El palaciu de Buckingham (n'inglés, Buckingham Palace) ye la residencia oficial de la reina en Londres.Por tradición, la corte real británica inda mora oficialmente nel palaciu de St. James, lo que supón que, magar los embaxadores estranxeros presenten los sos credenciales ante'l soberanu británicu en Buckingham, queden acreditaos oficialmente na Corte de St. James». Esta anomalía ye, a cencielles, frutu de la tradición, una y bones el palaciu de Buckingham ye, de fechu y pa tolos efeutos, la residencia oficial del monarca. Vease: Tamién s'utiliza pa ceremonies oficiales, visites d'Estáu y visites turístiques. Ye famosu por allugar una parte sustancial de la Royal Collection, estraordinariu conxuntu d'obres artístiques frutu del coleicionismu real. El palaciu ye un puntu de xunta de los británicos en tiempos de crisis y de festividá. «El Palaciu de Buckingham» o, a cencielles, «El Palaciu», tamién ye la metonimia utilizada pa designar la fonte de comunicaos de prensa provenientes de la familia real británica.
El palaciu, orixinalmente conocíu como Buckingham House, yera nun principiu un petit hôtel construyíu pal primer duque de Buckingham en 1703 y adquiríu pol rei Xurde III en 1762 pa convertilo en residencia privada. Nos siguientes 75 años sufrió una serie d'ampliaciones empobinaes polos arquiteutos John Nash y Edward Blore (1850), creándose tres ales formando un patiu central abiertu. Cola llegada al tronu de la reina Victoria d'Inglaterra, el Palaciu de Buckingham pasó a ser la residencia oficial de la monarquía. Mientres los sieglos XIX y XX fixéronse delles reformes nel palaciu, como la que se llevó a cabu en 1913 (al cargu d'Aston Webb) y que dio al palaciu la so fachada principal actual, incluyíu'l balcón dende onde saluda la familia real.
L'interior xeorxanu orixinal del sieglu XIX, que entá se caltién, componer de brilloses escayoles con incrustaciones de lapislázuli azul y rosa. Eduardu VII redecoró el palaciu añadiendo una decoración Belle Époque en tono crema y doraos. Dellos salones de receición tán decoraos n'estilu chinu con muebles provenientes del pabellón real de Brighton y de Carlton house. El palaciu cunta con 775 habitaciones y los xardinos del palaciu constitúin los xardinos privaos más grandes de Londres. Fueron creaos orixinalmente por Capability Brown, pero rediseñados por William Townsend Aiton y John Nash. El llagu artificial foi creáu en 1828 y recibe agua del llagu Serpentine, el llagu que s'atopa nel Hyde Park.
Historia thumb|Buckingham c. 1710, tal que lo diseñó William Winde pal primera duque de Buckingham.
La primer edificación construyida nel llugar onde agora s'atopa'l palaciu foi la casa Goring, construyida en 1633 por lord Goring. Sicasí, la casa que constitúi'l nucleu orixinal del palaciu foi construyida pol duque de Buckingham en 1703. Esta casa foi diseñada pol arquiteutu William Winde, construyendo un gran bloque central de tres pisos y dos edificios anexos más pequeños.
La casa foi vendida pol so fíu al rei Xurde III en 1762. Pensó utilizase l'edificiu como residencia privada pa la familia real, particularmente pa la reina Carlota. Mentanto, el Palaciu de St. James siguiría usándose como residencia oficial y ceremonial del rei. Ello ye que los embaxadores actuales acredítense ante la corte de St. James», anque sía en Buckingham onde presenten los sos credenciales a la reina.
