Zapardiel de la Ribera ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Ta asitiáu ente l'aguada norte de la Sierra de Gredos y el sur de la Villafranca (Sierra de Castillejos) y ye regáu pol ríu Tormes. En cuntaba con una población de habitantes. Forma parte del partíu xudicial de Piedrahíta y de la comarca d'El Barco de Ávila-Piedrahíta. Consta de dos nucleos urbanos, Zapardiel de la Ribera y el so anexu Angostura de Tormes o La Angostura.
Toponimia left|thumb|230px|L'Almanzor, el picu más altu del Sistema Central, atópase na llende ente los conceyos de Zapardiel de la Ribera y Candeleda. Al igual que'l ríu Zapardiel, especúlase, anque nun hai pruebes al respeutu, que'l nome pudiera proceder del hebréu Tspardelh que, en castellán, significaría «ríu de xaronques». El vocablu tuvo de tresmitise al traviés de los musulmanes qu'habitaron la contorna.
Xeografía Allugamientu El conceyu ta allugáu en plenu corazón de la Sierra de Gredos y a veres del célebre ríu Tormes. A él llega al traviés de la carretera C-500, a 90 quilómetros d'Ávila capital, a mediu camín ente'l Parador de Gredos y El Barco de Ávila. La llocalidá cunta con unes vistes a la sierra de Gredos, onde habita la cabra hispánica. Zapardiel de la Ribera ye conocíu en munchos llugares como'l balcón de Gredos. La llocalidá capital del conceyu ta asitiada a una altitú de 1349 msnm.
Noroeste: Santiago de Tormes Norte: Santiago de Tormes Nordeste: Navalperal de Tormes Oeste: Santiago de Tormes 75px Este: Navalperal de Tormes Suroeste: Bohoyo Sur: Candeleda Sureste: Candeleda
Dientro del so términu municipal tópase una parte del Parque Rexonal de la Sierra de Gredos, que toma na so estensión l'Almanzor (2592 m), la Galana (2568 m) y los Cinco Llagunes.
Demografía El conceyu, que tien una superficie de 43,88 km², cuenta según el padrón municipal pa del INE con habitantes y una densidá de hab./km².
Flora y fauna
Vexetación típica: carbayu, encina, chopu, pinu, escobes, zarzamora, prunu, serval y otra gran variedá de plantes arumoses como'l tomillu, poléu, manzanilla, oriéganu, etc. Cunta con abondosa fauna como utre, águila calzada, sacavera, perdices, foín, xabalín, gineta, llondra y, primero de too, la tan representativa cabra hispánica.
Monumentos y edificios Iglesias y ermites La ilesia parroquial ta consagrada a Santiago Apóstol, patrón del pueblu xunto con Santa Apolonia. Nel so interior presenta fábrica de sillares bien llabraos sobre columnes de madera, un bon artesonado y retablu doráu al fueu, según el púlpitu talláu de gran guapura. La pila bautismal data del sieglu XV. Como interés na comarca, la torre ye exenta (nun comunica cola Ilesia interiormente), lo que fai pensar que pudo sirvir de talaya. El pueblu tamién cunta con dos ermites: la de La nuesa Señora de l'Asunción y La nuesa Señora de la Soledá.
El molín A la vera del ríu Tormes, dando nome a la zona conocida como "Charcu del Molín", asítiase sobre una gran roca de granitu un molín de principios del sieglu XIX con batán y canal medievales. A lo llargo del percorríu de la canal reparar tamién arcos medievales. Primeramente destinóse a la molienda del trigu, pa darréu producir electricidá pa diversos pueblos cercanos. Dende l'añu 2000 ye una casa rural que caltién gran parte de la estructura orixinal.
Nueva ponte N'avientu de 2006 foi inauguráu pola vicepresidenta primer y vocera de la Xunta de Castiella y Lleón, María Jesús Ruiz. La ponte sustitúi al anterior veníu embaxo tres una crecida del ríu en 2003 y construyíu nos años 60. Va Dexar a los ganaderos y llabradores del pueblu cruciar el ríu p'aportar a los sos praos y al monte, entá en situación d'agües enchentes. Pela redolada de la nueva ponte construyóse una zona de barbacoes y aparcamientos pa usu y esfrute públicu, amás de xingadorios pa los neños y un camín de lloses de piedra que lleva a la zona del "Charcu del Molín", una zona de bañu de la cuenca alta del Tormes.
Les Escueles Esti conxuntu arquiteutónicu asitiáu a la salida del pueblu allugó hasta los años 70 el colexu públicu del pueblu. Son dos naves por cuenta de la separación por sexos. Dende entós cayeron n'abandonu, siendo usaes en dalguna ocasión como centru de xuntes y comíes festives de los vecinos. Anguaño atópense nun intentu de restauración nel que collaboren un Taller de formación de moces de Piedrahíta, según les instituciones.
Intereses Asina empieza l'ensayista catalán Bartolomé Soler,Bartolomé Soler na so obra Patapalo, una descripción del Zapardiel de la Ribera a mediaos del sieglu XX:
Ver tamién
Referencies
Enllaces esternos
Páxina de Zapardiel de la Ribera na web de la Diputación
Categoría:Conceyos de la provincia d'Ávila Categoría:Llocalidaes de la provincia d'Ávila Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial