Jacques Salomon Hadamard foi un matemáticu francés, que trabayó nes universidaes de Burdeos y na Sorbona de París. Trató diverses temes de física matemática. Tamién Collaboró nel establecimientu de les bases del analís infinitesimal y desenvolvió el teorema sobre'l valor absolutu d'un determinante.Biografía Jacques Hadamard

Asocede en 1912, a Henri Poincaré na Academia de Ciencies de Francia. El so llogru más conocíu ye la demostración que lleva a cabu en 1896 (llograda de manera independiente esi mesmu añu pol matemáticu belga Charles-Jean de la Vallée Poussin) del teorema de los númberos primos. Estableció coles mesmes la noción de problema bien plantegáu nel terrén de les ecuaciones diferenciales. Ye tamién unu de los matemáticos que más contribuyeron nel desenvolvimientu del analís infinitesimal y desenvolvió el teorema sobre'l valor absolutu d'un determinante.

Dio'l so nome a les matrices de Hadamard, al Teorema de Cauchy-Hadamard y utilízase en criptografía la pseudo-tresformamientu de Hadamard.

Nel so llibru Psicoloxía de la invención nel campu matemático, Hadamard usa la introspeición pa describir el procesu mental matemáticu. Describe'l so propiu pensamientu matemáticu como mayormente ensin pallabres, acompañáu de cutiu d'imáxenes mentales qu'entiesten la idea global d'una prueba, en franca oposición a autores qu'identifiquen el llinguaxe y la cognición. Realizó una encuesta ente 100 de los físicos más relevantes del momentu (aprox. 1900), preguntar cómo realizaben el so trabayu. Munches de les respuestes fueron idéntiques a la suya; dalgunos informaron de que víen los conceutos matemáticos como colores. Einstein comentó sensaciones nos sos antebrazos. Alan Kay, nel so "Alan Kay: Doing with Images Makes Symbols Pt 1 (1981)", traduz esto a estadios de deprendimientu de Piaget.

Ente los sos estudiantes incluyéronse Mauric Fréchet, Paul Lévy, Szolem Mandelbrojt y André Weil.

Bien conocíu pol so despiste, paez ser que foi'l principal modelu pal personaxe del Sabiu Cosinus.

Delles publicaciones An Essay on the Psychology of Invention in the Mathematical Field. Princeton Univ. Press, 1945; nueva edición col títulu The Mathematician’s Mind: The Psychology of Invention in the Mathematical Field. 1996; ISBN 0-691-02931-8, Online

Œuvres de Jacques Hadamard. Vols. I, II, III, IV. Ed. du Centre National de la Recherche Scientifique, Paris, 1968.

Le problème de Cauchy et les équations aux dérivées partielles linéaires hyperboliques, Hermann 1932 (Conferencies de Yale, edición inglesa Lectures on Cauchy’s problem in linear partial differential equations, Yale University Press, Oxford Univ. Press 1923, reprint Dover 2003)

La série de Taylor et son prolongement analytique, 2ª ed. Gauthier-Villars 1926

La théorie des équations aux dérivées partielles, Peking, Editions Scientifiques, 1964

Leçons sur le calcul des variations, vol. 1, Paris, Hermann 1910, Online

Leçons sur la propagation des ondes et les équations de l'hydrodynamique, Paris, Hermann 1903 Online

Non-Euclidean geometry in the theory of automorphic functions, Am. Mathematical Soc. 1999

Four lectures on Mathematics, delivered at Columbia University 1911, Columbia Univ. Press 1915 (1. The definition of solutions of linear partial differential equations by boundary conditioins, 2. Contemporary researches in differential equations, integral equations and integro-differential equations, 3. Analysis Situs in connection with correspondendes and differential equations, 4. Elementary solutions of partial differential equations and Greens functions), Online

Leçons de géométrie élémentaire, 2 vols. Paris, Colin, 1898 1906 (traducíu al inglés Lessons in Geometry, Am. Mathematical Soc. 2008), vol. 1, vol. 2

Cours d'analyse professé à l'École polytechnique, 2 vols. Paris, Hermann 1925/27, 1930 (vol. 1: Compléments de calcul différentiel, intégrales simples et multiples, applications analytiques et géométriques, équations différentielles élémentaires, vol. 2 Potentiel, calcul des variations, fonctions analytiques, équations différentielles et aux dérivées partielles, calcul des probabilités)

Essai sur l'étude des fonctions données par leur développement de Taylor. Étude sur les propriétés des fonctions entières et en particulier d'une fonction considérée par Riemann, 1893, Online

Sur la distribution des zéros de la fonction et ses conséquences arithmétiques, Bull. de la Société Mathématique de France 24, 1896: 199-220 (prueba de teorema del númberu primu) Online

Ver tamién Llista de ítems epónimos

Referencies

Enllaces esternos

Categoría:Matemáticos y matemátiques de Francia Categoría:Teóricos y teóriques de númberos Categoría:Miembros de la Royal Society Categoría:Wikipedia:Páxines con enllaces interllingüísticos Categoría:Persones de Versalles