De casa a palaciu La reina Carlota morrió en 1818 y dos años más tarde facer el so home Xurde III. L'herederu, Xurde IV decidió ampliar Buckingham pa dedicalo xunto con St. James a los actos d'estáu, pero en 1826 decidió convertir Buckingham nun palaciu real. Encargó a John Nash la construcción del so proyeutu. El nuevu edificiu construyir en piedra utilizando un estilu neoclásicu francés. Creáronse dos ales más dexando un patiu interior abiertu. Esta ye la estructura que se caltién hasta l'actualidá, salvo la fachada este que cierra'l patiu, que ye de más recién creación. Nesi llugar atopaba un impresionante arcu de trunfu inspiráu nel Arcu de Constantín de Roma, que'l so costu foi de 34.450 Llibres esterlines. Xurde IV quería coronalo con una estatua ecuestre so. Sicasí'l monarca morrió antes y el Parllamentu decidió instalar la estatua en Trafalgar Square.
thumb|upright|Xurde IV.
Queríase tamién que los interiores del palaciu fueren d'una guapura incomparable. Xurde IV encargara'l diseñu interior a Charles Long, quien basaba les sos obres na escayola y les incrustaciones de lapislázuli. La muerte de Xurde IV en 1830 produció que nun se completara la decoración de los interiores hasta'l reináu de Guillermu IV, un home de gustos senciellos.
Nos años previos a la muerte de Xurde IV, el costu del entá non rematáu palaciu taba causando quexes nel parllamentu y na prensa. Guillermu IV escoyó a Edward Blore como xefe d'obra, que llevó a cabu un modelu similar al proyeutáu por Nash pero a un preciu menor. El costu total de la remodelación del palaciu xubió a 719 mil llibres.
Anque los reis celebraren actos y receiciones nos salones d'Estáu del palaciu, nunca moraron nél, yá que preferíen Clarence House. Ye remarcable el xestu del rei cuando se quemar el Palaciu de Westminster ufiertando Buckingham al pueblu, pa usalo como sede del parllamentu. Esta ufierta foi refugada y reconstruyóse Westminster.
La mayoría de los salones de receición fueron amoblaos nesa dómina y entá se caltienen na actualidá. Utilicen l'estilu chinu con muebles del pabellón real de Brighton y de Carlton house.
La reina Victoria thumb|upright|La reina Victoria. Cola llegada de la reina Victoria al tronu en 1837, el Palaciu de Buckingham pasó a convertise en residencia real. Ente que los salones d'estáu carauterizar pola infinidá de colores, les necesidaes del nuevu palaciu pasaben por ser menos luxoses. Sábese que les chimenees espulsaben tanto fumu que tuvieron que dexar d'encender, dándo-y al palaciu una xeliza magnificencia. La ventilación yera tan mala que l'interior esprendía mal golor, y cuando decidió instalase llámpares de gas, hubo una seria esmolición sobre los posibles escapes de gas nes plantes inferiores. Tamién se criticaba la dexadez de los trabayadores y la suciedá que reinaba en palaciu. Cuando la reina casóse col príncipe Alberto de Saxonia-Coburgu-Gotha, ésti pasó a ocupase de los asuntos internos del palaciu y de los emplegaos. Solucionáronse tolos problemes y los constructores pudieron finalmente abandonalo en 1840. thumb|left|El palaciu en 1842, nel que s'amuesa'l arcu Marble, que sirvía como entrada ceremonial al palaciu. Treslladar a l'ala este construyida en 1847. La gran ala este del palaciu (anguaño la fachada principal del mesmu) foi construyíu dempués del matrimoniu de la reina Victoria. En 1847, la pareya atopó'l palaciu demasiáu pequeñu pa la vida de la corte y la so creciente familia. Asina que decidió cerrase el patiu pa convertilo nun patiu interior. Nesta ala atopa'l balcón dende'l que la familia real saluda a los sos súbditos.
Dende antes de la muerte del príncipe Alberto, conocíase la pasión de la reina Victoria pola música y el baille y los grandes músicos de la dómina yeren llevaos a palaciu pa interpretar les sos obres. Mendelssohn actuó en trés causes, Strauss y la so orquesta actuaron nel palaciu cuando s'estrenó la obra del compositor, «polka d'Alicia», n'honor a la princesa Alicia. Mientres esa dómina'l palaciu de Buckingham yera l'escenariu de pimpanos bailles, de ceremonies reales rutinaries, de invistidures y de presentaciones.
