El Tercel ye un subcompacto fabricáu dende 1978 hasta 1999 al traviés de cinco generación, en cinco configuraciones de carrocería - de tamañu ente'l Corolla y el Starlet. Fabricáu na planta de Takaoka en Toyota City, Xapón, y compartir la so plataforma col Cynos (tamién conocíu como Paséu) y Starlet, el Tercel foi comercializáu por munchos como una II Corolla - vender nos concesionarios de Toyota Xapón llámase Toyota Corolla Allugamientu de les tiendes, y foi reemplazáu pol Toyota Platz (yaris) en 1999. Tamién yera conocíu como'l (en xaponés: Toyota Corsa) y viéndense nes tiendes de Toyopet.
El Tercel foi'l primer vehículu de tracción delantera producíu por Toyota, l'establecimientu d'un diseñu y un estilu que foi utilizáu más palantre n'otros modelos populares de Toyota. Por casu, el Toyota Corolla E80 ye casi similar a la estructura de l'A EL20 Tercel. Amás, Toyota diseñó un nuevu motor pal Tercel, tratando de llograr la bona economía de combustible y desempeñu, según baxes emisiones coles mesmes. La eleición d'estilos de carrocería tamién aumentó, cola adición d'un sedán de cuatro puertes.
El nome de "Tercel" deriva de la pallabra llatina que significa "un terciu", como'l Tercel foi llixeramente menor que'l Corolla - de manera bien "tiercel" referir a un machu de ferre, que ye un terciu más pequeñu que'l so contraparte femenina.
__TOC__
Primer xeneración (1978-1982)
El Tercel foi introducíu en Xapón n'agostu de 1978, n'Europa en xineru de 1979 y los Estaos Xuníos en 1980. Vendióse orixinalmente, yá sía como un coupé de dos o cuatro puertes, o como un hatchback de tres puertes. Una versión comercializada en paralelu al traviés d'una rede de distribución independiente en Xapón foi llamáu'l Toyota Corsa. Nos Estaos Xuníos, foi nomáu como'l Tercel Corolla, cola esperanza de que la reputación del Corolla -conocíu pola so calidá y durabilidá- atraería a los compradores escontra'l nuevu modelu. Los modelos vendíos nos EE.XX. fueron remanaos por un motor SOHC de cuatro cilindros y 1.4L que producíen 60 CV (45 kW). Les opciones de tresmisión son una manual de cuatro o de cinco velocidaes o una automática de tres velocidaes, que taba disponible col motor 1.5L d'agostu de 1979.
Nel mercáu xaponés, el motor desenvolvía 80 CV 1500 (59 kW) a 5.600 rpm, ente que'l motor 2A menor de 1.3L, amestáu en xunu de 1979, ufiertó un pretendíu 74 CV (54 kW). N'Europa, sobre manera el más pequeñu de la versión 1.3L taba disponible, con 65 CV (48 kW).
Tercel 1981 coupé (América del Norte) Nesta nueva rueda delantera de la unidá de diseñu, el primeru pa Toyota, el motor foi montáu llonxitudinalmente. La tresmisión montóse debaxo de la plataforma, como ye'l casu d'un coche rueda trasera de la unidá. A diferencia d'un coche rueda trasera de la unidá, la tresmisión tenía un aniellu y el piñón na parte delantera de la tresmisión, per debaxo del motor. El semiexe entós estendíase dende la tresmisión a les ruedes delanteres.
N'agostu de 1980, el Tercel (y Corsa) fueron sometíos a una llavadura de cara, con cambeos considerables na parte delantera y los menores nel interior y parte trasera. El motor 1A foi sustituyíu pol 3A de desplazamientu idénticu pero agora con 83 CV (61 kW).
Segunda xeneración (1982–1988)
Por cuenta de les decepcionantes ventes de la primer xeneración del Tercel, foi rediseñáu en mayu de 1982. La pallabra "Corolla" foi esaniciada, aportando a a cencielles "Tercel" en tolos mercaos. Esta, la serie L20, yera un modelu de forma más moderna y angular. La segunda xeneración Tercel taba disponible como hatchback de trés o cinco puertes, una carroceta familiar de cuatro puertes, y tamién como un sedán de cuatro puertes en Xapón. El modelu familiar, conocíu en Xapón como'l Sprinter Carib (en xaponés: Toyota Sprinter Carib, l'abreviatura de "Caribou"), foi presentáu n'agostu de 1982. El vagón taba tamién disponible con tracción nos cuatro ruedes (la versión con tracción delantera namái taba disponible en mercaos selectos). En Xapón, un sedán con tracción integral tamién taba disponible, tamién se caltuvo en producción xunto cola versión familiar, inclusive dempués de la introducción de la tercer xeneración del Tercel. Estándar de tracción delantera-y cuatro vehículos (ruedes motrices vagones que nun tán forníos cola tresmisión manual de seis velocidaes) veníen con una automática de tres velocidaes o una tresmisión manual de cuatro o cinco velocidaes. El manual de cuatro velocidaes acutar pa la versión más simple nos mercaos norteamericanos.
