thumb|350px|La corriente en remexu polar puede viaxar a velocidaes cimeres a los 160 quilómetros per hora. Na imaxe los vientos más rápidos tán representaos en colloráu, y los más lentos n'azul. thumb|350px|Nubes xuniéndose a una corriente en remexu sobre Canadá. Una corriente en remexu (jet stream n'inglés) ye un fluxu d'aire rápidu y estrechu que s'atopa nes atmósferes de dalgunos planetes, incluyendo la Tierra.United States Department of Energy June 26, 2002. EnAsk a Scientist. Consultáu'l 06-06-2011.
Na Tierra, según la Organización Meteorolóxica Mundial,José Miguel Viñes. Corrientes en remexu. Revista Avión & pilotu, nᵘ15, páx.37 y sig. Consultáu'l 28 de febreru de 2012. una corriente en remexu ye «una fuerte y estrecha corriente d'aire concentrada a lo llargo d'una exa cuasi horizontal na alta troposfera o na estratosfera, carauterizada por una fuerte cizalladura vertical y horizontal del vientu. Presentando unu o dos máximos de velocidá, la corriente en remexu escurre, de normal, a lo llargo de dellos miles de quilómetros, nuna franxa de dellos centenares de quilómetros d'anchor y con una espesura de dellos quilómetros».
Les principales corrientes en remexu de la Tierra tán alcontraes cerca de la tropopausa, la transición ente la troposfera (onde la temperatura escai cola altitú) y la estratosfera (onde la temperatura crez). Trátase de vientos occidentales (que viaxen d'oeste a este), tantu nel hemisferiu norte como nel sur. El so camín tien de normal una forma serpenteante; les corrientes pueden detenese, estremase en partes, depués combinase nuna sola corriente o siguir delles direiciones, inclusive opuestes a la direición principal de la mayoría de les corrientes. Les corrientes más fuertes son les polares, allugaes alredor de los 7 a 12 km sobre'l nivel del mar, y les corrientes subtropicales más altes y más débiles, alredor de 10 a 16 km.
Tantu nel hemisferiu norte como nel hemisferiu sur esiste una corriente en remexu polar y subtropical. Nel hemisferiu norte la corriente viaxa sobre les llatitúes medies y nortices d'América del Norte, Europa y Asia, y les sos correspondientes mases d'agua, ente que nel hemisferiu sur la corriente polar asítiase la mayor parte del añu sobre L'Antártida. Esiste una quinta corriente en remexu, la ecuatorial, que se mueve d'este a oeste.
Les corrientes en remexu tán causaes por una combinación de la rotación del planeta sobre la so exa y el calentamientu atmosféricu por cuenta de la radiación solar y, en dellos planetes, ente los cualos nun s'atopa la Tierra, el calor interno. Les corrientes en remexu fórmense cerca de mases d'aire que, siendo axacentes, rexistren diferencies significatives de temperatura, tal que asocede nes rexones polares y nes zones templaes del ecuador.
Los meteorólogos empleguen la llocalización de delles d'eses corrientes en remexu como una ayuda pa realizar les sos predicciones meteorolóxiques. La principal aplicación comercial de les corrientes en remexu dar na aeronáutica, yá que el tiempu de vuelu d'un avión puede variar bien significativamente si realízase a favor o en contra d'una corriente en remexu. Tamién tienen relevancia les llamaes turbulencias d'aire claro, que s'acomuñar a la proximidá d'una corriente en remexu y que son un peligru potencial pa la seguridá de l'aviación comercial. Una aplicación futura de les corrientes en remexu podría ser el so usu pa la xeneración d'enerxía por aciu aeroxeneradores.
Esisten otres corrientes en remexu. Mientres el branu del hemisferiu norte pueden formase corrientes nes rexones tropicales nes que l'aire seco atopar con aire húmedo en grandes altitúes. El centru de los Estaos Xuníos ye una rexón típica de desenvolvimientu de corrientes de nivel baxu.
