El Miami Heat ye un equipu de baloncestu de la NBA con base en Miami, Florida. Xuega los sos partíos como locales na American Airlines Arena y forma parte de la División Sureste de la Conferencia Este de la NBA.
L'equipu fundóse en 1988 gracies a la espansión de la NBA en 1987. Cuenta con tres títulos de la NBA, llograos na temporada 2005-06 al vencer a los Dallas Mavericks 4-2, na 2011-12 ganando a Oklahoma City Thunder 4-1 na serie, amás del más recién llográu na 2012-13 ganando nel máximu de 7 partíos a los San Antonio Spurs. Amás de los trés aniellos, el Heat llogró 11 títulos de división, llograos nos trés dómines más glorioses de la franquicia: 1997-2000, 2005-2007 y 2011-2014.
Nes sos files xugaron estrelles de la lliga como Alonzo Mourning, Glen Rice, Tim Hardaway, Gary Payton, Shaquille O'Neal, Dwyane Wade, Chris Bosh y LeBron James
Pabellones Miami Arena (1988-2000) American Airlines Arena (2000-presente)
Historia
Nacencia de la franquicia Mientres el boom que solmenó a la NBA na década de 1980, la lliga buscó espandir el númberu d'equipos de 23 a 27, hasta'l final de la década. Daquella nel estáu de Florida escarecíen d'un equipu NBA, polo que creció la posibilidá de la nacencia d'una n'Orlando, Tampa/St. Petersburg (Florida) conxuntamente, o Miami.
El Miami Sports and Exhibition Authority promocionó la candidatura de Miami per mediu d'un grupu lideráu pol miembru del Hall of Fame Billy Cunningham y Lewis Schaffel, antiguu axente deportivu y amigu de tola vida. El grupu foi sofitáu económicamente por Carnival Cruise Lines, una empresa de cruceros fundada por Ted Arison, quien sería'l propietariu mayoritariu, ente que'l manexu de les operaciones y el día ente día na franquicia correría al cargu de Cunningham y Schaffel, los accionistes minoritarios.
N'abril de 1987, el comité de la espansión d'equipos na NBA sofitó a les ciudaes de Charlotte y Minneapolis. Sicasí, el comité decantóse finalmente por una de les franquicies de Florida, Miami o Orlando. Dempués de tol procesu, la NBA decidió finalmente aumentar en 4 el númberu d'equipos, con Charlotte Hornets y Miami Heat debutando na temporada 1988-89 ente que Minnesota Timberwolves y Orlando Magic facer un añu dempués, na temporada 1989-90.
1987-91: La etapa de Rothstein Pa la so Temporada 1987-88 de la NBA primer temporada na lliga, Miami facer colos servicios de Ronny Rothstein, quien foi mientres enforma tiempu asistente de Chuck Daly en Detroit Pistons y consideráu unu de los arquiteutos de la defensa d'aquellos Pistons. Foi un primer añu difícil, yá que tuvieron que convivir con munches derrotes a lo llargo de la temporada y con un equipu nuevu. Ente los xugadores de la plantía inaugural atopábense Rony Seikaly y Kevin Edwards (escoyíos en primer ronda del draft de 1988 nel puestu 9 y 20, respeutivamente), los debutantes Grant Long y Sylvester Gray y los veteranos Rory Sparrow, Jon Sundvold, Pat Cummings, y Billy Thompson.
L'equipu empezó la temporada perdiendo los primeros 17 partíos, un récor de la NBA, pa terminar la temporada con un balance de 15 victories y 67 derrotes.basketball-reference.com 1988-89 NBA Season Summary, consultáu xunetu de 2008 L'escolta novatu Kevin Edwards, procedente de la Universidá de DePaul, foi'l máximu anotador de la campaña inaugural con 13,8 puntos de media. El permediu d'espectadores mientres la primer temporada foi de 14.945 espectadores.