Como namái les dos primeres xeneraciones vendiéronse oficialmente n'Europa, esta foi la última xeneración de la serie Tercel que s'atopa ellí, yá sía cola ventana trasera o de la carrocería station wagon. En Xapón, les salíes de potencia fueron los siguientes:
1.295 cc 2A-O: 75 CV (55 kW) a 6.000 rpm 1.452 cc 3A-O: 83 CV (61 kW) a 5.600 rpm (9.0:1 compresión, 82,05-86,05) 1.452 cc 3A-O: 85 CV (63 kW) a 5.600 rpm (9.3:1 compresión, 86.03-88.02) 1.452 cc 3A-HU: 86 CV (63 kW) a 6.000 rpm (variable carburador de venturi, la compresión de 9.3:1, 82,05-84,08) 1.452 cc 3A-EL SO: 90 CV (66 kW) a 6.000 rpm (dos variables carburadores de venturi, la versión del remolín d'almisión, 84.08-88.02) Los Tercels d'Estaos Xuníos recibió'l motor de 1.5 llitros, que produz 63 CV (47 kW) a 4.800 rpm. N'Europa, tantu la 1.3L (65 kW PS/48 a 5.400 rpm) y el 1.5L (71 kW PS/52 a 5.600 rpm) taben disponibles.
Los modelos de tracción nos cuatro ruedes (xasis AL25, namái col motor 1.5L) pue ser forníu con tresmisión manual de seis velocidaes, y podía pasase de tracción de dos a cuatro ruedes, ensin llegar a una parada. La sesta velocidá que llevaba yera un "extra baxa" (EL) la primer marcha, un engranaje de tresmisión de serie con una bien baxa (4.71:1) l'arte de rellación. L'equipu deL xeneráu una rellación de 17.6:1 de tresmisión final, dando al conductor la fuercia necesario pa estrayer el vehículu de les condiciones qu'otra manera pudiera quedar atrapáu. Por cuenta de la so baxa rellación de engranajes, yera afechu namái pa un usu a bien baxa velocidá en superficies resbalices (como nieve, grava o arena). Tamién s'inclúi colos modelos de tracción integral meyor forníos ye un inclinómetro percima de la radio de acondicionador d'aire / que mide l'enclín del coche.
El nuevu Tercel 4WD construyir a partir de pieces esistentes nel inventariu de Toyota. El motor, exa tresversal y el sistema de rueda delantera de la unidá yera de la Tercel esistente. La bobina con suspensión de la exa trasera foi tomada dende'l Corolla. La única parte específicamente diseñada pal Tercel 4WD foi'l casu de tresferencia, construyida na tresmisión. Esto dio-y al conductor una mayor versatilidá que foi posible sobre una base puramente rueda delantera de la unidá de vehículu, yá que apurre tres configuraciones distintos de potencia. De normal, el coche puede utilizase con tracción delantera. Cuando'l conductor detuvo'l 4WD la palanca selectora de nuevu nos cuatro ruedes, o se prime un botón na palanca de velocidaes pa la tresmisión automática, el poder pártese 50/50 ente les exes delanteru y traseru al traviés d'un acoplamientu mecánicu direutu. Nun hai diferencial central convencional, polo que'l sistema de cuatro ruedes motrices namái podía utilizase en superficies sueltes o resbaloses, de lo contrario el tren motriz qu'esperimenta una severa gastadura, y la manipulación poner en peligru. La opción tercer potencia (que namái taba disponible nel manual de seis velocidaes) foi de gama baxa. Esta nun ye la mesma que la opción de potencia de baxu rangu atopáu nun camión o SUV convencional, como'l Tercel escarecía d'una caxa de tresferencia high-range/low-range. Cuando la palanca asitiar na manera de cuatro ruedes motrices fíxose posible amenorgar la marcha del vehículu de la primera aL (extra baxa).
