El zopilote rei (Sarcoramphus papa), tamién llamáu cóndor real, cuervu real, jote real, rei de los gallinazos, rei zope, zopilote real o rei zamuro, ye una especie d'ave de la familia Cathartidae, que vive predominantemente nos montes tropicales de tierres baxes, dende'l sur de Méxicu hasta'l norte d'Arxentina. Ye l'únicu miembru sobreviviente del xéneru Sarcoramphus, qu'inclúi tamién miembros fósiles. Nun se reconocen subespecies. Ye una ave carroñera que de cutiu fai la corte inicial nos cadabres d'animales grandes. Pol so tamañu, mueve a les especies d'utres americanes más pequeñes cuando s'atopen cerca d'un cadabre. Puede vivir hasta 30 años en cautiverio.
Distribución
El so área de distribución xeográfica estiéndese sobre una superficie d'aproximadamente 14 millones de km², dende'l sur de Méxicu hasta'l norte d'Arxentina. N'América del Sur, nun ye atopada al oeste de los Andes, sacante l'oeste d'Ecuador, el noroeste de Colombia y l'estremu noroueste de Venezuela.
En Perú alcuéntrase en toa'l so Amazonia, nos departamentos de Loreto, San Martín, Ucayali, Madre de Dios, Amazones y Cajamarca; y nel Monte secu ecuatorial, departamentos de Lambayeque, Piura y Baltes.
N'Arxentina, la especie distribuyir en Misiones, Corrientes, Entre Ríos, Formosa, Chaco, norte de Santa Fe, Salta, Tucumán, Jujuy, Santiago del Estero, esti de Catamarca, esti de La Rioxa, esti de San Juan, norte de Córdoba, y raramente nel delta del Paraná nel nordeste de Buenos Aires.Chébez, J.C. (2009): Otros que se van. Fauna arxentina amenazada.545 pp., Ed. Albatros, Buenos Aires, Arxentina. Na provincia de Buenos Aires fueron recuperaos restos correspondientes a esta especie, dataos del Pleistocenu.
Hábitats
Habita principalmente los montes tropicales de tierres baxes non alteriaos, según sabanes y praderíes que s'atopen na cercanía d'estos montes. De cutiu poder ver cerca de banzaos, o en zones pantanosos dientro de los montes.
thumb|left|En vuelu. Nos montes primarios de tierres baxes del so área de distribución suel ser la utre más numberosa, sinón l'únicu. Sicasí, na selva amazónica el so númberu ye polo xeneral superáu pol aura selvática (Cathartes melambrotus), ente qu'en zones más abiertes, ye polo xeneral superáu en númberu pol aura sabanera (Cathartes burrovianus), utre americana cabecirrojo (Cathartes aura) y la utre negra americana (Coragyps atratus).
Polo xeneral, nun vive percima de 1500 msnm, anque al este de los Andes puede atopar a una altitú de 2500 msnm; En rares ocasiones fueron reparaos a altitúes hasta 3300 msnm. Habiten nel ámbitu forestal emerxente, o percima de la canopea.
Descripción
thumb|right| En tamañu, ye la tercer utre americana más grande. El so tamañu varia ente 67 y 81 cm de llargor, con un valumbu d'ente 1,2 a 2 m y tien un pesu que bazcuya ente 2,7 a 4,5 kg.
Ul los exemplares adultos el so plumaxe ye predominantemente blancu con un llixeru matiz de rosa mariellu. En contraste, les coberteres de les ales, les plumes de vuelu y la cola son de color gris escuru hasta negru, como lo ye tamién el gruesu y prominente collar del pescuezu. La cabeza y el pescuezu escarecen de plumes y la piel tien tonos de colloráu y moráu na cabeza, naranxa fondu nel pescuezu y mariellu nel gargüelu. La piel de la cabeza ye engurriada y doblada, y hai una bien notable cresta dorada ya irregular adxunta a la cera percima del so picu; esta carúncula nun ta totalmente desenvuelta hasta nel cuartu añu de la so vida.
