thumb|Selva macrotérmica de la zona intertropical en Barru Coloriáu, Canal de Panamá. Reparar la estraordinaria biodiversidá que se manifiesta nel distintu floriamientu y dómines de la mesma, de les especies vexetales. thumb|Distribución xeneral de les selves de la zona intertropical. Llámase selva, xungla o monte lluviosu tropical a los montes trupos con gran diversidá biolóxica, vexetación de fueya ancha (tipu frondosa) y, polo xeneral, con dosel zarráu, soviesca biodiversa y dellos pisos”, “estratos” o “niveles” de vexetación: dende árboles que pueden superar los 400 metros nos pisos altos hasta los mofos y felechos al ras del suelu, al cual difícilmente llega la lluz solar (por esti motivu tamién abonden los fungos), con bayura de lianas y epifites. Estes condiciones suelen dase nes árees templáu y lluviosu intertropicales de la Tierra, típiques de los climes templaos (macrotérmicos) identificaos cola lletra A na clasificación de Köppen; por tal motivu na actualidá, cuando se fala de selva lo más avezáu ye que s'aluda a les llamaes selves tropicales, perriques en biodiversidá y grandes retenedoras d'agua duce, yá sía pola so clima tropical húmedu por cuenta de la solombra y al efeutu esponxa” de les trupes vexetaciones o yá sía pel agua mesma que contién la enorme masa vexetal de les selves tropicales.
Una selva tropical ye un bioma de la zona intertropical con vexetación exuberante, en rexones de clima isotermo con abondosos precipitaciones y con una estraordinaria biodiversidá. Hai munches especies vexetales distintes, pero con pocos exemplares de cada especie en cada unidá de superficie. Esti tipu de bioma dar en climes tropicales, especialmente na franxa ecuatorial, y delles vegaes nes rexones subtropicales, nesti últimu casu, en condiciones bien específiques y favorables. El nome de selva tropical ye d'usu bien estendíu y el nome de selva ecuatorial ye en realidá equivalente pero definíu dende'l puntu de vista de la so llocalización llatitudinal.
Les selves son l'hábitat de ⅔ partes de tola biodiversidá de fauna y flora del planeta. Entá queden por afayar millones d'especies de plantes, inseutos y microorganismos. Les selves tropicales suélense llamar “la mayor farmacia mundial” por cuenta de la gran cantidá de medicines naturales que provienen d'elles. Según dellos científicos, la cura de munches enfermedaes actuales, va consiguir nel futuru gracies a la riqueza de sustancies químiques vexetales esistentes nestos ecosistemes.
Términos selva, xungla y monte Selva provién del llatín silva que significa terrenal arboláu,FREELANG - Diccionariu en llinia Llatín-Español y Español-Llatín monte vien del alemán busch que significa arbustu y por estensión monte d'árboles; y xungla vien del sánscritu jangala que ye un terrén montés y por estensión los montes indostánicos.
De dalguna manera estos términos tienen un orixe similar y el so significáu emprestar a ambigüedá; inclusive puede constatase que la segunda acepción d'estos mesmos trés términos ye la mesma: “gran desorde, tracamundiu, asuntu complexu”. Dacuando una redolada urbana pue ser llamáu una selva o una xungla de cementu” o “de formigón” refiriéndose a los edificios. El términu “La llei de la selva” ye tamién orixinariamente usáu nesti tipu de contestu, na novela El llibru de la selva (The Jungle Book) de Rudyard Kipling —onde la sociedá humana y animal tienen fregaos ente sigo—.
Selva y monte Nun hai un criteriu unánime pa definir les llendes de les rexones consideraes como selva. Los diccionarios definen a la selva como un terrén montés bien pobláu d'árboles,Selva nel DRAE condición que se da comúnmente nes rexones tropicales bien lluvioses. Sicasí monte defínese como un llugar con árboles y arbustos, polo que ye natural que na fala popular esista una clara diferencia ente lo que ye selva de lo que ye monte, asina pos a la selva considérase-y una floresta trupa, biodiversa, de xamasca frondoso, de fueya ancha, siempres verde, con dosel zarráu, epífites y soviesca complexa. Sicasí úsase monte na floresta rala o semidensa, con dosel abiertu, soviesca simple, fueya caduca y según el clima puede ser xerófilo, espinosu o subcaducifolio si'l clima ye secu, o ser caducifoliu o de fueya acicular (de coníferes) si'l clima ye fríu.
Esta aparente claridá qu'estremaría a la selva del monte, nun la atopamos fácilmente n'otros idiomes; asina pos los estudios más importantes usen el términu forest, que nes fontes redactaes nel nuesu idioma haise universalizado como monte y evitóse en gran midida usar el términu selva, pasando ésta hai considerar se un monte tropical o lluviosu”. El problema apinar colos rexonalismos, yá qu'en Méxicu'l términu selva estender a tolos montes tropicales de frondosas, anque estos sían bien secos; y per otru llau en Chile llámase comúnmente selva a les florestas bien húmedes de les llatitúes templaes ya inclusive subpolares, sobre lo cual podríamos añader que con daqué de razón, si tomamos en cuenta'l significáu de selva como “terrenal bien arboláu”.
Xungla thumb|La Xungla, selva virxe de Suramérica, na frontera amazónica de Perú con Bolivia. Xungla ye un términu que se refier usualmente a la selva trupa y impenetrable, d'un clima tropical templáu y lluviosu. Alredor del 6 % de la superficie continental de la Tierra son ecosistemes que podríen clasificase como xungla, según l'usu común del términu. Alredor del 57 % de toles especies viven en redolaes selváticos.
La pallabra “xungla” ye un anglicismu que provién del sánscritu ज۬गल (jangala = 'terrén ensin cultivar'). Ye usáu en munchos idiomes del subcontinente indiu, referir a cualquier tierra selvaxe (sánscritu), paisaxes de monte (urdú) y selva enrevesosa (interpretación anglo-india).
El términu nun ye usáu nun contestu téunicu, pero puede describir la selva tropical como bioma forestal, un monte carauterizáu por una estensa biodiversidá y densamente pobláu, incluyendo maleza, árboles nuevos, enredaderes y lianas, y plantes yerbácees. Como un bioma forestal, les xungles tán presentes en dambes zones climátiques templaes, y tán acomuñaes con fases preclímax de la selva. Por esta razón, la xungla podría estremase de la selva tropical, una y bones la primera ye un marayu profusa de arbustos tropicales, enredaderes y árboles pequeños que crecen n'árees fuera de la copa de bloquéu de lluz d'una selva tropical, ente que na selva los árboles tienen de sobrevivir buscando la lluz solar (que nun ta presente por cuenta de la trupa vexetación). Poro, la xungla ta delles vegaes asitiada nos cantos de les verdaderes selves, onde l'actividá humana puede amontase cuanta más lluz solar tea disponible.
Nel usu común, non toles rexones llamaes xungles pueden calificase como selves lluvioses, como nel casu de los montes tropicales del norte de Tailandia o del sur de Guangdong en China. Científicamente, éstos son bosque monzónicos o montes tropicales de fueya caduca o selves seques, pero non selves lluvioses.
Upton Sinclair dio'l títulu La Xungla al so llibru sobre la vida de los trabayadores nes corrolades de Chicago, pa suxerir qu'ellos taben siendo despiadadamente esplotaos.
Nun mayor grau de discutiniu, Ehud Barak —ex primer ministru y anguaño ministru de Defensa— comparó Israel como «una aldega na xungla». Los oponentes del Movimientu Israelín sobre la Paz acusaron a Barak de comparar a los vecinos de los israelites (específicamente a los palestinos) con «besties o selvaxes, colos que nun hai posibilidá de comunicase, averase, dar a conocer o reconciliase».