Descubrimientu thumb|250px|lang=ast|La corriente en remexu circula na zona más alta de la troposfera d'oeste a este en dambos hemisferios. Nel hemisferiu norte tien un llargor de 1.000 a 9.000 quilómetros, una espesura vertical de 1 a 5 quilómetros y un anchor de dellos cientos de quilómetros. Tres la erupción del volcán Krakatoa en 1883 los observadores del clima rastrexaron y mapearon mientres dellos años los efeutos de la erupción, llamando al fenómenu corriente ecuatorial de fumu». Nos años 20 del sieglu XX un meteorólogu xaponés, Wasaburo Oishi,John M. Lewis. Oishi's Observation: Viewed in the Context of Jet Stream Discovery. Consultáu'l 8 de mayu de 2008. detectó la corriente en remexu dende un llugar cercanu al Monte Fuji y estudiar por aciu globos de los que davezu s'usen pa determinar vientos n'altitú.Martin Brenner. Pilot Balloon Resources. Consultáu'l 13 de mayu de 2008. Mientres enforma tiempu'l trabayu de Oishi foi desconocíu fuera de Xapón, en parte debíu al fechu de ser un secretu militar.La corriente en remexu polar foi utilizada pol exércitu nipón pa llanzar globos incendiarios sobre territoriu norteamericanu, causando oficialmente la muerte de seis escolares en Oregón, fechu que tamién foi calláu pol gobiernu de los Estaos Xuníos pa evitar la llerza ente la población. Vease: José Miguel Viñes. Corrientes en remexu. Revista Avión & pilotu, nᵘ15, páx.37 y sig. Consultáu'l 28 de febreru de 2012. Atribuyir al pilotu norteamericanu Wiley Post, el primeru que realizó un vuelu en solitario alredor del mundu en 1933, el descubrimientu de la corriente en remexu. Post inventó un traxe presurizáu pa volar a 6.200 metros. L'añu anterior a la so muerte realizó dellos intentos de vuelu transcontinental a gran altitú, notando que n'ocasiones la velocidá respeuto del suelu entepasaba a la del aire.Acepilots.com. Wiley Post. Consultáu'l 8 de mayu de 2008.
Ta acreitáu que'l meteorólogu Heinrich Seilkopf acuñó en 1939 el términu «Strahlströmung» (lliteralmente «corriente en remexu») pa describir el fenómenu (el términu alemán modernu ye «Strahlstrom»),Arbeiten zur allgemeinen Klimatologie By Hermann Flohn p. 47 magar munches fontes atribúin la comprensión del funcionamientu de la corriente en remexu a qu'en vuelos realizaos mientres la Segunda Guerra Mundial los pilotos aliaos notificaron la esistencia de vientos de cola cimeres a los 160 quilómetros per hora nos trayectos realizaos ente Estaos Xuníos y Gran Bretaña. Mientres la Segunda Guerra Mundial l'exércitu xaponés desenvolvió un programa pal llanzamientu de globos incendiarios dotaos d'un dispositivu barométricu pa caltenese a una altitú de 9.000-11.000 metros coles mires de cayer sobre'l territoriu d'Estaos Xuníos. El plan tuvo escasu ésitu, pero amuesa qu'aquel día en Xapón yá yeren conocíos los efeutos la corriente en remexu.Cfr, Mariano Medina, Introducción a la meteoroloxía, Ed. Paraninfu, 1988, 7ª edición, páx. 87 y sig. La investigación refecha del fenómenu tuvo llugar una vegada terminada la guerra. El descubrimientu de les corrientes en remexu resultó ser un finxu na comprensión de la circulación xeneral atmosférica terrestre y güei día ye d'usu común en meteoroloxía.
Descripción thumb|right|300 px|Configuración xeneral de les corrientes en remexu polar y subtropical. thumb|right|300 px|Seición de les corrientes en remexu polar y subtropical. La corriente polar en remexu alcontrar de manera típica cerca de los 250 hPa de presión atmosférica, d'unos 7 a 12 quilómetros d'altitú sobre'l nivel del mar, ente que les corrientes subtropicales, muncho más débiles, atopar a mayor altitú (de 10 a 16 quilómetros). En dambos hemisferios les corrientes fórmense cerca de la tropopausa, una capa de l'atmósfera terrestre que nel ecuador atopar a mayor altitú que nos polos y na cual asoceden importantes variaciones nes condiciones atmosfériques.David R. Cook Jet Stream Behavior. Consultáu'l 8 de mayu de 2008.B. Geerts and Y. Linacre. The Height of the Tropopause. Consultáu'l 8 de mayu de 2008. Nel hemisferiu norte la corriente en remexu atopar polo xeneral ente los 30°N y los 60°N de llatitú, ente que la corriente subtropical alcuéntrase cerca de los 30°N. Afírmase que la corriente en remexu sigue al Sol, pos se mueve escontra'l norte escontra'l final de la primavera y l'empiezu de la estación templada, y mientres la seronda y l'iviernu mover escontra'l sur.National Weather Service JetStream. The Jet Stream. Consultáu'l 8 de mayu de 2008.McDougal Littell. Paths of Polar and Subtropical Jet Streams. Consultáu'l 13 de mayu de 2008.
