. Foi'l primer ser humanu que trió la Lluna. Tamién yera inxenieru aeroespacial, pilotu militar, piloto de pruebes y profesor universitariu. Antes de convertise n'astronauta, Armstrong foi oficial de l'Armada de los Estaos Xuníos y sirvió na Guerra de Corea. Tres esti conflictu, llogró la so llicenciatura na Universidá Purdue y trabayó como pilotu de pruebes pal Comité Asesor Nacional d'Aeronáutica (NACA) na Estación de Vuelu d'Alta Velocidá, na actualidá llamáu Centro Armstrong d'Investigaciones de Vuelu nel so honor.
Dempués de participar nos programes pa llevar un home al espaciu de la Fuercia Aérea de los Estaos Xuníos y el de vuelu espacial tripuláu Boeing X-20 Dyna-Soar, Armstrong xunir al cuerpu d'astronautes de la NASA en 1962. Realizó'l so primer vuelu espacial en 1966 como pilotu al mandu de Gemini 8 y mientres esta misión llevó a cabu'l primer acoplamientu ente dos naves espaciales xunto col pilotu David Scott.
El segundu y últimu vuelu espacial de Armstrong foi en xunetu de 1969 como comandante de la misión d'allunizaxe Apollo 11, mientres la cual pronunció la célebre frase «Ye un pequeñu pasu pa un home, pero un reblincón pa la humanidá». Caminó xunto a Buzz Aldrin pola superficie de la Lluna y esplorar mientres dos hores y media mientres el so compañeru Michael Collins esperába-yos na órbita llunar a bordu del módulu de mandu. Al pie de Aldrin y Collins, Armstrong foi gallardoniáu cola Medaya Presidencial de la Llibertá pol presidente Richard Nixon. En 1978, l'entós presidente Jimmy Carter fíxo-y entrega de la Medaya d'Honor Espacial del Congresu y en 2009 los trés tripulantes del Apollo 11 recibieron la Medaya d'Oru del Congresu de los Estaos Xuníos.
Neil Armstrong finó'l 25 d'agostu de 2012 en Cincinnati, Ohio, a los 82 años, por cuenta d'entueyos d'un baipás coronariu.
Primeros años Neil Armstrong nació'l 5 d'agostu de 1930 en Wapakoneta, nel condáu condáu de Auglaize, Ohio. Fíu de Stephen Koenig Armstrong y Viola Louise Engel,Hansen 2005, páxs. 49–50. yera d'ascendencia familiar escocesa, irlandesa y alemana y tenía dos hermanes, June y Dean. Stephen Armstrong trabayaba como auditor pal gobiernu d'Ohio y por ello la familia treslladóse de cutio por tol estáu dende la nacencia de Neil y llegó a vivir en venti llocalidaes distintes. L'amor por volar de Armstrong nació entós, cuando'l so padre llevar con tan solo dos años a ver les Carreres Aérees de Cleveland. El 20 de xunetu de 1936, con cinco años d'edá, esperimentó'l so primer vuelu en Warren (Ohio), cuando xunto a so padre voló nun Ford Trimotor, avión moteyáu Tin Goose («Gansu de lata»).
L'últimu cambéu de vivienda del padre de la familia producir en 1944, cuando la familia tornó al llugar de nacencia de Neil, Wapakoneta. Armstrong estudió nel institutu d'educación secundaria Blume d'esta llocalidá y asistió a lleiciones de pilotaje d'aviones nel aeródromu de Wapakoneta. Llogró un certificáu d'estudiante de vuelu pol so 16º cumpleaños y realizó el so primer vuelu en solitariu unos díes dempués, n'agostu de 1946, enantes inclusive de tener permiso de conducción. Armstrong yera bien activu como Boy Scout y consiguió el rangu de Eagle Scout, el más altu de toos. El 18 de xunetu de 1969, mientres volaba escontra la Lluna a bordu del Columbia, saludó a los Scouts. Ente los pocos oxetos personales que llevó consigo a la Lluna y traxo de vuelta tuvo la Insinia Scout Mundial.
En 1947, con diecisiete años, Armstrong empezó a estudiar inxeniería aeronáutica na Universidá Purdue. Yera'l segundu miembru de la so familia qu'asistía a la universidá. Tamién foi aceptáu nel prestixosu Institutu Teunolóxicu de Massachusetts (MIT), pero l'únicu inxenieru que Armstrong conocía, ex alumnu del MIT, -y disuadió d'estudiar nesta universidá teunolóxica diciéndo-y que nun yera necesariu completar los sos estudios ellí pa tener una bona educación.Hansen 2005, páxs. 55–56. La so matrícula universitaria foi costeada por una beca el Programa Holloway, que los sos candidatos comprometer a estudiar mientres dos años na universidá, siguíos de tres años de servicios na Armada de los Estaos Xuníos y finalmente d'otros dos años pa completar los estudios cimeros.
Serviciu na Armada
Armstrong foi llamáu a files con dieciocho años'l 26 de xineru de 1949 pola Armada, que-y obligaba a informar a la base aérea de Pensacola pa empecipiar la formación de pilotu. L'entrenamientu a bordu de los buques USS Cabot y USS Wright duró 18 meses y a la fin del mesmu llogró la cualificación pa volar dende portaviones. El 16 d'agostu de 1950, unos díes dempués de cumplir venti años, Armstrong foi informáu per carta de que taba dafechu cualificáu como aviador naval.Hansen 2005, páxs. 68–78.
El so primer destín foi l'Escuadrón 7 del Serviciu Aereu de la Flota na Base Aeronaval de San Diego. Dos meses dempués foi asignáu al Escuadrón de Caces 51 (VF-51), forníu con aviones de reaición, y realizó el so primer vuelu nesti tipu d'aparatos el 5 de xineru de 1951 a bordu d'un F9F-2B Panther. En xunu d'esi añu aterrizó per vegada primera nun portaviones, l'USS Essex, y foi xubíu esa selmana de cadete a alférez. A finales de mes, el Essex zarpó col VF-51 a bordu camín de Corea, onde los sos caces embarcaos realizarín'ataques a tierra.Hansen 2005, páxs. 79–85. thumb|right|F9F-2 Panthers volando sobre Corea. Armstrong pilota'l S-116 (esquierda)
Neil Armstrong entró en combate per primer vegada na guerra de Corea el 29 d'agostu de 1951 mientres escoltaba a un avión de reconocencia sobre Sŏngjin.Hansen 2005, p. 90. Cinco díes dempués, el 3 de setiembre, voló nuna reconocencia armada sobre unes instalaciones de tresporte y almacenaxe cerca de la llocalidá de Majon-nin, al oeste de Wŏnsan. Mientres faía un bombardéu a baxa altitú a 560 km/h, el caza F9F Panther de Armstrong recibió l'impautu d'artillería antiaérea y nos sos intentos por recuperar el control del aparatu, topetó contra un poste a un altor de seis metros qu'arrincó un metro de l'ala derecha del Panther.Hansen 2005, páxs. 92–93. Armstrong consiguió volar de regresu a territoriu amigu, pero por cuenta de la perda d'un alerón, la única opción que tenía yera la eyección. Pensó en saltar del caza sobre'l mar y esperar el rescate polos helicópteros de l'armada, y pallo voló escontra un aeródromu cercanu a Pohang, pero'l so asientu eyectable foi abasnáu de vuelta a tierra.Hansen 2005, p. 95. Armstrong foi recoyíu por un vehículu Jeep conducíu por un compañeru de la escuela de vuelu. Desconozse qué pasó colos restos del so caza F9F-2.Hansen 2005, p. 96.
Armstrong voló nun total de 78 misiones sobre Corea que sumaron 121 hores de vuelu, la mayoría nel mes de xineru de 1952. Foi gallardoniáu cola Medaya del Aire por venti misiones de combate y cola Estrella d'Oru por otres venti, según cola Medaya del Serviciu en Corea y la Estrella de Combate.Hansen 2005, p. 112. El pilotu dexó l'Armada'l 23 d'agostu de 1952, con ventidós años, y pasó a ser teniente na reserva, na cual permaneció los siguientes ocho años, hasta qu'arrenunció al so cargu'l 21 d'ochobre de 1960.Hansen 2005, p. 118.
Universidá y matrimoniu
Dempués de sirvir na Armada y na guerra de Corea, Neil Armstrong tornó a la Universidá Purdue. Ellí llogró les sos meyores calificaciones nos cuatro semestres siguientes, pos anque enantes del so serviciu militar sacara unes notes permediu, les sos notes acabaron siendo bien altes.Hansen 2005, p. 62. A la so vuelta, perteneció a la fraternidá Phi Delta Theta y escribió y codirixió el musical de l'actuación de tolos estudiantes. Tamién foi miembru de la Banda Honoraria Nacional de la fraternidá Kappa Kappa Psi y tocó el bombardín barítonu na banda de marcha de la Universidá Purdue. Armstrong graduóse n'inxeniería aeroespacial en 1955.
