Andrew Jackson foi'l séptimu presidente de los Estaos Xuníos (1829-1837).
Biografía Jackson yera fíu de Andrew Jackson (padre) y Elizabeth Hutchinson Jackson, unos inmigrantes protestantes del Úlster; yeren éstos persones bien probes d'ascendencia escocesa. De fechu Jackson y los sos hermanos mayores calteníen na so forma de falar munchos fragmentos del escocés del Ulster (dialeutu qu'usaben los nativos del Úlster de sangre escocés).
Naquella dómina los protestantes del Ulster que pertenecíen a les Ilesies presbiterianes (como yera'l casu de la familia de Jackson) odiaben a les autoridaes britániques cuasi tanto como los irlandeses católicos; una y bones el Gobiernu inglés hostigaba y reprimía a los protestantes que nun taben afiliaos a la Ilesia d'Inglaterra (del anglicanismu). Por eso Jackson foi inculcado nel odiu a los ingleses dende neñu.
Prisioneru de guerra Jackson foi posiblemente l'únicu Presidente de los Estaos Xuníos que foi prisioneru de guerra; cuando tenía namái 12 años d'edá apuntar na Milicia revolucionaria patriota que lluchaba contra'l Exércitu Británicu na Guerra de la Independencia de los Estaos Xuníos. Los dos hermanos mayores de Jackson tamién s'apuntaron pa lluchar contra los británicos, y unu d'ellos morrió con namái 15 años d'edá.
Nun combate'l cuasi neñu Andrew Jackson foi mancáu y prindáu poles tropes enemigues; y siendo prisioneru de guerra foi oxetu de maltratu nuna anéudota célebre que se destacar en toles sos biografíes. Un oficial inglés ordenó a Jackson que-y llimpiara'l so botes, pero'l prisioneru negar a acatar esa humillante orde; enfurecido l'oficial dio-y un fuerte golpe na cabeza con un sable. La espada fíxo-y una fuerte mancada na cabeza y nos deos d'una mano (qu'usara pa defendese); y la marca quedó-y pol restu de la so vida, ximelgando l'apasionáu odiu que sentía contra los británicos.
Cuando foi lliberáu de la prisión, Jackson carecía de viruela y tenía accesos de malaria; lo que dexó secueles na so salú para tola vida.
La victoria de la Guerra de 1812 En 1812 empecipióse'l conflictu llamáu guerra ente Reinu Xuníu y Estaos Xuníos de 1812, que s'estendió hasta 1815; siendo que la paz fuera alcordada, pero nun fuera ratificada pol Congresu, tropes de la marina real británica atopar contra les fuercies d'Estaos Xuníos dirixíes por Jackson. Les tropes d'Estaos Xuníos, unos 3.000 efectivos (incluyendo l'ayuda del corsariu francoamericanu Jean Lafitte y unos mil pirates) enfrentar a los británicos y ganar na batalla de Nueva Orleans. Anque la paz yá se roblara selmanes enantes, poles dificultaes de comunicación de la dómina la victoria d'Estaos Xuníos nun se conoció hasta dempués de concluyida la batalla. Esti fechu alzó la reputación de Jackson y probablemente llevar a la presidencia col acabante fundar Partíu Demócrata.
Primer Candidatura Presidencial Derrotada Les eleiciones presidenciales de 1824 fueron les primeres eleiciones presidenciales d'Estaos Xuníos nes que'l votu popular escoyería de forma direuta a los miembros del Colexu Eleutoral. Naquella dómina la mayoría de los Estaos reformaron les sos lleis estatales por que fueren los mesmos ciudadanos y non les Llexislatures Estatales (Asamblees Llexislatives de los Estaos) los qu'escoyeren a los funcionarios denominaos Eleutores presidenciales; que teníen de la mesma la responsabilidá d'escoyer al Presidente de la nación. N'otres pallabres, buscábase convertir un sistema d'eleición presidencial de Tercer Grau a unu de Segundo Grau; dexando asina que fuera'l sufraxu popular direutu'l que definiera la composición del Colexu Eleutoral encargáu de designar al Presidente federal (nacional).
Da-y a tolos ciudadanos independientemente de la so clase social, nivel económicu o grau d'educación (cola sola esceición de les muyeres y de los negros, tantu los esclavos como los llibertos) una participación tan direuta y decisiva na eleición presidencial yera un cambéu revolucionariu; una rotura cola filosofía de los padres de la patria norteamericana que desconfíaban del sufraxu popular direutu, y por eso punxéren-y tantes "alcabalas".
