Villanueva de Gormaz ye una llocalidá y tamién un conceyu de la Tierra de Gormaz, España, na provincia de Soria, Comunidá Autónoma de Castiella y Llión.
Situación 220px|thumb|left|Términu municipal de Villanueva de Gormaz.
Pequeñu pueblu xunto al ríu Caracena, asomáu a la llanura dende'l visu d'una pequeña llomba, a un llau de la carretera que xune Fresnu con Recuerda. Na llonxanza acolúmbrase la mole de la fortaleza de Gormaz.
Demografía En 2010 la población xube a 10 habitantes, 7 homes y 3 muyeres.
Historia Perteneció, tres reconquistar, a la Comunidá de Villa y Tierra de Gormaz, y asina siguió hasta'l sieglu XIX, polo qu'en tou dependió siempres de la Villa de Gormaz.
Nel sieglu XVI, hubo una Arca de Misericordia que concedía préstamos n'especie, en condiciones beneficioses, a los que los precisaben
Nel Censu de 1879, ordenáu pol Conde de Floridablanca,Censu de Floridablanca 1787, Soria, INE, Madrid 1988 ISBN 84-260-1781-9 figuraba como llugar del Partíu de Gormaz na Intendencia de Soria, con xurisdicción de señoríu y so l'autoridá del Alcalde Pedáneo, nomáu pol Conde de Ribadavia. Cuntaba entós con 193 habitantes.
A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá de constitúi en conceyu constitucional na rexón de Castiella la VieyaConceyu Códigu INE -42206 que nel censu de 1842 cuntaba con 36 llares y 142 vecinos.
Arte La Ilesia de San Pedro ye un senciellu exemplar del románicu rural. Na so portada queda un alfiz d'influencies musulmanes.
Ermita del Santu Cristu
Costumes Yera pueblu vinícola como lo demuestren los sos trés llagares, güei arruinaos y les múltiples bodegues escavaes nel so sosuelu, qu'inda cumplen funciones como llugares de xunta d'amigos, una y bones l'actividá agrícola ta en franca decadencia.
Na Selmana Santa yera nomada la so celebración de Les Tiniebles, qu'a pesar de la fecha teníen un calter gayoleru: Mientres el cura y el sacristán cantaben el Miserere en llatín, un molacín diba apagando los dolce veles asitiaes cerca del altar nun tenebrario triangular, y al apagar la postrera, la ilesia quedaba a escures, momentu en qu'empezaba un estrueldu de carraques, matraques, palos y espatexíos, y los mozos aprovechaben pa clavar les faldes de les moces nos bancos o coses pol estilu, provocando'l consiguiente jolgorio al volver la lluz. Esta tradición, perdida como tantes, celebrar en munchos pueblos castellanos, en dalgunos delles vegaes. Hai noticies de que tenía llugar n'El Cubu de la Solana, Peñalba de San Esteban, Velilla de San Esteban, Alcubilla del Marqués, Romanillos de Medina, Cidones, Los Rábanos, Tardelcuende, Castillejo de Carbayeda y Suellacabras (web d'Ángel Almazán)
Despoblaos San Cibrián: 3500 m. al Este, atestando cola divisoria de Recuerda, alredor de la Corrolada de Montebello, atópase'l despobláu de San Cibrián, del qu'hai documentación nos archivos de Villa y Tierra. Nun quedó memoria del so nome orixinal, y güei ye conocíu como Valpalomar. Yá taba despobláu nel sieglu XVI polo que los restos actuales son mínimos. Según la lleenda'l so abandonu foi causáu por un ataque de termites.
Galería d'imáxenes
Ver tamién Conceyos de la provincia de Soria Llocalidaes d'entidá menor de la provincia de Soria Provincia de Soria
Referencies
Categoría:Conceyos de Soria Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial