Harold Pinter , foi un dramaturgu, guionista, poeta, actor, direutor y activista políticu inglés, ganador del Premiu Nobel de Lliteratura en 2005. La so carrera como escritor estender por más de cincuenta años y foi unu de los más influyentes dramaturgos modernos británicos.
Les sos obres más conocíes inclúin La fiesta de cumpleaños (1957), Torna al llar (1964) y Traición (1978), caúna de les cuales foi afecha pa cine y televisión. Les sos adautaciones de guiones de les obres d'otros autores inclúin El sirviente (1963), El mensaxeru (1970), The French Lieutenant's Woman (1981), El xuiciu (1993), y La buelga (2007). Tamién dirixó y actuó na radio, el teatru, la televisión, según en producciones de cine mesmes y nes d'otros.
Pinter nació y crióse en Hackney, Londres, y estudió en Hackney Downs School. Yera un atleta y bon xugador de cricket, actuó n'obres de teatru escolares, y escribió poesía. Asistió a l'Academia Real d'Arte Dramático, ensin rematar el cursu. Como oxetor de conciencia foi multáu por negar se de cumplir el serviciu militar. Darréu, siguió la so formación nel Central School of Speech and Drama y trabayó en teatru de repertoriu n'Irlanda ya Inglaterra. En 1956 cásase cola actriz Vivien Merchant y tuvo un fíu, Daniel, que nació en 1958. Dixebrar de Merchant en 1975 y casóse cola escritora Dama Antonia Fraser en 1980.
La so carrera como dramaturgu empezó cola producción de L'habitación en 1957. La so segunda obra de teatru, La fiesta de cumpleaños, foi primero un fracasu, a pesar de les crítiques favorables nel Sunday Times. Los críticos describieron les sos primeres obres como «comedia d'amenaza». Obres de teatru posteriores, tales como Tierra de naide (1975) y Traición (1978) fueron caracterizaes como «teatru de memoria». Como actor apaeció de cutiu nes producciones pa radiu, televisión y cine, de les sos propies obres. Tamién actuó nun númberu d'obres d'otros escritores. Dirixó cerca de cincuenta producciones de teatru, televisión y cine, y recibió más de cincuenta premios, gallardones y otros honores, incluyendo'l Premiu Nobel de Lliteratura en 2005 y la Légion d'honneur francesa en 2007.
Foi diagnosticáu con cáncer d'esófagu n'avientu de 2001. A pesar del so fráxil salú, siguió actuando nel escenariu y la pantalla, realizando d'últimes el papel protagonista nel monólogu de La última cinta de Krapp de Samuel Beckett, pal cincuentenu aniversariu de la temporada del Royal Court Theatre, n'ochobre de 2006. Morrió de cáncer de fégadu'l 24 d'avientu 2008.
Biografía
Mocedá y educación Pinter nació'l 10 d'ochobre 1930 en Hackney, nel este de Londres, como l'únicu fíu de padres de clase media baxa ingleses, d'ascendencia xudía d'Europa Oriental: el so padre, Jack Pinter (1902-1997) yera xastre de señores; la so madre, Frances (nacida Moskowitz, 1904-1992), una ama de casa.Harold Pinter, citáu en Gussow, Conversations with Pinter 103. Pinter creyó la hestoria errónea d'una tía qu'afirmo que la familia yera sefardina y que fuxera de la inquisición española; asina, nos sos primeros poemes, Pinter utilizó'l seudónimu Pinta y dacuando variaciones, tales como da Pinto.Billington, Harold Pinter 1–5. Investigación posterior por Dama Antonia Fraser, la segunda esposa de Pinter, reveló qu'esta lleenda yera apócrifa; trés de los güelos de Pinter veníen de Polonia y el cuartu d'Odesa, polo que la familia yera ashkenazi.Pa dellos rellatos sobre la importancia de l'ascendencia xudía de Pinter, vease Billington, Harold Pinter 2, 40–41, 53–54, 79–81, 163–64, 177, 286, 390, 429.Cf. ; Woolf, citáu en Merritt, «Talking about Pinter» 144–45;
La casa de la familia de Pinter en Londres describióse pol so biógrafu oficial, Michael Billington, como «una casa sólida de tres pisos de lladriyu coloráu, a poca distancia del ruidosu y zaragateru tráficu de Lower Clapton Road».Billington, Harold Pinter 2. En 1940 y 1941, dempués del Blitz, Pinter foi sacupáu de la so casa en Londres para Cornwall y Reading. Billington afirma que la intensidá de vida y muerte de la esperiencia cotidiana» enantes y mientres el Blitz dexó Pinter con fondes alcordances «de soledá, desconciertu, separación y perda: temes que s'atopen en toles sos obres».Billington, Harold Pinter 5–10.