L'anchor de la corriente en remexu ye davezu d'unos pocos cientos de quilómetros o milles y la so espesura vertical de menos de cinco quilómetros.
thumb|right|300px|Evolución de los meandros de la corriente en remexu del hemisferiu norte (a), (b); a la fin, una gota d'aire frío dixébrase (c). Naranxa: masa d'aire caliente; rosa: corriente en remexu; azul: aire frío. La corriente en remexu ye de normal continua a lo llargo de grandes distancies, pero ye común qu'esistan discontinuidaes.Glossary of Meteorology. Jet Stream. Consultáu'l 8 de mayu de 2008. El percorríu de la corriente suel tener una forma serpenteante, de manera que los meandros mover en direición este a velocidaes menores que'l vientu de la corriente principal. Cada meandro o onda conocer col nome d'onda de Rossby (o onda planetaria). La ondes de Rossby tán causaes por cambeos nel efeutu Coriolis en función de la llatitú, y arrobínense escontra l'oeste anque'l fluxu nel que s'enserten lo faiga escontra l'este, frenando asina la migración global de les crestes y vaguaes de presión escontra l'este en comparanza coles depresiones atmosfériques d'onda curtia na que tán ensertes.Glossary of Meteorology. Rossby Wave. Consultáu'l 13 de mayu de 2008.
Les depresiones (o zones de baxa presión) d'onda curtia son pequeños paquetes d'altu nivel d'enerxía, d'una escala de 1.000 a 4.000 quilómetros de llargorGlossary of Meteorology. Cyclone wave. Consultáu'l 13 de mayu de 2008. que se mueven al traviés del fluyíu principal d'onda llarga, esto ye, de les crestes y vaguaes de les ondes de Rossby.Glossary of Meteorology. Short wave. Consultáu'l 13 de mayu de 2008. La corriente en remexu puede partise en dos por cuenta de la formación una zona de baxes presiones, lo qu'esvia una porción de la corriente dende la so mesma base, mientres el restu del fluxu mover al norte. Los remexos polar y subtropical pueden llegar a fundise, si lo normal ye que permanezan separaos. que se trata d'una corriente impetuosa
La velocidá del vientu varia en función del gradiente térmicu, pasando de los 90 quilómetros per hora. Rexistráronse vientos cimeros a los 398 quilómetros per hora.Robert Roy Britt. et Streams On Earth and Jupiter. Consultáu'l 4 de mayu de 2008. La corriente en remexu de mueve d'este a oeste, tresportando vientu fríu y templáu.
Anguaño los meteorólogos asumen que'l percorríu de les corrientes en remexu dirixe los sistemes ciclónicos de nubes nos niveles baxos de l'atmósfera, y la conocencia d'esi percorríu convirtióse nuna parte importante de la previsión meteorolóxica. Por casu, nel añu 2007 Gran Bretaña esperimentó graves llenes como resultáu del remexu polar, que permaneció en llatitúes meridionales mientres tol branu.Blackburn, Mike; Hoskins, Brian; Slingo, Julia:
Causes thumb|350px|right|Ilustración idealizada de la circulación xeneral atmosférica. Les corrientes en remexu tienden a fluyir latitudinalmente a lo llargo de los cantos de les célules.
Los vientos son polo xeneral más fuertes na tropopausa (sacante mientres los tornaos, los furacanes o otres situaciones análogues). Si atopen dos mases d'aire de distintes temperatures o densidaes, la diferencia de presión resultante de la diferencia de densidá (que ye la que causa los vientos) ye mayor na zona de transición. El vientu nun viaxa direutamente dende les rexones de mayor presión a les de menor presión, sinón que ye esviáu pol efeutu Coriolis y flúi a lo llargo de los cantos de les dos mases d'aire.John P. Stimac. Air pressure and wind. Consultáu'l 8 de mayu de 2008.