The Killers ye una banda de rock d'Estaos Xuníos formada en 2001 en Las Vegas (Nevada) pol vocalista, teclista y baxista Brandon Flowers y el guitarrista Dave Keuning. Nos sos principios la formación de la banda sufrió diversos cambeos, pero escontra 2002 integráronse'l baxista y guitarrista Mark Stoermer y la batería Ronnie Vannucci Jr., permaneciendo fixa dende entós. Dempués de llamar l'atención d'una busca talentos, el grupu robló col sellu independiente británicu Lizard King Records y l'americanu Island Records.
La banda llanzó cinco álbumes d'estudiu: Hot Fuss (2004), Sam's Town (2006), Day & Age (2008), Battle Born (2012) y el so recién quintu álbum Wonderful Wonderful publicáu'l 22 de setiembre de 2017. Tolos álbumes ocuparon el puestu númberu unu nel Reinu Xuníu y n'Irlanda; amás, envalórase que vendieron 22 millones d'álbumes en tol mundu. Per otra parte, tamién llanzaron un álbum recopilatorio (Sawdust, en 2007), un álbum en direuto (Live from the Royal Albert Hall, en 2009) y un álbum de grandes ésitos (Direct Hits, en 2013).
Historia
2001-2003: oríxenes y formación En 2001, Brandon Flowers foi espulsáu de la so primer banda, un tríu de synth pop proveniente de Las Vegas conocíu como Blush Response, tres la negativa a camudase con ellos a Los Angeles. Depués d'asistir a un conciertu d'Oasis nel Hard Rock Hotel & Casino, Flowers decidió que quería dedicase a la música. Nesi tiempu, Dave Keuning, guitarrista de 25 años que se camudara dende Iowa a Las Vegas, publicó un anunciu nel periódicu, manifestando'l so deséu de formar una banda de rock. Flowers atopó dichu avisu y allegó al llamáu. Depués de conocer a Dave, empezaron la busca de músicos con estilos similares a ellos. Dambos compartieron les sos influencies musicales y llueu empezaron a escribir cantares nel departamentu de Keuning. A fines de 2001, grabaron un demo nel estudiu Kill The Messenger; el demo contenía cuatro canciones: «Desperate», «Replaceable» y les primeres versiones de «Mr. Brightside» y «Under the Gun». El batería de la zona, Matt Norcross, encargar de la percusión nes grabaciones, ente que Dell Neal, quien enantes foi compañeru de cuartu de Keuning, encargóse del baxu en dos de les pistes. Keuning y Flowers tocaron en direuto per primer vegada nel Café Espresso Roma, en Las Vegas, en xineru de 2002; el par, xunto con Neal y Norcross, empezó a tocar en numberosos llugares alredor de Las Vegas onde, amás, apurríen copies gratis de la so demo. The Killers traxeron un estilu únicu a la pequeña escena musical de Las Vegas, onde predominaben estilos como'l punk, nu metal y rap; ello ye que un críticu local afirmó que «The Killers, por suerte, tienen orixinalidá a diferencia de les otres bandes de la ciudá» y describió el so soníu como un amiestu ente los estilos de la música pop británica y l'emerxente indie rock modernu». Sicasí, The Killers, que los sos primeros conciertos en direuto fueron descritos como novedosos, nel branu boreal de 2002 despidieron al batería Matt Norcross, foi reemplazáu de volao por Brian Havens, quien tamién terminó siendo despidíu. Darréu, el baxista Dell Neal abandonó la banda por motivos personales.
El batería Ronnie Vannucci Jr. y el baxista Mark Stoermer yeren miembros d'otres bandes cuando conocieron a Keuning y a Flowers. Finalmente, dambos fueron convencíos de xunise a The Killers, y en payares de 2002 la formación actual del grupu taba completa. Los cuatro empezaron a axuntase nel garaxe de Vannucci pa trabayar en nuevos cantares; amás, entraben ensin permisu al cuartu de música de la Universidá de Nevada, Las Vegas (onde Vannucci estudiaba percusión orquestal) mientres les nueches. El grupu escribió gran parte del álbum debú Hot Fuss mientres estes sesiones, incluyíos los senciellos «Somebody Told Me» y «Smile Like You Mean It».
