La ye una xaronca pequeña del xéneru Hyla d'unos 4,5 a 5 cm de llargor. La so piel tien de tar siempres húmeda y aliméntase d'inseutos. Ye'l representante por escelencia de los hílidos n'Europa, distribuyéndose per Europa central y meridional, y peles zones averaes d'Asia y África. Como que la intensidá del so cantar depende del mugor ambiental, considerase un higrómetru biolóxicu.
Descripción Son anfibios de pequeñu tamañu, de non más de 5 cm. Presenta un cuerpu ovaláu, cabeza ancha y güeyos grandes, saltones d'iris doráu. Fácilmente reconocibles pol intensu color verde brillante, anque, dependiendo de la so redolada, son capaces de camudar el so color del verde hasta'l pardu, l'azul y hasta mariellu. Dacuando puede atopase con manches. Tienen unes llinies que van del marrón al negru dibuxaes a lo llargo de les bandes de forma irregular y estendíes en manches más marrones. Les sos estremidaes espodaes y los deos provistos de ventoses, afeches a los sos vezos trepadores, déxen-yos xubir fácilmente pola vexetación y caltenese sobre les fueyes más polenques, siendo unu de los calteres que les dixebren de les xaronques típiques, de fuertes zanques traseres afeches al saltu. El machu presenta un gran sacu vocal qu'enche sol quexal al realizar la so llamada y desenvuelve mientres el periodu nupcial pequeñes rugosidaes nel primer deu de les estremidaes anteriores que lu van ayudar a suxetase a la fema mientres el amplexo.
Hábitat y distribución Vive en territorios con agua permanente, onde abonda la vexetación a los márxenes de llamargues, llagunes o ríos de corrientes lentes. Frecuenta preferiblemente árboles, carbes y otres vexetaciones trupes que-y dexen amazcarase y qu'amás tean próximes al agua. Ye d'actividá principalmente nocherniega y crepuscular. Presente nes zones mediterranees europees. Llargamente distribuida per Europa, dende Ucraína y Bielorrusia, hasta los Balcanes, Creta, Italia, Benelux y Francia. La especie que vive na península ibérica ye Hyla molleri, igualmente denominada ranita de San Antonio.Masó y Pijoan (2011), Stock et ál. (2008), Carretero et ál. (2010), Speybroeck et ál. (2010), Rivera et ál. (2011) y Frost (2010)
Reproducción El periodu reproductor d'esta xaronquina empieza cola primavera, utilizando llamargues o riberes fluviales d'agües duces y con abonda vexetación.
derecha|275px|thumb|Llamando a les femes cola bolsa vocal gular distendida (foto tomada de nueche).
275px|miniaturadeimagen|derecha|Hyla arborea - Ranita de San Antón Los machos atraen a les femes col so fuerte cantar, enchiendo'l sacu vocal que llega a adquirir un tamañu mayor que'l de la cabeza.
Como nel restu d'especies de xaronques, l'apareyamientu tien llugar una vegada el machu consiguiera atraer a una fema cola so llamada y mientres la nueche. La fema deposita paquetes con alredor de 1000 güevos, que son fecundaos esternamente pol machu, realizando'l denomináu amplexo axilar.
Ver tamién Anfibios d'España
Galería
Referencies
Bibliografía
Enllaces esternos
Videos y descripción de la Hyla arborea en la fauna ibérica