Ente 1944 y 1948 Pinter afayó'l so potencial social como estudiante en Hackney Downs School, un grammar school en Londres. «En parte pola escuela y en parte al traviés de la vida social del Club de Hackney Boys... formó una creencia casi sacerdotal nel poder de l'amistá masculina. Los amigos que fizo naquellos díes —especialmente Henry Woolf, Michael (Mick) Goldstein y Morris (Moishe) Wernick— siempres fueron una parte vital de la testura emocional de la so vida».Billington, Harold Pinter 11. Una influencia importante foi'l so inspirador profesor d'inglés, Joseph Brearley, que lo dirixó n'obres de teatru escolares y con quien tuvo llargues caminaes, falando de lliteratura.Una coleición de la correspondencia de Pinter y Brearley caltener nel Archivu Harold Pinter na Biblioteca Británica. El poema memorial epistolar de Pinter «Joseph Brearley 1909-1977 (Teacher of English)», publicáu na so coleición Various Voices (177), termina cola siguiente estrofa: «You're gone. I'm at your side,/Walking with you from Clapton Pond to Finsbury Park,/And on, and on». Según Billington, so la instrucción de Brearley «Pinter rellumó n'inglés, escribió pa la revista de la escuela y afayó el so talentu p'actuar».Billington, Harold Pinter 10–11.Ver tamién «Introduction by Harold Pinter, Nobel Laureate», 7–9 en Watkins, ed., 'Fortune's Fool': The Man Who Taught Harold Pinter: A Life of Joe Brearley. En 1947 y 1948, interpretó'l papel de Romeo y Macbeth en producciones dirixíes por Brearley.Billington, Harold Pinter 13–14.
A la edá de 12 años, Pinter empezó a escribir poesía; na primavera de 1947, la so poesía foi publicada per primer vegada na revista de la escuela Hackney Downs.Baker and Ross 127. En 1950, la so poesía foi publicada per primer vegada fuera de la revista de la escuela en Poetry London, dalgunos sol seudónimu de «Harold Pinta».Billington, Harold Pinter 29–35.
Deporte y amistá Esfrutó correr y rompió el récor de la carrera de velocidá de Hackney Downs School.Gussow, Conversations with Pinter 28–29.Baker, «Growing Up», capítulu 1 de Harold Pinter 2–23. Yera un aficionáu de críquet, hasta llevar el so bate cuando fueron evacuaos mientres el Blitz.Billington, Harold Pinter 7–9 y 410. En 1971 dixo a Mel Gussow: «unu de les principales obsesiones de la mio vida ye'l xuegu de cricket —xugar, veo y lleo sobre ello tol tiempu».Gussow, Conversations with Pinter 25. Foi presidente del Club de Cricket Gaieties, partidariu del Yorkshire County Cricket Club,Gussow, Conversations with Pinter 8. y dedicó una seición del so sitiu web oficial a esti deporte. Una de les parés del so estudiu taba apoderada por una semeya de sigo mesmu como moza xugando al cricket, como foi descritu por Sarah Lyall, escribiendo en The New York Times: «El Sr. Pinter pintáu, a puntu de batear col so bate, tien un rellumu maliciosu nos güeyos; la testosterona casi vuela de la lona». Pinter aprobó la idea urbano y esixente del cricket como un coraxosu teatru d'agresión».Billington, Harold Pinter 410. Dempués de la so muerte, dellos de los sos contemporáneos d'escuela recordaron los sos llogros nel deporte, especialmente'l cricket y la carrera.Supple, T. Baker, and Watkins, in Watkins, ed. L'homenaxe conmemorativo de BBC Radio 4 incluyó un ensayu sobre Pinter y el cricket.
Otros intereses que Pinter mentó a los entrevistadores yeren la familia, l'amor y el sexu, la bébora, la escritura y la llectura.Vease por casu Gussow, Conversations with Pinter 25–30; Billington, Harold Pinter 7–16; y Merritt, Pinter in Play 194. Según Billington, «Si la noción de llealtá masculina, rivalidá competitiva y el mieu de la traición formen un filo constante na obra de Pinter dende The Dwarfs d'equí p'arriba, los sos oríxenes atopar nos sos años d'adolescencia en Hackney. Pinter adora les muyeres, gocia de coquetear con elles, venera la so fuercia y capacidá d'adautación. Sicasísobremanera nes sos primeres obres, de cutiu son vistes como influencies negatives sobre dalgún ideal platónicu y puru de l'amistá masculina: unu de los más importantes ente los Edenes perdíos de Pinter».Billington, Harold Pinter 10–12.