Sicasí, eso causó una división nel senu del Partíu Demócrata-Republicanu, yá que como los aspirantes presidenciales podíen apelar direutamente al pueblu, valiéndose del so carisma y de campañes populistes; precisaben muncho menos de los pactos ente dirixentes a "puertes zarraes" que caracterizaren al partíu hasta esi momentu. Bien llueu hubo cuatro pretendíos dirixentes demócrata-republicanos apostándose la Presidencia; unu d'ellos yera Andrew Jackson y los otros trés yeren John Quincy Adams, Secretariu d'Estáu de Monroe y fíu del ex-presidente John Adams, que dempués d'empezar la so carrera política como miembru del Partíu Federalista del so padre camudárase de partíu pa militar nel Demócrata-Republicanu; William H. Crawford, Secretariu de l'Ayalga (Facienda y/o Economía) de Monroe; y Henry Clay, pa esi momentu Speaker de la Cámara de Representantes (cargu equivalente a Presidente d'esa Cámara del Congresu). Llueu españó una "guerra" a muerte dientro del partíu ente les distintes facciones que sofitaben a los citaos candidatos.
Jackson fuera yá nomáu candidatu presidencial dende 1822 pola Llexislatura Estatal de Tennessee, y en 1824 foi ratificáu por una Convención de Demócrates-Republicanos de Pennsylvania.
Cuando se celebró la eleición el día 9 de payares de 1824, Jackson llogró 151.363 votos (otres fontes falen d'hasta 153.544 votos) que representaben un 41,36% de los votos populares; ente que Adams llogró ente 108.740 y/o 113.142 votos (alredor d'un 30,92% del votu popular); Clay llegó de terceru nel sufraxu popular con 47.545 votos ó 47.136 (12,99% del votu popular); y Crawford foi'l menos votáu con 41.032 votos ó 46.618 (11,21% d'esi sufraxu popular). Otros 6.616 votos populares (1,81%) fueron para nomaos a Eleutores demócrates-republicanos ensin comprometer primero con nengún candidatu presidencial; y 6.230 votos populares (1,70%) a otres opciones.John Quincy Adams, n'Internet Public Library (IPL)
Sicasí, nel Colexu Eleutoral les coses fueron daqué distintes: Jackson tenía 99 Eleutores, Adams 84, Crawford 41, y Clay 37. Como nengún tenía mayoría absoluta nesi Colexu Eleutoral, según les normes constitucionales (12ª enmienda) la Cámara de Representantes de los Estaos Xuníos tenía d'escoyer al nuevu Presidente ente los trés candidatos qu'axuntaben más sofitu nel Colexu Eleutoral; esto ye, ente Jackson, Adams y Crawford (quedando esaniciáu Clay).
Na Cámara de Representantes los congresistes de cada Estáu teníen de decidir a que candidatu da-y el votu del so Estáu respeutivu, yá que d'alcuerdu a la Constitución na eleición cada Estáu tenía un votu; y una vegada tomada la decisión pola mayoría de la delegación congresional del Estáu'l so votu diba pal candidatu escoyíu. Clay, al trate esaniciáu de la guerra presidencial, llegó a un alcuerdu con Adams pol cuál ésti postreru comprometer a noma-y Secretariu d'Estáu en cuenta del so sofitu pa ser eleutu Presidente; arriendes d'ello, Clay usó la so poderosa influyencia nel Cámara de Representantes y Adams foi eleutu Presidente col sofitu de 13 estaos contra 7 que sofitaron a Jackson y 4 a Crawford.
Jackson y los sos partidarios denunciaron lo que consideraben un vergonzosu componedoriu políticu destinada a "roba-y" la victoria al pueblu; y de fechu resultaba abondo irónicu que na primer eleición por sufraxu popular el ganador fuera designáu por un alcuerdu políticu que dexaba per fuera al candidatu más votáu y beneficiaba al que perdiera en votos populares.
Sicasí, la campaña eleutoral dexáralu a Jackson fundar un nuevu partíu basáu na facción del antiguu Partíu Demócrata-Republicanu (o Partíu Republicanu Antiguu o de Jefferson como tamién se-y denomina anguaño) que lo acompañara na so aspiración presidencial; tratar del Partíu Demócrata de los Estaos Xuníos (qu'entós entá nun se llamaba definitivamente asina) que sería los preséu de Jackson pa faer oposición al "usurpador" Quincy Adams y llegar al poder.