En 1985 produciéronse cambeos de menor importancia a les rellaciones de tresmisión y al diseñu de la parrilla, y l'interior foi actualizáu en 1986. El carru Tercel (y sedán de cuatro puertes en Xapón) siguió col mesmu diseñu hasta febreru de 1988 (cuando la Sprinter Carib foi sustituyida por una más grande de diseñu basáu en Corolla), ente que'l coupé, sedán y hatchback treslladar al nuevu diseñu.
Europa
Versiones disponibles n'Europa:
1.3 GL (3 puertes, 5 puertes con portón traseru) 1.5 GL (3 puertes, 5 puertes con portón traseru) 1.5 4WD (5 puertes de bienes, namái na versión a partir de 1986)
Galería
Tercer xeneración (1987-1990)
En 1987, Toyota introdució'l Tercel de tercer xeneración, que yera o pocu más grande y cuntaba con un nuevu motor de 12 válvules y 78 CV (58 kW), que cuntó con un carburador variable de Venturi, subrogadas por una garantía estendida, y en 1988 y modelos posteriores a la meyora de les emisiones de carbonu y más tarde, EFI. Otres meyores inclúin revisión de la direición de cremallera y piñón y un nuevu diseñu, con suspensión totalmente independiente. El Tercel siguió nel so papel n'América del Norte, polo costoso del vehículu, magar yá nun s'ufierta n'Europa. N'otros mercaos, la estrella más pequeña instalada debaxo del Tercel.
En 1987, Toyota introdució'l EZ Tercel con un equipu menos estándar:. Tapicería de vinil, una tresmisión manual de cuatro velocidaes, alfombrines de goma en llugar de moqueta, y espeyu retrovisor esterior namái del llau del conductor.
Pal añu modelu 1990, el Tercel Taba disponible como un hatchback de trés o cinco puertes o un sedán de dos puertes, el carru de ser actualizáu a la plataforma más grande usáu pal Caribe Sprinter (Caribe). Los modelos con tracción integral fueron esaniciaos, quedando'l Tercel namái con tracción delantera. Un modelu difícil d'atopar ye'l Tercel Deluxe Liftback de 4 puertes. Fabricáu namái ente 1987 y 1990, esti modelu, que veníen de serie con una tresmisión manual de 5 velocidaes, ruedes d'encargu y descongelación posterior. Les petrines de seguridá pasiva pal conductor nel asientu delanteru y los pasaxeros fueron introducíos en 1990.
Galería
Cuarta xeneración (1990-1994)
Toyota presentó'l Tercel de cuarta xeneración en 1990, yá sía como un sedán de dos puertes o sedán de cuatro puertes y alimentada por un 1.5 L 3Y-Y 82 CV motor de la producción (61 kW) a 5200 rpm (y 89 llibres pies (121 N · m) de torque a 4400 rpm) o 1,5 l 5Y-FE DOHC 16v de 110 CV (82 kW).
En Xapón, el Tercel tamién foi ufiertáu como Hatchback de 3 puertes y les versiones 4WD. Los modelos Hatchback fueron VC, Joinus, y de l'avenida. Los niveles del axuste pa sedán fueron VE, VX, y VZ. El VZ ye alimentáu por 5Y-FHE motor. El sedán d'altu nivel xaponeses teníen distintes lluces traseres y meyor forníu de lo interior de los modelos d'esportación.
Los modelos norteamericanos yeren Base Coupe, Coupe DX, DX Sedan, Sedan y -Y. Color-afinaes paragolpes, cubiertes pa los rines, y l'asientu traseru plegáu yeren opcionales nel DX, de serie na -Y. Tener guarnición del tueru de color coloráu similar al modelu xaponés.
1993 vio un nuevu diseñu esterior, menor a les fascias delantera y trasera y la adición d'una bolsa d'aire llateral estándar pal conductor y disponibles los frenos antibloqueo. El Tercel foi nuevamente reestilizado en 1994 ensin mayores cambeos - haloalcano, un refrigerante ensin CFC utilizar nel sistema d'aire acondicionáu.
Chile
En Chile, el Tercel foi introducíu en 1991 como un sedán de cuatro puertes con un motor de 1.3 llitros, SOHC, 12 válvules y 78 CV (58 kW), 4 cilindros, carburado, sol nome de "Corolla Tercel". El "DX" versión básica vien con tacómetru y cuatro coles. Llogróse un ésitu moderáu debíu al nome de Corolla.