Tien el craniu más grande y el picu más fuerte de toles utres americanes. El picu ye de color naranxa con una base negra, y tien una punta agabitada y los cantos afilaos. L'ave tien ales anches y una cola curtia, ancha y cuadrada. L'iris de los sos güeyos ye blancu y arrodiáu d'una esclerótica de color coloráu brillante. A diferencia de delles otres utres americanes, escarez de pestañes. Tien piernes llargues de color gris y garres grueses. El dimorfismu sexual ye mínimu; nun esisten diferencies nel plumaxe, solo una pequeña diferencia de tamañu ente machos y femes. Los xuveniles tienen el picu y los güeyos escuros, y el pescuezu con plumes nidies de color gris, les que camuden nel color naranxa de l'ave adultu. Los xuveniles tienen un color abuxáu y anque tienen una apariencia similar a la del adultu al cumplir tres años, nun completen la muda al plumaxe adultu hasta tener cinco o seis años d'edá.
thumb|left|Batiendo les ales. Un estudiu del plumaxe d'exemplares en cautiverio de distintes edaes afayó que les plumes ventrales fueron les primeres en ponese blancu dende los dos años d'edá d'equí p'arriba, siguíu poles plumes de les ales, hasta dafechu tresformase nel plumaxe d'una ave adultu. Nel estáu pre-adultu final, el so plumaxe solo tien negru espardíu nes cubiertes blanques de les ales.
La cabeza y el pescuezu de la utre escarecen de plumes, siendo una adautación pa la hixene, anque hai cerdes negres en partes de la cabeza; ésta ausencia de plumes torga que bacteries provenientes de la carnuezu que come, puedan arruinar les sos plumes y espón la piel a los efeutos esterilizadores del sol.
Los xuveniles, col so plumaxe escuru, pueden confundise cola utre americana cabecirrojo (Cathartes aura), pero vuelen coles ales planes, ente que los adultos col so plumaxe pálidu podríen ser confundíos cola cigüeña de cabeza pelada (Mycteria americana), a pesar de qu'esti postreru tien el pescuezu llargu y les piernes llargues que tendríen de dexar una fácil identificación dende lloñe.
Comportamientu thumb|right|En vuelu. El zopilote rei puede entamar mientres hores ensin esfuerciu, nalando con poca frecuencia. Caltién les sos ales en posición horizontal cola puntes llixeramente alzaes mientres el vuelu; dende dalguna distancia la utre pue paecer como si nun tuviera cabeza mientres en vuelu. Los sos aleteos son fondos y fuertes. En dos causes en Venezuela, les aves fueron reparaos participando en vuelu ximielgu pola naturalista Marsha Schlee, que suxirió que podría formar parte de la conducta de cortexu.
A pesar del so gran tamañu y la so coloración llamativa, esta utre ye bien discretu cuando ta sentáu nos árboles. Mientres sentáu, caltién la so cabeza baxa y escontra alantre. Ye una ave non migratoria que, a diferencia del aura sabanera (Cathartes burrovianus), de la utre americana cabecirrojo (Cathartes aura) y de la utre negra americanu (Coragyps atratus), polo xeneral vive solu o en pequeños grupos familiares. Grupos d'hasta 12 aves fueron reparaos, bañándose y bebiendo nun charcu sobre una cascada en Belize. thumb|120px|left|Na canopea. Polo xeneral unu o dos aves baxen p'alimentase d'un cadabre, anque n'ocasiones hasta diez o más pueden rexuntar cuando hai suficiente carnuezu. Zopilotes rei pueden llegar a vivir hasta 30 años en cautiverio, anque se desconoz la so esperanza de vida nun ambiente montés. Utiliza urohidrosis, defecando sobre les sos pates, p'amenorgar la so temperatura corporal. A pesar del so gran tamañu y picu fuerte, suel ser pocu agresivu cuando s'alimenta. El zopilote rei escarez d'una siringe, anque puede emitir gurníos baxos y xiblíos mientres el cortexu, y traquetear col picu cuando se siente amenaciáu. El so depredadores naturales son les culiebres, qu'escalen los niales p'alimentase de los güevos o pitucos, y los grandes felinos como'l xaguar, que puede sorprender y matar a una ave adultu cuando esti ta alimentándose nel suelu.