Victoria Eleutoral. Jackson Presidente El mesmu añu de 1825 en que foi ganáu pola presidencia y apenes unos meses dempués del entamu del gobiernu del so rival John Quincy Adams, Jackson foi de nuevu proclamáu candidatu presidencial pola Llexislatura Estatal de Tennessee dando entamu de fechu a una campaña eleutoral que s'enllargó cuasi cuatro años. Mientres tol gobiernu de Adams, Jackson nun dexó d'atacalo duramente como sí tuviera en plena campaña eleutoral, denunciando darréu'l "pactu corruptu" que lo llevara al poder y criticando la so xestión de gobiernu, creando asina una intensa polarización ente él y Adams.
Pela so parte Adams foi proclamáu candidatu a la reeleición polos sos partidarios nes Llexislatures Estatales de dellos estaos y en concentraciones partidistes. Adams yera candidatu del Partíu Nacional-Republicanu fundáu por él y por Henry Clay coles facciones del antiguu Partíu Demócrata-Republicanu que los sofitaben; Jackson yera'l candidatu del so Partíu Demócrata. thumb|225px|Andrew Jackson, semeya oficial.
La campaña eleutoral de 1828 foi bien puerca, con insultos personales ente los candidatos; inclusive se baxó al terrén de la vida privada de los candidatos cuando s'acusó a Rachel, la muyer de Jackson, de ser una adúltera porque la primer vegada que se casó con él siguía casada col so anterior home. En realidá lo qu'asocediera al paecer ye que tanto Jackson como ella creyeren que'l procesu de divorciu de la muyer del so primer home concluyera, y al dase cuenta del so error volvieron casase depués de tener la sentencia definitiva de divorciu nes sos manes. Pero eso nun torgar que la campaña de Adams suburdiara a Jackson y la so esposa, lo que enfureció a ésti; la esguilada d'insultos y acusaciones difamatorias ente les partes nun paró mientres tola campaña.
Les votaciones por sufraxu popular pa escoyer a los miembros del Colexu Eleutoral nun tuvieron llugar na mesma fecha en tolos Estaos del país; empezaron n'Ohio y Pennsylvania el 31 d'ochobre de 1828 y concluyeron en Carolina del Norte el 13 de payares de 1828. En total y a nivel nacional, Jackson llogró 642.553 votos populares qu'equivalíen al 55,97% de los sufraxos; Adams llogró 500.897 sufraxos populares qu'equivalíen al 43,63% de los votos emitíos. Otros 4.568 votos que representaben 0,40% fueron pa eleutores ensin comprometer. Nel Colexu Eleutoral Jackson llogró 178 Eleutores y Adams llogró 83; polo tanto Jackson ganó y convirtióse en Presidente eleutu, peracabando la so revancha contra Adams.1828 Presidential Election Results, en uselectionatlas.org
Jackson tomó posesión el 4 de marzu de 1829, y esi día un ensame de más de 21.000 persones (10.000 d'elles llegaes de fuera de la ciudá de Washington DC) acompañar; la masa popular ingresó con él a la Casa Blanca, bebieron nel xardín de la residencia presidencial y causaron estroces a la porzolana y al moblame de la casona. La élite política guardó aquello espantada y como mal presaxu de lo que'l primer Presidente demócrata diba causar col so populismu.
Reeleición Presidencial Jackson foi proclamáu candidatu presidencial pa la so reeleición por unanimidá de la primer Convención Nacional del Partíu Demócrata, celebrada del 21 de mayu al 23 de mayu de 1832 na ciudá de Baltimore, en Maryland; nesa campaña eleutoral presidencial los partíos políticos usaben per primer vegada la figura d'una Convención Nacional con delegaos que representaben a los militantes de tol país pa escoyer a los candidatos a Presidente y Vicepresidente de los Estaos Xuníos.
Pela so parte la Convención Nacional del opositor Partíu Nacional-Republicanu celebrada n'avientu de 1831 escoyó candidatu presidencial cuasi por unanimidá (con una sola astención) a Henry Clay, l'enemigu políticu xuráu de Jackson dende la controversial eleición de 1824.