La banda siguió tocando en llugares pequeños en Las Vegas, onde se formaron pocos pero lleales siguidores. El grupu atraxo l'atención de Braden Merrick, una busca talentos de Warner Bros. Records qu'atopó'l demo del grupu nun sitiu web dedicáu a bandes ensin discográfiques nel área de Las Vegas, dempués d'asistir a un espectáculu en direuto que se fixo por que The Killers pudieren obterner un contratu discográficu y, eventualmente, un mánager. Él llevó a la banda a la parte de San Francisco, específicamente a Berkeley, a grabar un demo col exmánager de Green Day, Jeff Saltzman, pa depués unviar les grabaciones a los principales sellos discográficos d'Estaos Xuníos. La mayoría de los sellos refugaron al grupu, pero Warner Bros. convidar al eventu MOBfest en Chicago. Anque Warner Bros. nun quedó impresionáu con The Killers dempués del eventu, la banda llamó l'atención de Niall Norbury, quien yera del Reinu Xuníu. Norbury llevó consigo un demo con cinco canciones compuestes pela banda: «Jenny Was a Friend of Mine», «Mr. Brightside», «Glamorous Indie Rock & Roll», «Somebody Told Me» y «On Top», y amosar al so amigu Ben Durling, que trabayaba na discográfica independiente Lizard King Records. The Killers roblaron col sellu británicu en xunetu de 2003.
2003-2005: Hot Fuss El 19 d'agostu de 2003, el cantar «Mr. Brightside» foi estrenada nel programa del DJ Zane Lowe al traviés de BBC Radio 1 nel Reinu Xuníu. Depués, The Killers viaxaron a Londres y fixeron cuatro conciertos en cuatro nueches. El 29 de setiembre de 2003, el cantar «Mr. Brightside» foi llanzada nun númberu llindáu de CD y vinilos nel Reinu Xuníu, llogrando crítiques positives del cantar y de los conciertos. Como resultáu de los rumores xeneraos nel Reinu Xuníu, la banda, al tornar a Estaos Xuníos, foi convidada a tocar na ASCAP CMJ Music Marathon en Nueva York. Una variedá de sellos discográficos viéronse interesaos nel grupu, pero finalmente Island Def Jam foi escoyíu.
thumbnail|derecha|220px|Dave Keuning, guitarrista de The Killers, mientres el tour que promocionó l'álbum debú de la banda, Hot Fuss. La banda terminó de grabar Hot Fuss en payares de 2003 xunto a Jeff Saltzman. Decidieron nun camudar los deamos grabaos enantes yá que sentíen una mayor espontaneidá, cosa que nes nueves grabaciones nun asocedía. Poco dempués, volvieron a Londres pa telonear a British Sea Power y pa terminar d'entemecer l'álbum al pie d'Alan Moulder. Mientres la primer parte de 2004, percorrieron el Reinu Xuníu y Estaos Xuníos siendo teloneros de Stellastarr; amás, Morrissey escoyer por qu'abrieren en delles de les feches qu'él tenía n'Estaos Xuníos. La primer xira propia de la banda empezó nel Reinu Xuníu en mayu de 2004. Mientres la primavera y el branu boreal del mesmu añu, la llista de cantares interpretaos en festivales d'Europa y de Norteamérica foi emponderada, lo qu'ayudó a aumentar la creciente base de fanáticos de The Killers.
The Killers llanzaron el so álbum debú, Hot Fuss, en xunu de 2004 nel Reinu Xuníu, al traviés de la discográfica Lizard King, y n'Estaos Xuníos, al traviés d'Island Records. Recibió crítiques principalmente favorables. Lo estenso de la xira, l'ésitu tres les nominaciones de los senciellos «Somebody Told Me», «All These Things That I've Done» y «Mr. Brightside» a los Grammy, y que la banda entrara nos diez meyores del Reinu Xuníu y d'Estaos Xuníos, llevó al álbum a convertise nun gran ésitu comercial. Hot Fuss algamó'l númberu unu nel Reinu Xuníu en xineru de 2005, tan solu siete meses dempués del so llanzamientu, y foi certificáu 7 vegaes con discu de platín nel Reinu Xuníu ya Irlanda. Sicasí, n'Estaos Xuníos, l'álbum algamó'l puestu númberu siete n'abril de 2005 y foi certificáu 3 vegaes con discu de platín. Amás, algamó'l primer llugar n'Australia, onde foi certificáu 3 vegaes con discu de platín al igual qu'en Canadá, en Nueva Zelanda tamién llogró discu de platín, ente que n'Alemaña, Arxentina, Bélxica y Francia llogró discu d'oru. The Killers fueron nomaos en 2005 como'l grupu nuevu que más vendió nel mundu por World Music Awards; ello ye que esi mesmu añu fueron nomaos a trés premios Grammy, ente los que destacaba la nominación de Hot Fuss a meyor álbum de rock. Nel Reinu Xuníu ganó un premiu NME per meyor banda internacional.