Carauterístiques de les selves Podríamos resumir les carauterístiques de la vexetación de selva como: Clima: Clima tropical húmedu o Af na nomenclatura de Köppen pa la selva tropical lluviosa, clima monzónicu o Am si ye selva monzónica o estacional, y clima tropical secu o Aw pa la selva seca. Temperatura (media añal): Na selva tropical bazcuya ente los 27 y los 29 °C, hasta los 400 m d'altitú o daqué más. Na selva subtropical una media de 22 °C y na selva montana de 18 °C. Altitú: Dispónse de normal nel pisu de la tierra caliente. Si s'atopa en pisos cimeros, tien de falase de selves montes o borrinoses o montes nublos. Precipitación (media añal): Bazcuya ente 1500 a 2000 mm y los 3000 mm o más. Nel casu de la llende inferior tien d'esclariase qu'estes agües tienen que tar perbién partíes mientres l'añu, lo cual namái fai referencia a climes con una llocalización bien específica. Estacionalidad de les agües: Na selva ecuatorial ye casi imperceptible: según el índiz xerotérmico de Gaussen tolos meses son lluviosos. Puede presentase un periodu d'agües per debaxo del permediu añal pero, polo xeneral, en tolos meses los montos pluviométricos son abondos pal desenvolvimientu d'esti tipu de vexetación. De resultes d'ello, los ríos, anque sían relativamente curtios son de caudal considerable. Nes zones de transición cola vexetación de sabana puede presentase una curtia dómina de seca onde la enorme variedá y riqueza de la vexetación va menguando progresivamente. Sicasí nes selves subtropicales la diferencia estacional ye marcada. thumb|Les formigues cortadores de fueyes son los principales herbívoros en munches selves suramericanes. Suelos: son pocu fondos, ácidos y probes pa l'agricultura, si analizar con criterios de la zona templada. Sicasí, esta probeza nun ye nenguna torga pa la vexetación nativa, como podemos reparar nel desenvolvimientu de les plantes epífitas de la imaxe, onde se da'l casu estremu d'especies vexetales que nun precisen de nengún tipu de suelu. La escasa fondura de los suelos queda compensada colo somero de los raigaños de los grandes árboles, que tienen contrafuertes pa sostener los sos tueros y cañes, cola adautación a les condiciones ambientales y cola estraordinaria biodiversidá, qu'aprovecha de manera bien eficiente, l'agua, la temperatura y la enerxía solar. Llatitú: 0-5° llatitú N y S (continua) y 5-10º de llatitú N y S (discontinua). Númberu d'especies: Ye la zona que tien mayor númberu d'organismos, tanto vexetales como animales. Sicasí, hai que señalar que nun abonden les especies animales de medianu y gran tamañu. Y dalgunes d'estes especies (xaguar y puma n'América, danta, etc.) llindar a les árees de selva tropófila o de sabanes. Nel casu de les formigues herbívores de la imaxe ye bonu señalar que nun ye esautamente asina siempres. Son más bien formigues llabradores, que traen al sosuelu grandes cantidaes de fueyes, non p'alimentase direutamente con elles, sinón pa xenerar un alimentu que pueda lleldase y sirvir de nutriente pa bacteries, microorganismos y fundamentalmente fungos que, de la mesma, sírven-yos a elles d'alimentu.
Tipos de selves Los varios tipos de selva dependen de múltiples factores tales como'l mugor, estacionalidad, llatitú y altitú. Dientro del más ampliu sentíu de lo que se denomina selva, podemos estremar ente los siguientes tipos: thumb|right|Río Comté, nun día lluviosu, cerca de la población de Roura, selva tropical de la Guayana francesa.
Tipos según la llatitú y temperatura
Selva ecuatorial Selva ecuatorial ye la más exuberante y biodiversa, presentar na zona ecuatorial, polo que ta rellacionada col clima ecuatorial templáu tol añu. Ye una referencia básica a 3 grandes rexones: L'Amazonia (Suramérica), El Congo (África) y Malesia (Insulindia y Nueva Guinea). La so temperatura permediu añal ye de 26 a 27 °C, anque ye común llegar a los 35 °C de permediu diariu. Tien cierta equivalencia cola selva tropical pero per definición nun son esautamente lo mesmo, pos non toles selves tropicales son ecuatoriales; polo xeneral mientres más cerca al ecuador terrestre, ye más lluviosa.
Selva tropical