Un bancu ye un mueble llargu d'estructura senciella nel que pueden sentase delles persones al empar. El bancu ye d'usu común en llugares públicos como parques, xardinos estaciones de tren, aeropuertos, etc. #Construyir en variaos materiales como madera, metal, piedra o cementu. Tamién ye'l mueble por excelencia nes ilesies onde se disponen por files y son utilizaos polos fieles mientres el serviciu relixosu.
Cuando'l bancu ye de materiales senciellos como yelsu o piedra y arímase a les parés interiores o esteriores de les viviendes y edificios #denominar poyu.
Historia El bancu de piedra, xuníu al muriu interior de dalgún edificiu atopóse nes antigües construcciones cretenses y micéniques. Con él formábense tamién los asientos dispuestos en graes de los teatros, hipódromos, circos y edificios asemeyaos de la dómina griega y romana. Pero como verdaderu mueble apenes se conoz hasta la dómina románica (sieglu XI) pos anterior a ésta tan solo caltiénse dalgún exemplar de bronce estrayíu de les ruines de Pompeya.
Mientres la Edá Media'l papel del bancu #realizar les arques y arcones tan comunes como muebles d'habitación inclusive nes sales principales. Por ello, apenes s'atopa nin nes viviendes nin en llugares públicos.
Hasta'l sieglu XIV el bancu tuvo formes bien sencielles. A partir d'entós, afátase como les sielles y de cutiu conviértese en sofá #añader pequeños almohadones o bases acolchaes. Esisten munchos bancos afataos del sieglu XVII y XVIII que presenten escudos d'armes nel respaldu. Dende'l sieglu XV conoz el respaldu xiratoriu col cual aprovechábase alternativamente un llau y l'otru del bancu.
Ver tamién Siella Taburete
Referencies
Categoría:Muebles