Formación teatral temprana y esperiencia nel escenariu A partir de finales de 1948, Pinter asistió a la Royal Academy of Dramatic Art mientres dos términos, pero como odiaba la escuela, perdióse la mayor parte de les sos clases, asonsañó un ataque de nervios, y retiróse en 1949.Billington, Harold Pinter 20–25, 31–35; y Batty, About Pinter 7. En 1948 foi convocáu al serviciu militar. Rexistróse como oxetor de conciencia, foi lleváu a juicio dos vegaes, y finalmente foi multáu por negar se a sirvir.Billington, Harold Pinter 20–25. Tuvo un pequeñu papel na pantomima navidiega Dick Whittington and his Cat nel Hippodrome de Chesterfield en 1949-1950.Billington, Harold Pinter 37; y Batty, About Pinter 8. De xineru a xunetu de 1951, asistió a la Central School of Speech and Drama.Billington, Harold Pinter 31, 36, y 38; y Batty, About Pinter xiii y 8.
De 1951 a 1952 realizó una xira per Irlanda cola compañía de repertoriu Anew McMaster, interpretando más d'una docena de papeles.Pinter, «Mac», Various Voices 36–43. En 1952 empezó a actuar en producciones rexonales de repertoriu inglés; de 1953 a 1954, trabayó pa la compañía Donald Wolfit nel King's Theatre, Hammersmith, realizando ocho papeles.Billington, Harold Pinter 20–25, 31, 36, and 37–41. Dende 1954 hasta 1959, Pinter actuó sol nome artísticu de David Baron.Billington, Harold Pinter 3 y 47–48. L'apellíu de soltera de la güela paterna de Pinter yera Baron. Tamién utilizó'l nome d'un calter autobiográficu nel primer borrador de la so novela The Dwarfs., En total, Pinter realizó más de 20 papeles con esi nome.Billington, Harold Pinter 49–55. Pa complementar los sos ingresos d'actuación, Pinter trabayó como camareru, carteru, porteru y llimpiador de nieve, mientres, acordies con Mark Batty, «allugaba ambiciones de poeta y escritor».Batty, About Pinter 10. N'ochobre de 1989 Pinter recordó: «Taba en rep[ertorio] inglés como actor mientres unos 12 años. Los mios papeles favoritos yeren ensin dulda los accidentes. Son daqué que llanca-y el diente».Gussow, Conversations with Pinter 83. Mientres esi periodu, tamién realizó papeles ocasionales, nes sos obres propies y les d'otros, pa la radio, la televisión y el cine, como siguió faciendo mientres tola so carrera.Billington, Harold Pinter 20–25, 31, 36, 38.
Matrimonios y vida familiar thumb|right|La casa de Pinter en Worthing, 1962-64 Dende 1956 hasta 1980, Pinter taba casáu con Vivien Merchant, una actriz que conoció mientres una xira, quiciabes meyor conocida pola so actuación na película Alfie de 1966. Tuvieron un fíu, Daniel, que nació en 1958.Billington, Harold Pinter 54 and 75. A lo llargo de la década de 1970, Merchant apaeció en munches de les obres de Pinter, incluyendo Torna al llar tantu nel escenariu (1965) como na televisión (1973), pero'l matrimoniu foi aturbolináu.Billington, Harold Pinter 252–56. Mientres siete años, dende 1962 hasta 1969, Pinter taba comprometíu nuna rellación clandestina cola periodista y presentadora de la BBC-TV Joan Bakewell, qu'inspiró la so obra de teatru Traición de 1978,Billington, Harold Pinter 257–67. y tamién mientres esi periodu y más allá, tuvo un romance con una socialité d'Estaos Xuníos, a quien moteyó «Cleopatra». Esta rellación foi otru secretu que nun compartió cola so esposa nin con Bakewell.Fraser, Must You Go? 86. Primeramente, pensóse que traición foi una respuesta a la so rellación posterior cola historiadora Antonia Fraser, la esposa del políticu Hugh Fraser, según la desintegración matrimonial de Pinter.Billington, Harold Pinter 257.