Bellver de Cerdanya ye un conceyu allugáu na provincia de Lleida, comunidá autónoma de Cataluña, na comarca de la Baxa Cerdaña. Hasta mediaos del denominábase Bellver.

El conceyu ye un conglomeráu de distintos pueblos, masías aisllaes y vecinderos diversos que conformen unu de los más grandes conceyos de la contorna. Bellver ye'l principal nucleu de la subcomarca de la Batllia, asitiada al suroeste de la Cerdaña, y que tamién inclúi los conceyos de Prulláns y Riu. Esta porción sureña de la contorna tamién ye llamada polos sos habitantes Pequeña Cerdaña. Alministrativamente pertenez a la provincia de Lleida, anque los sos fechos históricu y xeográficu venceyar estrechamente con Puigcerdà, capital de la contorna, cola La Seu d'Urgell y con Ripoll y Vic, más allá de la Collada de Tusas. Bellver atópase a mediu camín de Puigcerdà y Seo de Urgel.

Entidaes de población Bellver de Cerdanya Baltarga Beders Bor Coborriu de Bellver Cortás Éller Nas Olià Ordén Pedra Pi Riu de Santa María Sant Martí dels Castells Santa Eugènia de Nerellà Santa Madalena de Talló Talló Talltendre Vilella

Clima

Nesti conceyu, na zona norte, atópase'l pueblu más fríu d'España, que'l so nome ye Talltendre, a una altitú similar a la de Ordèn - el pueblu d'un pocu más embaxo -, rondando los 1.700m y con una precipitación de 942mm y una media añal de temperatura de 5'2 °C.

Nel pueblu de Bellver de Cerdanya: -Mes más templáu(xunetu): 18'8 °C -Mes más fríu(xineru): -0'6 °C -Media añal: 9'1 °C -Precipitación añal: 786 mm.

Estes informaciones son puramente del pueblu (1060m), yá qu'al xubir escontra'l norte tamién se xube n'altor y en precipitación, y les temperatures baxen drásticamente al superar la barrera de los 1800m.

Llugares d'interés Les muralles El barriu antiguu Ilesia de Santa María y San Jaime Ilesia de Santa María de Talló Ilesia de Sant Julià de Pedra La torre de Cadell Ilesia de Santa Eugènia de Nerellà

Prehistoria Una de les primeres muestres de la presencia humana nesti términu correspuende a les pintures rupestres prehistóriques del Abrigu de la Vall d´Ingla, afayaes n'agostu de 1983 por Jordi Comas y Joan Pallarès, miembros de la Federació Catalana de Espelelogia. Arrexuntaes en diversos paneless correspuenden a formes astractes (puntos, barres, mácules..), de calter xestual, pertenecientes al conocíu como Arte esquemático (6.500-3.500 años antes del presente), espresiones creenciales de los grupos neolíticos, presentes tamién en Cogul, Vall de la Coma (Albi), Aparets (Bacica de Segre), etc . Tán declaraes Patrimoniu Mundial pola UNESCO dende 1998, anque tanto esti santuariu de la comarca de la Cerdaña como'l 88,45% de los que se parten polos territorios de Lleida, escarecen de dalgún tipu de proteición, lo que representa un constante peligru pal so salvaguarda.Associació Catalana d´Art Prehistòric.

Referencies lliteraries Nel pueblu, ambientó Gustavo Adolfo Bécquer el so poema La cruz del diañu, a partir d'una antigua lleenda de la cueves de Bellver. Na zarzuela La cruz del valle, d'Antonio Reparaz, na que collaboró Bécquer, hai un aproximamientu a les tradiciones populares de la contorna.

Referencies

Bibliografía Anna ALONSO TEJADA i Alexandre GRIMAL NAVARRO (2007): L'Arte Rupestre del Cogul. Primeres Imáxenes Humanes en Cataluña, Pagés Editores, Lleida. ISBN 978-84-9779-593-7. Anna ALONSO i Alexandre GRIMAL (2001), "La pintura rupestre prehistórica", La Noguera Antiga. Des dels primers pobladors fins als visigots, Barcelona, páxs. 96-115. ISBN 84-393-5599-8.

Enllaces esternos

web del Conceyu de Bellver Información de la Xeneralidá de Cataluña Información del Institutu d'Estadística de Cataluña Patrimoniu artísticu de Bellver

Categoría:Conceyos de Lleida Categoría:Llocalidaes de la provincia de Lleida Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial