Mikhaíl Aleksándrovich Shólokhov (en rusu: Михаи́л Алекса́ндрович Шо́лохов) foi un novelista soviéticu nacíu'l 24 de mayu de 1905 nel khútor de Kruzhílino (Rostov del Don) y fináu el 21 de febreru de 1984.

Amás foi un políticu y miembru importante del Partíu Comunista. Principal esponente de la cultura soviética, les sos obres fueron traducíes a más de 30 idiomes. Nel añu 1965 ganó'l Premiu Nobel de Lliteratura.

Biografía

thumb|right|Retrato de la familia Shólokhov colos sos dos fíos y los sos dos fíes. Shólokhov foi una de les figures más importantes nel sieglu XX dientro de la lliteratura rusa. Nació a veres del ríu Don nel khútor de Kruzhílino, parte de la stanitsa Vióshenskaya, nel senu d'una familia cosaca. Participó na Primer Guerra Mundial y depués na Guerra Civil Rusa. En 1917, trescaláu polos eslogan y proclames de los bolxeviques, apuntar al Exércitu Coloráu; tamién trabayó como periodista y editor. Ocupó diversos cargos militares, alministrativos y políticos, aportando a escoyíu diputáu del Sóviet Supremu de la URSS. Foi gallardoniáu con diversos premios, medayes y órdenes pol gobiernu de la URSS de la dómina. Llogró reconocencia internacional polos sos llogros nel campu lliterario, y en 1965 dióse-y el Premiu Nobel de Lliteratura.

Dempués del trunfu bolxevique, Shólokhov establecer en Moscú, onde empezó la so carrera como escritor. Ingresó nel Partíu Comunista en 1932 y en 1937 foi escoyíu pal parllamentu soviéticu. La publicación de El Don apacible, que consiguió'l premiu Lenin en 1941, llevólu a convertise nel escritor más influyente de la Xunión Soviética. Shólokhov acompañó en 1959 a Nikita Khrushchov nel so viaxe a Europa occidental y Estaos Xuníos, y en 1961 foi escoyíu pal Comité Central. Pa la década de 1980 habíense impresu sesenta y nueve millones de copies de les sos obres n'ochenta y cuatro idiomes de la Xunión Soviética. Nos sos discursos y escritos periodísticos siempres sofitó les polítiques oficiales del gobiernu de la dómina.

Lliteratura

Les obres de Shólokhov son el reflexu del ambiente y circunstancies históriques del llugar específicu. Esti autor movióse siempres na más estricta ortodoxa soviética. Según los críticos, los sos escritos son marcaos pola contradicción ente la fidelidá a un arte realista que Shólokhov llegó a apoderar como pocos, maduror lliterariu precoz pa un escritor (a los ventitrés años Shólokhov publica El Don apacible, dacuando titulada El plácidu Don), y la sumisión a los dictaos de la propaganda oficialista. Ensin dulda ye'l destín de too escritor banciar# ente llamaes contradictories. thumb|right|Casa de los Shólokhov na stanitsa Vióshenskaya. Dalgunes de les sos noveles rezumen sinceridá; puede reconstruyise la historia de la cruenta Guerra Civil Rusa en El Don apacible (Тихий Дон) meyor qu'en cualquier manual d'historia contemporánea. Ésta, la so meyor novela a xuiciu de la crítica, escrita ente 1928 y 1940, rellata la epopeya de los cosacos del Don, dende l'entamu de la guerra hasta'l trunfu bolxevique, vista al traviés de la historia individual del protagonista Grigori Panteléievich Mélekhov.

Campos derrotos (Поднятая целина), escrita ente 1932 y 1960, remembra los tresformamientos producíos na agricultura soviética poles granxes coleutives (kolkhoz). Llucharon pola so patria (Они сражались за Родину) apondera l'heroísmu de los soldaos soviéticos que llibraron la Gran Guerra Patria contra l'invasor nazi.

Na actualidá en Rusia, les xeneraciones de la comunidá cosaca consideren a esti novelista como unu de los personaxes trascendentales na historia del so pueblu. Gracies a les sos obres caltuviéronse pervalibles detalles de la tradición y la cultura cosaca, valores y costumes que'l mesmu escritor absorbió nel senu de la so familia mientres la so infancia.

Mientres munchos años les obres de Shólokhov formaron parte de los programes d'estudiu y conocencia obligatorios na RSFS de Rusia y n'otres repúbliques de la estinguida Xunión Soviética.

Anguaño la so obra sigue siendo bien valorada más allá de considerancies polítiques o temporales, y el Don Apacible considérase una de les noveles ruses más importantes del sieglu XX. El so estudiu tornó al temariu obligatoriu rusu dempués d'una curtia ausencia.

Obres destacaes Donskíye rasskazy (Cuentos del Don), 1925 Lazúrevaya step (la estepa azul), 1926 Tiji Don (El Don apacible), en 4 volúmenes, 1928-1940 Pódniataya tseliná (Campos derrotos), en 2 volúmenes, 1932-1960 Oní srazhalis za Ródinu (Llucharon pola Patria), 1942 Naúka nénavisti (La ciencia del odiu), 1942 Slovo o ródine (Una pallabra sobre la patria), 1951 Sudbá cheloveka (El destín d'un home), 1956-1957

Cine Siete de les sos obres fueron llevaes al cine ente les que destaquen: Tijiy Don ("El Don apacible"), 1957-58, dirixida por Serguéi Guerásimov, con P. Glébov, L. Jitiáieva, Z. Kirienko y Y. Bystrítskaia.Ficha en IMDb Sudbá cheloveka ("El destín d'un home"), 1959, dirixida por Serguéi Bondarchuk, con el mesmu Bondarchuk, Pávlik Boriskin, Zinaída Kirienko, Pável Vólkov, Yuri Avelin, K. Alekséyev.Ficha en IMDb Oní srazhalis za ródinu (Ellos llucharon pola patria), 1975, dirixida por Serguéi Bondarchuk con Vasili Shukshín.

Referencies

Ver tamién

Enllaces esternos

Categoría:Escritores de la Xunión Soviética Categoría:Escritores en rusu Categoría:Héroe del Trabayu Socialista Categoría:Premiu Nobel de Rusia Categoría:Premiu Nobel de Lliteratura Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Persones ensin plantía nym