Primero Xusticia () ye un partíu políticu venezolanu d'enclín centro humanista llaicu. Asocede de l'asociación civil del mesmu nome. Fundáu nel añu 2000 como partíu rexonal, y participando per primer vegada a nivel nacional en 2003, convirtiéndose nel primer partíu dientro la coalición opositora al gobiernu d'Hugo Chávez denominada Mesa de la Unidá Democrática, según resultaos de les pasaes eleiciones rexonales de Venezuela de 2012.
Los sos principales líderes son Henrique Capriles Radonski, candidatu a les Eleiciones presidenciales de 2013; Julio Borges, Coordinador Nacional del Partíu; y Tomás Guanipa, Diputáu y secretariu xeneral del partíu.
Ideoloxía política El 13 d'ochobre de 2007, nel so Congresu Ideolóxico y Programático denomináu “Resteados cola Xusticia Social”, definiéronse como un partíu progresista-humanista”, que centra'l so remanar políticu nel ser humanu, con postures propies del humanismu integral. En marzu de 2009, el coordinador nacional del partíu, Julio Borges declaró que «Venezuela vive un capitalismu d'Estáu, non un socialismu». Y que un modelu socialista busca «democratizar la propiedá», que Borges manifestó creer y afirmó que Primero Xusticia ye promotor de la democratización de la propiedá.Julio Borges: Venezuela vive un capitalismu de Estado, no un socialismu PARTE I. 8 de marzu de 2009. Pa les eleiciones presidenciales de 2012 el so líder políticu, Henrique Capriles, #definir a sigo mesmu como progresista y humanista.
Los sos valores fundamentales son la llibertá, el progresu, la igualdá, la solidaridá, la xusticia, la subsidiariedad y la participación.
Actividá parllamentaria Esti partíu políticu deriva de l'Asociación Civil del mesmu nome, aniciada en 1992 cola ayuda del Dr. Alirio Abreu Burelli, Maxistráu de la Corte Suprema de Xusticia y Maxistráu de la Corte Interamericana de Derechos Humanos de la OEA, pa promover reformes al Sistema de Xusticia Venezolana.
Nesti sentíu promovieron la Llei de Xusticia de Paz[cita ya impulsaron pa implementar esti sistema en Venezuela.
Asamblea Nacional Constituyente Darréu nel procesu de l'Asamblea Nacional Constituyente promovida por Hugo Chávez, l'Asociación Civil realizó a la mesma una Propuesta de Constitución Nacional, na cual dibuxaríase la propuesta política del Partíu que más palantre se constituyiría.
L'asociación civil mientres el desenvolvimientu de l'Asamblea Nacional Constituyente, creó una rede d'organizaciones de Derechos Humanos que se llamó «Alianza Social pola Xusticia», que redactó tol testu de Derechos Humanos y del sistema de xusticia, del cual tomóse casi na so totalidá na Constitución de Venezuela de 1999.
Eleiciones parllamentaries de Venezuela de 2000 Nel añu 2000 en convirtiéndose l'asociación civil en Partíu Políticu, postuló candidatos pa estes eleiciones, na cual llogró 5 diputaos: Julio Borges, Carlos Ocaríz, Gerardo Blyde, Ramón José Medina y Leopoldo Martínez Nucete más palantre xuniríase a esti grupu Liliana Hernández diputada electa por ABP Alianza Bravu Pueblu), Ellí realizaron distintes propuestes, como: Llei de fomentu del emplegu: buscaba la promoción del emplegu sobre toos nos más nuevos. Llei de Barrios: propuesta pa la titularización de les tierres de los sectores populares. Llei Orgánica de Seguridá Social: buscaba establecer un sistema de pensiones y d'accesu a la salú universal. Llei Orgánica de Policía Nacional: promovía una institución nacional p'atacar árees específiques como'l crime entamáu, secuestru, el terrorismu y los delitos de pescuezu blancu.
Eleiciones parllamentaries de Venezuela de 2005 Nesta eleición sectores promovían l'astención como forma de protesta alegando falta d'enfotu nel Conseyu Nacional Eleutoral y faltes de garantíes pal votu secretu, Julio Borges contrariu a esti argumentu intentó convencer a Aición Democrática pa esi momentu primera fuercia política opositora de nun retirase de los comicios, ensin llograr ésitu.