Miami empezó'l so Temporada 1989-90 de la NBA segunda temporada na NBA escoyendo a Glen Rice, proveniente de la Universidá de Michigan na primer ronda del Draft de 1989, aumentando asina'l so poder anotador. En segunda ronda l'escoyíu foi Sherman Douglas de la Universidá de Syracusa. L'equipu camudar de la División Central (Conferencia Oeste) a la División Atlánticu (Conferencia Este), onde se caltuvieron 15 años. Sicasí, Miami siguió la so racha de males resultaos y nin siquiamente foi capaz de ganar dos partíos consecutivos, rematando la temporada con un récor de 18-64.basketball-reference.com 1989-90 NBA Season Summary, consultáu xunetu de 2008 Lo único bonu que dexó la temporada pa Miami foi l'actuación de los sos mozos xugadores. Rony Seikaly aprució na so temporada sophomore na temporada 1989-90 con 16,6 puntos y 10,4 rebotes que-y valió pa ser el xugador más ameyoráu de la NBA, ente que los rookies Sherman Douglas (14,3 puntos y 7,6 asistencies) y Glen Rice (13,6 puntos y 4,6 rebotes) dexaron bones sensaciones.
Na temporada 1990-91, Miami ameyoró sensiblemente'l númberu de victories con 24 por 58 derrotes.basketball-reference.com 1990-91 NBA Season Summary, consultáu xunetu de 2008 Escoyeron a Willie Burton na novena posición del draft de 1990 y a Dave Jamerson na posición 15, pero nun llegó a debutar yá que foi trespasáu a Houston Rockets nuna operación que traxo a Alec Kessler, eleición número 12, a Miami. Nengún de los dos encaxó perbién na plantía por delles razones. Burton porque yera un aleru y los Heat aportunaben en faelo xugar como escolta y Kessler por cuenta de nun tar físicamente preparáu pa ser xugador de la NBA. Mientres, Douglas, Rice y Seikaly siguíen ameyorando progresivamente calteniendo en Miami la esperanza d'un futuru meyor.
Rothstein dimitió como entrenador terminada la temporada, pero volvería a Miami como asistente na temporada 2004-05.
1991-95: La etapa de Loughery 280px|left|thumb|El Miami Arena, primer pabellón de los Heat. Rothstein arrenunció antes del empiezu de la temporada 1991-92 y Miami contrató a Kevin Loughery, un entrenador con 29 años d'esperiencia como téunicu y xugador de la NBA. Nel Draft de 1991, l'equipu escoyó a Steve Smith de la Universidá del Estáu de Michigan, nel puestu númberu 5. Cola ayuda del debutante Smith, Rony Seikaly y un más esperimentáu Glen Rice, los Heat remataron en cuartos de la División Atlánticu con un récor de 38-44 y participó per primer vegada nos playoffs.basketball-reference.com 1991-92 NBA Season Summary, consultáu xunetu de 2008 Fueron esaniciaos pol meyor equipu d'esi añu, Chicago Bulls. Smith formó parte del equipu de meyores novatos y Rice remató décimu n'anotación na NBA.
Na temporada 1992-93 sumar al equipu Harold Miner proveniente de la Universidá de California del Sur y el pivot John Salley, procedente de Detroit Pistons, en cuenta de una futura eleición nel draft. La incorporación de Salley foi acoyida con optimismu debíu al rol qu'ésti tuviera nos dos campeonatos llograos colos Pistons, sicasí rápido notóse que Salley yera un xugador calidable pa un bon equipu, pero non pa un equipu mediocre, como lo yera daquella Miami. Salley foi menguando'l so tiempu de xuegu, hasta que finalmente foi contratáu por Toronto Raptors en 1995. La temporada nun empezar del tou bien, con Smith perdiéndose dellos partíos por causa de una mancadura na rodía y Burton fuera de les canches casi tol añu por una mancadura na muñeca. Col regresu de Smith, Miami llogró una racha de victories ente febreru y marzu, pero nun foi abondu pa revertir el mal empiezu de 13-27. Remataron l'añu con un récor de 36-46 y nun participaron nos playoffs.basketball-reference.com 1992-93 NBA Season Summary, consultáu xunetu de 2008
Un equipu más saludable, el de la temporada 1993-94, llogró per primer vegada un récor positivu de 42-40 y retornó a los playoffs, onde s'enfrentó a Atlanta Hawks.basketball-reference.com 1993-49 NBA Season Summary, consultáu xunetu de 2008 Atlanta recuperóse dempués de dir perdiendo la eliminatoria por 2-1 y terminó ganando al meyor de 5 partíos. Tres esa temporada Steve Smith foi escoyíu miembru del segundu Dream Team, el grupu de grandes estrelles de la NBA que compitieron nel Campeonatu Mundial de 1994 en Toronto representando a Estaos Xuníos. L'equipu tamién taba formáu polos futuros Heats Alonzo Mourning, Dan Majerle y Tim Hardaway.