Na versión inglesa de Hot Fuss, l'octavu cantar ye «Glamorous Indie Rock & Roll» en cuenta de «Change Your Mind». En 2005, una edición llindada del álbum foi llanzada en Norteamérica, onde s'incluyeron los llaos B «Under the Gun», «The Ballad of Michael Valentine» y «Glamorous Indie Rock & Roll».
La banda despidió al so mánager, Braden Merrick, en 2005. Más tarde, Merrick presentó una demanda en contra la banda y en contra'l nuevu mánager y abogáu d'esta, Robert Reynolds. La defensa de The Killers afirmó que la mala xestión de Merrick costáralu al grupu millones de dólares. El casu llegó al so fin en 2009.
En xunetu de 2005, The Killers actuaron nel conciertu Live 8 realizáu en Londres, tocando «All These Things That I've Done», onde darréu Robbie Williams rindió-yos un pequeñu homenaxe, incorporando l'estribillu del mesmu cantar, «I got soul, but I'm not a soldier», na so propia presentación. Coldplay y U2 fixeron lo mesmo y, nos sos distintos conciertos realizaos en Las Vegas, con The Killers nel ensame, incorporaron aquel estribillu nos sos cantares «God Put a Smile Upon Your Face» y «Beautiful Day», respeutivamente.
2005-2007: Sam's Town y Sawdust Poco tiempu dempués que terminara la xira de Hot Fuss, la banda tornó al estudiu pa empezar coles grabaciones del so segundu álbum al pie d'Alan Moulder y Flood. La mayor parte del álbum grabar nel Studio at the Palms en Las Vegas y los últimos detalles facer nos Criterion Studios de Londres en xunu de 2006. Al terminar Sam's Town, Flowers sintió que la banda fixera «unu de los meyores álbumes de los últimos venti años»; amás, este prindó «tou lo importante que me llevó a onde toi güei». En xunetu de 2006, el senciellu principal, «When You Were Young», estrenóse, convirtiéndose nun ésitu. Llogró, na so mayoría, crítiques positives al incorporar elementos del heartland rock.
thumb|220px|left|Sam's Town ye'l nome d'un casino allugáu en Las Vegas, ciudá natal de la banda. El segundu álbum de The Killers, Sam's Town, foi llanzáu n'ochobre de 2006 al traviés d'Island Def Jam Music Group. Per parte de la crítica, foi recibíu de manera mista: dalgunos emponderaron l'álbum y la evolución de la banda, ente qu'otros criticar y burlláronse d'él, cuantimás la revista Rolling Stone. El nuevu material vendió más de 706.000 copies en tol mundu na so primer selmana de llanzamientu, algamando'l puestu númberu dos na llista d'Estaos Xuníos de Billboard y el puestu númberu unu nes llistes del Reinu Xuníu. Amás, foi certificáu 5 y 4 vegaes con discu de platín nel Reinu Xuníu ya Irlanda, respeutivamente; 2 vegaes con platino n'Australia, Canadá y Nueva Zelanda; con platino n'Estaos Xuníos; y con oru n'Alemaña, Arxentina, Bélxica y Rusia.
The Killers grabaron una sesión en direuto n'Abbey Road Studios el 29 de payares de 2006 pal programa Live from Abbey Road. Realizaron una presentación casi totalmente unplugged, qu'incluyía una versión del ésitu de Dire Straits, «Romeo and Juliet». N'avientu de 2006, la banda llanzó un senciellu navidiegu (el primeru de lo que sería una tradición añal), «A Great Big Sled», que les sos ganancies fueron destinaes a la campaña Product Red.
En febreru de 2007, The Killers asistieron a los Premios Brit nel Reinu Xuníu, onde interpretaron «When You Were Young». La banda ganó dos premios: meyor grupu internacional y meyor álbum internacional. Nesi mesmu mes, el videu musical dirixíu por Tim Burton, «Bones», ganó na categoría de meyor videu nos Premios NME. Mientres la xira de Sam's Town, The Killers tocaron nel Madison Square Garden per primer vegada, amás de participar nuna serie de festivales importantes d'Europa como'l festival de Glastonbury.