la del machu más baxa y lenta que la de la so pareya. El cantar de cortexu, producíu por dambos sexos, consiste nun tyick-tyick-tyick con frecuencia termináu nun garllo de la fema. El machu puede cantar en solitariu mientres hores. La so llamada mientres el vuelu ye un xiblíu aspru. Amás tienen otres vocalizaciones como los chirridos altos y repitíos del machu cuando-y enseña'l sitiu de anidamiento a la fema, o'l ronroneo que dan dambos proxenitores a los sos pitucos. Los rascones son más ruidosos cuando establecen un territoriu y de primeres de la dómina de cría, cuando les llamaes pueden siguir inclusive pela nueche. Los pitucos de primeres pian sele, pero llueu desenvuelven un reclamu pa pidir de tipu tyk-tyk-trik.
Afayóse intentando atrapar carriceros comunes pa estudialos por aciu reproducciones pela nueche del so cantar grabáu que tamién allegaben rascones y otres aves acuátiques, anque se fixera en hábitats desfavorables, lo qu'indicaba que los rascones y otres aves migratories nocherniegues identifiquen los cantares del carricero col hábitat pantanosu onde de normal s'atopa.
Taxonomía y etimoloxía El rascón européu ye la especie tipu del xéneru Rallus y la familia Rallidae, una familia d'aves acuátiques y semiacuátiques de tamañu mediu, anque pequeñes en comparanza col restu de Gruiformes, de pescuezu más curtiu que'l de les grúes, cola curtia, pates robustes con deos llargos y plumaxes discretos. La familia arrexunta unes 150 especies d'aves. La mayoría d'elles, y les formes más arcaiques, atopar nel Vieyu mundu, lo qu'indica qu'ellí ta'l so orixe. Otra manera, el xéneru Rallus surdió n'América. Los trés miembros del Vieyu mundu: el rascón européu, el rascón cafre y el malgax, tán llueu emparentaos y formen una superespecie, por haber evolucionáu a partir d'un únicu ancestru proveniente d'una invasión americana al traviés del Atlánticu.Taylor & van Perlo (2000) p. 29 Les pruebes xenétiques indiquen el rascón européu ye'l miembru del so xéneru más llueu emparentáu colos rascones del xéneru Gallirallus del pacíficu, y ye una forma basal del grupu. Los miembros de Rallus carauterizar por tener picos llargos y coloríos ensin los carauterísticos escudos fronteros de la mayoría de los rállidos y ser de vezos palustres.
El rascón común foi descritu científicamente por Carlos Linneo en 1758 na décima edición de la so obra Systema naturae, col so nome científicu actual, Rallus aquaticus.Caroli Linnæi. Systema naturæ per regna tria naturæ, secundum classses, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis Editio decima reformata 1758, Holmiæ, Impensis direct. Laurentii Salvii (Salvius publ.) p. 153. La etimoloxía del so nome científicu ye simple: Rallus en llatín significa «rascón», y aquaticus significa «acuáticu».James A. Jobling. Helm Dictionary of Scientific Bird Names. Bloomsbury Publishing p. 52 y 330 ISBN 1408125013 thumb|R. a. korejewi Reconócense trés subespecies de rascón común:Frank Gill y David Donsker. Rails, gallinules & cranes . IOC World Bird List versión 5.1.Taylor & van Perlo (2000) páxs. 293–299
Rallus aquaticus aquaticus Linnaeus, 1758 - estender por Europa, el norte d'África y l'oeste d'Asia, llegando hasta Siberia central. Rallus aquaticus hibernans Salomonsen, 1931 † - vivía n'Islandia. Tenía les partes cimeres de tonos pardos daqué más templaos que la subespecie nominal, y les sos partes inferiores teníen un tonu parduzu. Les llistes de los sos lladrales yeren de color pardu escuru, non negru, y el so picu yera daqué más curtiu. Rallus aquaticus korejewi Zarudny, 1905 - atopar por Asia dende Irán y el mar Aral hasta'l norte del subcontinente indiu y l'oeste de China. Ye llixeramente mayor que la subespecie nominal y con plumaxe más claru polo xeneral. Tien una llista difusa parda cruciando'l so güeyu. Enantes considerábase al rascón asiáticu (Rallus indicus) subespecie del común pero agora clasifícase como una especie separada.
Distribución y hábitat
thumb|Los carrizales son l'hábitat preferíu de los rascones. El rascón européu críen pol Holartico templáu, distribuyíu discontinuamente dende Europa occidental y el norte d'África, hasta l'oeste de China y Arabia. La so distribución asiática ta pocu estudiada.
La población d'Islandia de rascón común, R. a. hibernans, escastóse alredor de 1965, como resultáu de la perda d'hábitat pola desecación de güelgues y la depredación sufrida per parte del visón americanu introducíu na isla. Antes de la so estinción parte d'esta población de rascones isleños quedábase tol añu n'Islandia, dependiente de los manantiales volcánicos calientes nos meses más fríos, pero otra pel hibiernu atopábase nes islles Feroe ya Irlanda, pasando peles Hébrides Esteriores, lo qu'indicaba qu'esta subespecie yera parcialmente migratoria.
La subespecie nominal, R. a. aquaticus, ye sedentariu nes zones de clima más nidiu del sur y oeste del so área de distribución, pero migra al sur nes zones onde los iviernos son más duros. Pasen l'iviernu tantu na so zona de cría más meridional, como en más al sur nel norte d'África, Oriente mediu y la zona del Mar Caspiu. El cume del periodu de migración serondiega ye de setiembre a ochobre, y la mayoría torna a los sos cuarteles de reproducción ente marzu y mediaos d'abril. La subespecie R. a. korejewi tamién ye migratoria parcialmente, y parte de la población pasa l'iviernu dende Iraq y Arabia Saudita, Paquistán y el norte de la India, hasta l'este de China. thumb|left|Exemplar en Francia.