En 1994-95 l'equipu anovó la so plantía, trespasando a Seikaly, Smith, y Grant Long; y contratando a Kevin Willis y Billy Owens. Nesta dómina producióse tamién un gran cambéu na directiva de Miami. El 13 de febreru de 1995 los derechos como dueños de Billy Cunningham y Lew Schaffel fueron mercaos pola familia Arison. Mickey Arison foi nomáu xerente xeneral, siendo'l so primera midida echar al téunicu Loughery y reemplazalo por Alvin Gentry pa tratar de remontar el récor de 17-29. Gentry llogró una marca de 15-21 nos 36 partíos restantes de la temporada, pa rematar con un 32-50 en total, 10 victories per debaxo de la marca del añu anterior.basketball-reference.com 1994-95 NBA Season Summary, consultáu xunetu de 2008
Riley camuda l'aldu de Miami
La era de Alonzo Mourning Dende 1994 a 1997, Miami Heat trató de consiguir planes pal cambéu de ciudá per si nun futuru la ciudá de Miami opunxérase y nun diera facilidaes pa ello. Les alternatives principales fueron Las Vegas, Memphis, Tennessee (agora llar de Memphis Grizzlies), St. Louis y San Diego. Esta idea llueu cayería nel olvidu por cuenta de la dinámica ganadora en qu'entraron los Heat, abriendo una nueva década pa la esperanza.
En rematando la temporada 1994-95, Miami contrató a Pat Riley como nuevu presidente y entrenador. El téunicu qu'entrenó al Showtime de Los Angeles Lakers na década de 1980 compaxinó dambos llabores y foi l'ideólogu del cambéu de cara que dieron los Heat tres la so llegada. El so efeutu nun se fixo esperar, una nueche primero que diera empiezu la temporada 1995-96 consiguió a unu de los pivots más oldeaos y tamién más nuevos de la NBA, Alonzo Mourning, en cuenta de Glen Rice y Matt Geiger, ente otros, a Charlotte Hornets.
De la mano de Mourning l'equipu empezó 11-3. Nuna socesión de trespasos a metá de temporada, Riley, n'otra xugada maestra, facer con otra de les grandes estrelles de la lliga, Tim Hardaway. Xunto con Tim llegó Chris Gatling, ente que Kevin Willis y Bimbo Coles colar a Golden State Warriors. Por si fora poco tamién se fixo col mozu Walt Williams, que venía de faer 16,4 puntos, 4,5 rebotes y 4,1 asistencies la pasada temporada en Sacramento Kings. Miami remató la campaña con balance positivu, 42-40,basketball-reference.com 1995-96 NBA Season Summary, consultáu xunetu de 2008 que-y valieron un sitiu nos playoffs, onde esperaben los Bulls de Michael Jordan. Chicago, que venía de llograr el récor de 72 victories, venció por 3-0 pero en Miami volvieron saborguiar los mieles de los playoffs. thumb|215px|Alonzo Mourning, historia viva de Miami Heat. Mourning acabó la temporada con dobles figures, con permedios de 23,2 puntos y 10,4 rebotes. Hardaway, pela so parte, robló 17,2 puntos y 10 asistencies, formando xunto a 'Zo' una de les meyores sociedaes de la NBA.
Na siguiente temporada, la 1996-97, los Heat llograron una temporada escelente de 61-21.basketball-reference.com 1996-97 NBA Season Summary, consultáu xunetu de 2008 La franquicia llograba'l so primer títulu de División Atlánticu y Riley, que se llevó'l premiu al Entrenador del Añu de la NBA, siguía edificando un equipu ganador. Anguaño'l fichaxe estrella foi Jamal Mashburn, que cuayó dos primeres temporaes na NBA a gran nivel en Dallas Mavericks, pero al que les mancadures lastraron un tanto nes 2 siguientes y a lo postrero na so carrera. Jamal llegó en cuenta de Sasha Danilovic, Kurt Thomas y Martin Müürsepp. Amás de Mashburn, incorporar a xugadores que tuvieron un rol fundamental nel equipu como Dan Majerle, P.J. Brown, Voshon Lenard y Isaac Austin, que llegó procedente de Turquía (magar que yá apostara 3 temporaes na NBA), onde robló 22,3 puntos y 13,9 rebotes. Austin, con una aportación de 9,7 puntos y 5,8 rebotes foi escoyíu como'l Xugador más ameyoráu de la NBA.