La reina Victoria decidió treslladar l'Arcu de mármol (Marble Arch), l'antigua entrada al palaciu, a la so llocalización actual, cerca Speakers' Corner, nel Hyde Park. Tres la muerte del so home, la reina Victoria abandonó Buckingham y treslladóse a los castiellos de Windsor. L'actividá de la corte siguió llevándose a cabu nel Castiellu de Windsor, y Buckingham quedó apostráu a la solombra de la reina Victoria.
El sieglu XX thumb|upright=1.5|Vista de Buckingham en 1909. En 1901 llegó al tronu'l rei Eduardu VII, enllenando de vida al palaciu. El nuevu rei y la so muyer la reina Alejandra yeren l'esponente de la clase alta británica y el so grupu d'amigos, conocíos como'l grupu de Marlborough House, yeren consideraes les xentes más eminentes de la dómina. Los salones del palaciu, especialmente'l salón de baille, la Sala del tronu y antepares y galeríes fueron redecorados nun estilu Belle époque de tonos doraos. Esta decoración caltiénse anguaño. De nuevu, el palaciu convertir nel centru del Imperiu británicu. Muncha xente cunta que la decoración qu'enllantó esti monarca nun ye acorde col diseñu orixinal del palaciu.
La postrera gran reforma del edificiu tuvo llugar sol reináu de Xurde V, cuando en 1913, Aston Webb rediseñó la fachada este, p'asemeyar el Lime Park de Cheshire. Esta fachada foi diseñada pa ser el telón de fondu del monumentu a Victoria, una gran estatua en memoria de la reina Victoria. Xurde V, qu'asocedió a Eduardu VII en 1910, tenía una personalidá más seria que'l so padre, lo que quedó reflexáu na vida del palaciu. Un gran énfasis foi puestu nes ceremonies oficiales y deberes reales escaeciendo en parte los momentos d'ociu. La muyer de Xurde V, la Reina María yera una estudiosa de les artes y punxo un gran interés na coleición de muebles y obres d'arte. La reina tamién mandó añader nueves chimenees de mármol en estilu imperiu. thumb|La fachada este foi completada en 1850. Equí amuésase l'aspeutu en 1910, antes de la remodelación de 1913.
Tamién foi ella la responsable de la decoración del Salón Azul. Esti salón, de 21 metros de llongura ye consideráu polos espertos como'l más formosu de toos cuantos componen el palaciu. En 1999 ésti cuntaba con 19 salones d'Estáu, 52 cuartos principales, 188 habitaciones d'emplegaos, 92 oficines y 78 baños. Anque paeza grande, ye pequeñu en comparanza col palaciu del zar en San Petersburgu, el Palaciu Episcopal de Roma, el Palaciu Real de Madrid y minúsculu en comparanza cola Ciudá Prohibida y el Potala. El tamañu puede reparase meyor dende dientro, reparando'l patiu internu. En 1938 llevar a cabu una pequeña reforma, convirtiendo'l pabellón noroeste diseñáu por Nash nuna piscina.
Guerres mundiales Mientres la Primer Guerra Mundial, el Palaciu, daquella residencia del rei Xurde V y la reina María, nun foi bombardiáu. Los oxetos de mayor valor de la Royal Collection fueron evacuaos a Windsor pero la familia real quedar en Londres. El mayor cambéu de la vida en palaciu mientres la guerra foi la persuasión que fixo'l gobiernu sobre'l rei por que cerrara la bodega y abstuviérase de beber alcohol col fin de dar bon exemplu a les clases baxes supuestamente alcoholizadas.
Estes siguieron bebiendo ente que'l rei tuvo que caltener la so astinencia. Eduardu VIII cuntó más tarde a un biógrafu que'l so padre llograba un vasu de vinu de Porto toles mañanes, ente que la Reina bañaba la so macedonia de fruta en xampán. Los fíos de los reis fueron fotografiaos na dómina sirviendo té a los oficiales encargaos de la seguridá del palaciu.