Alimentación
thumb|right|Comiendo nel zoolóxicu de Nueva York. El zopilote rei aliméntase de too tipu de carnuezu, dende cadabres de ganáu hasta pexes varaos y llagarteses muertes. Anque ye principalmente una ave carroñero, hai dellos informes aisllaos mentando qu'atacó a animales mancaos, tenrales naciellos y pequeños llagartos.
Anque alcuentra los animales muertos pola visión, el papel que pueda tener el golor na llocalización de carnuezu foi oxetu d'alderique. El consensu foi que nun detecta los golores y que sigue les utres que tienen un sentíu del olfatu, como'l aura selvática (Cathartes melambrotus) y el aura gallipavo (Cathartes aura), cuando estos diríxense al animal muertu. Sicasí, nun estudiu que data de 1991, comprobóse que tien la capacidá d'alcontrar carnuezu nel monte ensin l'ayuda d'otres utres, lo que paez indicar qu'utiliza'l sentíu del olfatu p'alcontrala.
Aliméntase principalmente de carnuezu qu'atopa na foresta, anque puede tamién analayar escontra les sabanes cercanes en busca d'alimentu. Al atopar un animal muertu, mueve a les otres utres que se rexunten alredor de la carnuezu por cuenta del so gran tamañu y el so picu fuerte. Solo puede ser movíu, cuando s'averen a el mesmu carnuezu, pol cóndor andín, al ser esti postreru más grande, anque son bien raros los alcuentros de dambes especies por diferencies de hábitats en que se distribúin.
Polo xeneral, namái se come la piel y les partes más dures del texíu del animal. Hai tamién informes de que'l zopilote rei come la fruta cayida de la palma moriche, cuando el carnuezu ye escaso, fechu reparáu nel estáu de Bolívar, Venezuela.
Reproducción
Nun se sabe enforma sobre'l so comportamientu reproductivu nun ambiente montés; enforma de la información foi arrexuntada reparando les aves en cautiverio, en particular nel xardín zoolóxicu de París. Algama'l maduror sexual cuando cumple cuatro o cinco años, coles femes maureciendo un poco primero que los machos. Reproduzse principalmente mientres la estación seca. Formen pareyes pa tola vida. Polo xeneral por temporada de cría ponen un solu güevu ensin marques; el nial facer nel buecu d'un árbol. El nial tien un golor fediento, lo que sirve pa protexese de depredadores potenciales. Dambos padres guaren el güevu mientres 52 a 58 díes. Si'l güevu piérdese, de cutiu va ser puestu un segundu güevu dempués de seis selmanes. Los padres comparten les xeres d'incubación hasta que'l pitucu cumple aproximao una selmana, dempués de lo cual de cutiu monten guardia en llugar de guarar.
La cría ye semi-altricial, esto ye, ta indefensa al nacer, pero yá cubierta de plumón y los sos güeyos tán abiertos; les aves realmente altriciales nacen desnudes y ciegues. Desenvuélvense rápido, el pitucu yá ta totalmente alerta al segundu día y ye capaz de pidir alimentos y retorcese nel nial. Al tercer día empieza a afechase a sigo mesmu y a picotiar. Al décimu día empieza a crecer la so segunda capa de plumón blancu, y pueden parase en puntes de pies al ventenu día. Cuando tien ente 1 y 3 meses d'edá, los pitucos caminen y esquicen la contorna del nial. A los 3 meses d'edá realicen los sos primeros vuelos.
Caltenimientu right|thumb|Un exemplar nel Parque Zoolóxicu Remexos de Milla, Mérida, Venezuela El zopilote rei ye una especie que s'atopa baxu esmolición menor d'alcuerdu a la UICN, yá que tien una población envalorada d'ente 10.000 y 100.000 individuos monteses. Tamién tien una amplia distribución xeográfica, que s'estiende sobre una superficie de 14 millones de quilómetros cuadraos.
Sicasí, hai evidencia que suxer un amenorgamientu de la población, anque nun paez ser abondo significativu por que sía incluyida na llista d'especies vulnerables. Esti amenorgamientu débese principalmente a la destrucción del hábitat y a la caza furtiva. Anque distintivu, la so costume de posase nos árboles altos y volar a una gran altitú enzanquen el monitoreo d'esta especie. right|thumb|Adultu nel zoolóxicu de Berlín
Rellación col home
thumb|right|Estendiendo les ales.