L'alción encollaráu (Todiramphus chloris) ye una especie d'ave coraciforme de la familia Halcyonidae qu'habita n'Asia y Oceanía. Estiéndese dende'l mar Roxu pel sur d'Asia y Australasia hasta la Polinesia. Ye una especie bien variable y esisten unes 50 subespecies.

Descripción thumb|left|Fema n'Islles Fixi. El alción encollaráu mide de 22 a 29 cm de llargu y pesa ente 51 y 90 gramos. La coloración del plumaxe de les sos partes cimeros varia del azul al verde, ente que la de les sos partes inferiores bazcuya ente'l blancu y el anteado. Tien una branja blanca alredor del pescuezu que-y da'l so nome común. Delles subespecies tienen una llista superciliar blanca o crema y otres tienen una mancha ente'l picu y los güeyos. Suenen tener una llista negra que traviesa los güeyos. El so gran picu ye negru cola base del quexal inferior amarellentada.

Les femes tienden a ser más verdoses que los machos. Los xuveniles tienen colores más apagaos que los adultos y suelen presentar escamado escuru nel pescuezu y el pechu.

thumb|right|Cabeces de les subespecies: T. c. armstrongi (enriba), T. c. solomonis (mediu), T. c. chloris (embaxo).

Distribución y hábitat

Ye más común en zones costeres, especialmente nos manglares pantanosos. Tamién habiten en tierres de cultivu, montes abiertos, yerbazales y parques. En delles partes del so área de distribución, especialmente nes islles, pueden atopase más tierra adientro en montes y zones montascoses. Estes aves de cutiu reparar posaes en llugares bien visibles como cables, roques y cañes desnudes.

La subespecies que s'atopa más al oeste ye T. c. abyssinica del nordés d'África que s'atopa nos manglares d'Eritrea, tamién rexistráu en Sudán y Somalia. Más al este en Arabia ta la subespecie T. c. kalbaensis, en peligru d'estinción con una población de 55 pareyes. Esta casi confináu en Khor Kalba nos Emiratos Árabes Xuníos anque se rexistró apocayá la so reproducción tammbién en Khor Shinass n'Omán. Les siguientes subespecies alcuéntrase nes mariñes de la India y Bangladex y les islles Andamán y Nicobar. La especie ye común nel sureste asiáticu ya Indonesia y alcuéntrase bastante tierra adientro en delles rexones. Una vegada más vuelve ser una especie principalmente costera en Nueva Guinea y el norte d'Australia, onde s'atopa en Shark Bay, Australia Occidental hasta'l nordeste de Nueva Gales del Sur, n'Australia. Nes islles del Pacíficu polo xeneral ye común y alcuéntrase nuna gran variedá de hábitas costeros y d'interior, con delles subespecies nel Archipiélagu Bismarck, Archipiélagu de les islles Salomón, Vanuatu, Islles Fixi, Tonga, Samoa Americana, Paláu y les islles Marianes del Norte.

Llista de subespecies Hai munches subespecies a lo llargo del estensu área de distribución costeru ya insular que va dende'l mar Roxu hasta la Polinesia central, con una gran concentración de taxones en Melanesia:

Mar Roxu y mariñes de Arabia T. c. abyssinicus (Pelzeln, 1856) – nes mariñes del sur del mar Roxu de Somalia y Arabia T. c. kalbaensis (Cowles, 1980) – nes mariñes del sur de Arabia

India y océanu Índicu T. c. vidali (Sharpe, 1892) – India occidental dende Ratnagiri a Kerala. T. c. davisoni (Sharpe, 1892) – islles Andaman T. c. occipitalis Blyth, 1846 – islles Nicobar thumb|right|Individuu nel ríu Zuari, Goa, India

Sureste asiáticu T. c. humii (Sharpe, 1892) – mariñes dende Bengala Occidental escontra este por Myanmar (incluyíu'l Archipiélagu de Mergui), la península malaya, Tioman hasta'l nordeste de Sumatra. T. c. armstrongi (Sharpe, 1892) – interior de Birmania, actualmente Myanmar y Tailandia, Indochina y l'este de China T. c. laubmannianus (Grote, 1933) – Sumatra and Borneo, Incluides las islless intermedies. T. c. chloropterus (Oberholser, 1919) – islles frente a les mariñes de Sumatra occidental T. c. azelus (Oberholser, 1919) – Enggano T. c. palmeri (Oberholser, 1919) – Xava, Bali, Bawean y les islles Kangean T. c. collaris (Scopoli, 1786) – Filipines

Wallacea, Nueva Guinea y norte d'Australia thumb|Exemplar de T. c. sordidus n'Australia. T. c. chloris]] (Boddaert, 1783) – Talaud, Islles Sangihe, Célebes, islles menores de la Sonda, islles de N.Guinea occidental y el noroeste de Nueva Guinea T. c. sordidus (Gould, 1842) – islles Aru, y les mariñes del norte y nordés d'Australia T. c. pilbara (Johnstone, 1983) – mariñes d'Australia noroccidental dende'l ríu De Grey hasta'l golfu Exmouth

Micronesia T. c. teraokai (Nagamichi Kuroda, 1915) – Paláu T. c. owstoni (Rothschild, 1904) – Asunción, Agrihan, Pagan y Almagan T. c. albicilla (Dumont, 1823) – Saipan y Tinian T. c. orii (Takatsukasa & Yamashina, 1931) – Rota

Melanesia Islles de Papúa Nueva Guinea T. c. matthiae (Heinroth, 1902) – islles Mussau . c. nusae (Heinroth, 1902) – Nueva Hanover, Nueva Irlanda y les islles Feni T. c. novaehiberniae (Hartert, 1925) – Nueva Ireland suroccidental. T. c. bennetti (Ripley, 1947) – islles Nissan T. c. stresemanni (Laubmann, 1923) – islles ente Nueva Guinea y Nueva Bretaña T. c. tristrami (E. L. Layard, 1880) – Nueva Bretaña T. c. colonus (Hartert, 1896) – Archipiélagu de les Luisiadas

Islles Salomón T. c. alberti (Rothschild & Hartert, 1905) – islles Salomón centrales y occidentales T. c. pavuvu (Mayr, 1935) – Pavuvu T. c. mala (Mayr, 1935) – Malaita T. c. solomonis (E. P. Ramsay, 1882) – Makira ya islles axacentes T. c. sororum (I. C. J. Galbraith & E. H. Galbraith, 1962) – Malaupaina y Malaulalo T. c. amoenus (Mayr, 1931) – Rennell y Bellona T. c. ornatus (Mayr, 1931) – islla Nendö y Tinakula T. c. brachyurus (Mayr, 1931) – islles Reef T. c. vicina (Mayr, 1931) – islles Duff T. c. utupuae (Mayr, 1931) – Utupua T. c. melanodera (Mayr, 1931) – Vanikoro thumb|Machu n'Islles Fixi. thumb|T. c. pealei nes islles de la Samoa americana Vanuatu T. c. torresianus (Mayr, 1931) – Hiw y Lo T. c. santoensis (Mayr, 1931) – islles Banks al sur d'Espíritu Santo y Malu T. c. juliae (Heine, 1860) – Aoba y Maewo escontra'l sur hasta Efate T. c. erromangae (Mayr, 1938) – Erromango y Anatom T. c. tannensis (Sharpe, 1892) – Tanna

Islles Fixi T. c. vitiensis (Peale, 1848) – Vanua Levu, Taveuni, Viti Levu, Koro, Ovalau y Gau T. c. marinus (Mayr, 1941) – Islles Lau T. c. eximius (Mayr, 1941) – Kadavu

Polinesia T. c. regina (Mayr, 1941) – Wallis y Futuna T. c. pealei (Finsch & Hartlaub, 1867) – Tutuila T. c. manuae (Mayr, 1941) – Ofu-Olosega y Ta'o T. c. sacer (J. F. Gmelin, 1788) – islles centrales y del sur de Tonga

Alimentación thumb|left|Afechándose nel posaderu.

Los cámbaros pequeños son el so alimentu favorito nes rexones costeres, pero atrapen una gran variedá d'animales incluyíos los inseutos, merucos, cascoxos, gambes, xaronques, llagarteses y pexes pequeños. Estes aves pósense casi ensin movese mientres llargu tiempu esperando qu'apaezan preses. Cuando les alcuentren llanzar a por elles y vuelven al so posaderu pa cutir a la so presa contra la caña cuando ye de gran tamañu. Regurgitan cualquier restu non digerible en forma d'egagrópila.

Reproducción Anidean en cuévanos, que pueden ser buecos naturales de los árboles o llurigues escavadas por ellos mesmos en tueros podres, termiteros o turries arenoses. Tamién pueden ocupar buecos de picatueros. Les femes suelen poner de dos a siete güevos ablancazaos direutamente sobre'l suelu de la lluriga. Dambos padres encargar de guarar los güevos y alimentar a los pitucos. Los pollos tarden unos 44 díes en desenvolvese y dexar el nial. Suelen criar dos niaraes cada temporada.

Referencies

Bibliografía Rob Baldwin & Colin Richardson, Mangroves: Arabian sea forests, accessed 11/04/07. Heinrich L. Bregulla (1992) Birds of Vanuatu, Anthony Nelson, Oswestry, England. C Hilary Fry, Kathie Fry & Alan Harris (1992) Kingfishers, Bee-eaters & Rollers, Christopher Helm (Publishers) Ltd., London. Graham Pizzey & Frank Knight (1997) The Graham Pizzey & Frank Knight Field Guide to the Birds of Australia, HarperCollins, Londres, UK. Craig Robson (2002) A Field Guide to the Birds of South-East Asia, New Holland Publishers (UK) Ltd.

Enllaces esternos

Chloris Categoría:Aves d'Asia Categoría:Aves d'Oceanía Categoría:Animales descritos en 1783