Cuando tornó a Purdue conoció a Janet Elizabeth Shearon, que se taba especializando n'economía doméstica. La pareya nun recordaba cómo llegaron a entablar la so rellación, sacante qu'asocedió mientres Armstrong trabayaba nel Lewis Flight Propulsion Laboratory de la NACA. Dambos casaron el 28 de xineru de 1958 na Ilesia Congregacional de Wilmette, Illinois. Cuando se treslladó a la Base de la Fuercia Aérea Edwards, en California, él vivió nos agospiamientos pa solteros de la base y Janet nel distritu de Westwood de Los Angeles. Dempués de seis meses, el matrimoniu camudar a una casa nel valle Antelope. Janet nunca acabó los sos estudios, daqué que llamentó tiempu dempués.Hansen 2005, páxs. 124–127. El matrimoniu tuvo tres fíos: Eric, Karen y Mark.Hansen 2005, p. 128. En xunu de 1961, a Karen diagnosticóse-y un tumor malinu nel tueru del encéfalu. Un tratamientu con rayos X detuvo la so crecedera, pero la so salú deterioróse hasta'l puntu de nun poder caminar nin falar. Karen morrió'l 28 de xineru de 1962 con namái dos años por causa d'una neumonía rellacionada cola so débil salú.Hansen 2005, páxs. 161–164.
Años dempués, en 1970, Armstrong completó'l so máster en ciencies d'inxeniería aeroespacial pola Universidá del Sur de California. A lo llargo de la so vida amás foi nomáu Doctor honoris causa por delles universidaes.
Pilotu de pruebes thumb|upright|Armstrong con 26 años, cuando yera pilotu de pruebes del NACA na base Edwards (1956).
Dempués de graduase en Purdue, Armstrong decidió convertise en pilotu de pruebes. Presentar na Estación de Vuelu d'Alta Velocidá que'l Comité Asesor Nacional d'Aeronáutica (NACA) tenía na Base de la Fuercia Aérea Edwards. Anque ellí nun había places pa nuevos pilotos, unvió la so solicitú al Lewis Flight Propulsion Laboratory de Cleveland, onde Armstrong empezó a trabayar en marzu de 1955.Hansen 2005, páxs. 119–120. El pilotu tan solo tuvo ellí dos meses, pos en xunetu tornó a la base Edwards pa un nuevu trabayu.Hansen 2005, p. 122.
Nel so primer día na base Edwards, a Armstrong encargóse-y pilotar aeronaves de siguimientu mientres l'estrenu d'unos bombarderos modificaos esperimentales. Tamién pilotó esos bombarderos modificaos, a bordu d'unu de los cualos tuvo unu de los sos primeros incidentes. El 22 de marzu de 1956, Armstrong taba como copilotu de Stan Butchart nun Boeing B-29 SuperfortressHansen 2005, p. 134. que llevaba adosáu al so banduyu un avión cohete Douglas D-558-2 Skyrocket. Mientres xubíen a 9100 metros, unu de los motores del B-29 falló y dexar ensin la potencia abonda pa llanzar el Skyrocket. Teníen De caltener una velocidá de 335 km/h pa soltalo y amás el B-29 nun podría aterrizar col avión cohete adosáu al so banduyu. Por ello, dambos decidieron baxar el morru del bombarderu pa cayer en picáu, ganaron velocidá y soltaron la nave de prueba, pero nesi momentu se desintegró el motor averiáu. Los sos restos estropiaron otros dos motor y uno tuvo que ser paráu, a pesar de lo cual los pilotos baxaron amodo en círculos y aterrizaron con seguridá.Hansen 2005, páxs. 134–136.
El primer vuelu de Armstrong a los mandos d'un avión cohete tuvo llugar el 15 d'agostu de 1957, nel Bell X-1B, col que xubió a una altitú de 18,3 km. El tren d'aterrizaxe delanteru romper al aterrizar, un fallu común nesi modelu.Hansen 2005, p. 145. Dempués Armstrong voló en siete causes n'otru avión cohete esperimental, el North American X-15. Nel so penúltimu vuelu nesti aparatu, algamó una altitú de 63,2 km.