Tres discutiniu nel Comité Políticu Nacional de Primeru Xusticia, na cual un sector representáu por Leopoldo López, Liliana Hernández, Gerardo Blyde, y Delsa Solórzano proponía la non participación en virtú de la imposibilidá de garantizar tresparencia eleutoral, y otru integráu por Julio Borges, Henrique Capriles Radonski y Carlos Ocariz alegaba la participación pa tener representación na Asamblea Nacional pa faer frente a los proyeutos de lleis del Partíu d'Hugo Chávez, imperó la tesis del primer sector, lo que traería de resultes #quebrar del partíu ente estos dos sectores dende esi mesmu avientu de 2005 y desenllázase en febreru de 2007 col retiru de Liliana Hernández, Delsa Solórzano, Leopoldo López y Gerardo Blyde del partíu.
Eleiciones parllamentaries de Venezuela de 2010 Col eslogan «Hai un camín meyor» y con una serie de propuestes llexislatives como Llei pal primer emplegu, Llei Desarme, Llei de Barrios, postula xunto alianza de partíos contrarios al actual gobiernu de Venezuela los sos candidatos.
Nestes eleiciones llogró 974.358 votos, lo que representa'l 8.62% de los votos válidos y #convertir nel tercer partíu venezolanu más votáu, y al empar #convertir nel segundu partíu de la coalición MUD, al atropar el 18.27% de los votos de la mesma.
Asina la fraición de Primeru Xusticia na Asamblea Venezuela va tar representada por: Juan Carlos Caldera, Diputáu pol estáu Miranda. Xefe de Fraición Julio Borges, Diputáu pol estáu Miranda. Tomes Guanipa, Diputáu pol estáu Zulia. Dinorah Figuera, Diputada pol Distritu Capital. Richard Mardo, Diputáu pol estáu Aragua. Richard Arteaga, Diputáu pol estáu Anzoátegui. Gustavo Marcano, Diputáu suplente pol estáu Anzoátegui. Francisco Soteldo, Diputáu Suplente pol estáu Carabobo. Alejandro Romero, Diputáu Suplente pol estáu Lara. Eduardo Marin, Diputáu Suplente pol estáu Táchira. Rafael Guzmán, Diputáu Suplente pol estáu Miranda. Amaiza Tamburrini, Diputada Suplente pol estáu Nueva Esparta. Juan Pablo Patiño C., Diputáu Suplente pol estáu Sucre. Sicasí'l partíu cunta con una representación entá mayor, depués de que trascurridas les mentaes eleiciones otros diputaos electos por partíos distintos #xunir a les files de la tolda aurinegra: Ismael García: diputáu pol estáu Aragua, eleutu pol partíu PODEMOS y ex xefe de la bancada del partíu Avanzada Progresista. Arcadio Montiel: diputáu pol circuitu Indíxena Occidental, eleutu pol partíu MIA-Zulia. José Gregorio Graterol: diputáu pol estáu Falcón, eleutu pol partíu GOYOVA. Hermes García: diputáu pol estáu Sucre, eleutu pol partíu PODEMOS. Miguel Pizarro: diputáu suplente pol estáu Táchira, eleutu pol partíu PODEMOS. José Antonio España: diputáu suplente pol estáu Miranda, eleutu pol partíu PODEMOS. Nemecio Villalobos : diputáu suplente pol estáu Anzoátegui, eleutu pol partíu PODEMOS. Alfonso Marquina: diputáu pol estáu Miranda, eleutu pol partíu Un Nuevu Tiempu. Julio Montoya: diputáu pol estáu Zulia, eleutu pol partíu Un Nuevu Tiempu.
Desenvolvimientu eleutoral Participen per primer vegada n'eleiciones nel añu 2000 llogrando 109.900 votos y tres alcaldíes: conceyu Chacao, tao Miranda por Leopoldo López; conceyu Baruta, tao Miranda por Henrique Capriles Radonski y el conceyu Diego Bautista Urbaneja (Lechería), estáu Anzoátegui por Gustavo Marcano. D'igual forma llogra una representación de 5 diputaos nel Parllamentu Venezolanu.
Promovió la recoyida de firmes pa la convocatoria al Referendu presidencial de Venezuela de 2004 que buscaba revocar el mandatu d'Hugo Chávez el cual realizóse, y dio como resultáu la continuidá nel poder del mesmu.
Nes Eleiciones rexonales de Venezuela (2004), decidió participar nos comicios a pesar de los llamaos a l'astención de dellos grupos opositores quien denunciaben fraude nes resultaos del Referendu presidencial de Venezuela de 2004, llogrando 227.161 votos. Ello dexó que los sos alcaldes: Henrique Capriles Radonski (Baruta- Miranda), Leopoldo López (Chacao-Miranda), y Juan Fernández (Los Salias-Miranda) fueren reelectos con más del 80% de los votos nos respeutivos conceyos, sicasí nel restu del país munchos de los sos candidatos #plegar al llamáu d'Astención realizáu pola mayoría de los sectores de la Oposición Política Venezolana.
El 27 de mayu de 2005, dende Maracaibo, estáu Zulia Borges col eslogan «Primeru Venezuela» anunció la so candidatura presidencial pa les eleiciones de finales de 2006, buscando construyir una alternativa a Hugo Chávez, ellí llanzó'l so programa d'Emplegu, Seguridá y Xusticia al que denominó'l Progresu Popular».
Tres un alcuerdu nacional el 9 d'agostu de 2006 pa tener un solu candidatu que va enfrentar a Hugo Chávez decidió retirar esa candidatura y sofitar al Líder del partíu rexonal Un Nuevu Tiempu Manuel Rosales na Eleición presidencial de Venezuela (2006), que tuvo como resultáu la tercer reelección d'Hugo Chávez, y la conversión de Primeru Xusticia na tercer fuercia política del país con 1.299.546 votos (11,16%), siguiendo bien de cerca al partíu Un Nuevu Tiempu que recibió 1.555.362 13,37% de los votos escrutados), pero distante del Movimientu Quinta República, que llogró 4.845.480 votos (41,66%). thumb|270x270px|Votos de la oposición nes eleiciones presidenciales de 2006. Mayoría d'un partíu por estáu. Una vegada concluyida la campaña eleutoral pa les eleiciones presidenciales de Venezuela, el partíu #preparar pa unes eleiciones internes pa febreru de 2007, polo que se produció una intensa confrontación interna, aportada del discutiniu sobre la posición qu'adoptaría'l Partíu pa les Eleiciones parllamentaries de Venezuela de 2005«Primero Justicia choca por eleiciones internas en Venezuela». al puntu de crease una ala del partíu autu-denominada Xusticia Popular que concluyiría na salida d'ésta al partíu Un Nuevu Tiempu. A pesar d'esto les eleiciones internes #realizar con una participación mayor al 60% de la so militancia.
Cuando'l presidente venezolanu presentó la so propuesta de Reforma Constitucional 2007 foi'l primer partíu opositor que llamó a la participación nes eleiciones que l'asamblea nacional propondría pa someter a referendu la propuesta, a pesar de la insistencia na astención de dellos sectores, depués xuntaríense al so llamáu'l restu de los partíos políticos opositores al presidente venezolanu, formando asina una coalición opositora denominada Unidá Nacional.
Promovió la opción del “NON” pal Referendu constitucional de Venezuela de 2007, sol lema: “asina NON”.
Na nueche del referendu distintos medios internacionales daben por ganadora la opción del Sigo. Hores antes de dase los resultaos Julio Borges Coordinador Nacional, espresó ante los medios de comunicación que “la semeya final ye bien zarrada”, hores dempués el CNE presentaba los resultaos que dieron ganador la opción del NON per un marxe estrechu de 1.5 puntos a favor, lo cual constituyíase na primer derrota eleutoral del Presidente venezolanu Hugo Chávez.
Nes Eleiciones rexonales de Venezuela (2008) foi'l partíu opositor más votáu nel Distritu Metropolitanu de Caracas y nel estáu Miranda, asina Henrique Capriles Radonski #convertir nel primer Gobernador d'esti partíu políticu, y Carlos Ocariz n'Alcalde del conceyu Sucre (Miranda), el conceyu con mayor númberu de barriaes d'América Llatina, tamién Ovidio Lozada dirixente del partíu llogró'l trunfu na Alcaldía del conceyu Los Salias nel estáu Miranda, nel estáu Táchira gana la postulada pol partíu Primeru Xusticia les eleiciones municipales a l'Alcaldía de San Cristóbal), Mónica de Méndez, y nel estáu Nueva Esparta, Francisco Torcat gana les eleiciones nel conceyu Arismendi, meses dempués n'abril del 2009 muerre por entueyos de salú. Depués en 2010, al realizase les eleiciones pa escoyer al so socesor, queda eleutu Richard Fermín, de Primeru Xusticia, como nuevu Alcalde de L'Asunción, conceyu Arismendi. Tamién en Nueva Esparta, Primero Xusticia tien al Llexislador Joni Rahal, ante'l Conseyu Llexislativu insular.