Membibre de la Hoz ye un conceyu de la provincia de Segovia (España) que llenda cola provincia de Valladolid, ta asitiáu a una altitú con respectu al nivel del mar de 870 metros.

Esti conceyu carauterízase poles numberoses fontes naturales que dan orixe al ríu de la Hoz.

Historia

Edá Media En 912, Gonzalo Fernández, conde de Castiella reconquista Sacramenia y la so redolada.

En 937, Fernán González, conde de Castiella, dona'l cercanu monesteriu de Santa María de Cárdaba al monesteriu de San Pedro de Arlanza.Manuel Morales, «L'únicu documentu orixinal del conde Fernán González», en El País, 24 d'ochobre de 2012

En 943, Asur Fernández, conde de Monzón, dona tierres asitiaes ente Peñafiel y Sacramenia al monesteriu de San Pedro de Cardeña.

En 983, Almanzor conquista Sacramenia y afara los escasos nucleos de población esistentes na comarca.

En 1013, Sancho García, conde de Castiella reconquista defintivamente Sacramenia y la so redolada.

En 1098, Alfonsu VI recibe de María Peláez la «villa qui vocitant Benvivere... in Estremadura».

En 1123, la bulda de Calixto II que delimita l'acabante restaurar diócesis de Segovia menta espresamente la llocalidá.

En 1136, Alfonsu VII concede un privilexu al Obispu de Segovia consistente na cesión del diezmu de les rentes reales en Membibre, con esceición de la fonsadera y pidíos.

En 1181, Alfonsu VIII confirma'l privilexu condedido al Obispu de Segovia.

En 1200, Alfonsu VIII concede al Obispu de Segovia el diezmu nel portalgu de la llocalidá.

En 1210, Alfonsu VIII mención la llocalidá como llende de la Comunidá de Villa y Tierra de Cuéllar.

En 1247, el Plan de distribución de rentes nel cabildru catedraliciu de Segovia menta a la llocalidá.

En 1250, Fernandu III tamién confirma'l privilexu del diezmu de les rentes reales concedíu al Obispu de Segovia.

En 1336, les tropes de Xaime II d'Aragón, aliáu de Don Juan Manuel, traviesen la contorna en direición a Peñafiel.

En 1349, la contorna ye azotada pola peste negro.

En 1447, Juan de Cervantes y Bocanegra, cardenal y obispu de Segovia visita la so diócesis, dexando constancia de tolos problemes que tienen de ser iguaos. Nesta parroquia, el visitador dexa constancia que'l cura frecuentaba la tabierna y yera pocu dondu y complaciente.

Edá Moderna En 1574, anuévense los finxos de la cañada pola que diben los ganaos de la Comunidá de Villa y Tierra de Cuéllar a beber a la fonte de Mingandura..

En 1717 refaise'l pórticu de la Ilesia de San Martín de Tours..

En 1721 produzse un pleitu ente los conceyos de Membibre de la Hoz y Vegafría polos moyón na zona de Valsordo, que finalmente ye resuelta na Real Chancillería de Valladolid..

En 1739, produzse un esllinde y finsamientu ente Membibre de la Hoz y Vegafría..

En 1743, fúndase la Obra Pía de Pan de Probes o de Pan Emprestar que'l so oxetu ye'l socorru de llabradores probes en tiempu de sementera, con calidá de reintegro n'agostu de cada añu..

En 1756, execútase la sentencia correspondiente a un pleitu ente Membibre de la Hoz y Vegafría pola posesión de alugnos terminos..

En 1791, fabricábense llenzos ordinarios de tres clases col cañamo de la so collecha.

Edá Contemporánea En 1834, a la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá constituyir en conceyu constitucional na rexón de Castiella la Vieya, partíu xudicial de Fuentidueña.

En 1835, el partíu xudicial de Fuentidueña integrar nel partíu xudicial de Cuéllar.

En 1845, el conceyu foi incluyíu na demarcación del nuevu puestu de la Guardia Civil creáu en Fuentidueña.

En 1911, el conceyu pasó a depender del puestu de la Guardia Civil de Vegafría.

En 1988, el conceyu abandonó'l partíu xudicial de Cuéllar pa integrase nel partíu xudicial de Sepúlveda.Llei 38/1988, de 28 d'avientu, de Demarcación y de Planta Xudicial

Xeografía

Allugamientu La llocalidá de Membibre de la Hoz asítiase na zona central de la península ibérica, nel estremu norte de la provincia de Segovia, tien una superficie de 15,68 km², y les sos coordenaes son .

Noroeste: Vegafria Norte: Canalejas de Peñafiel Nordeste: Aldeasoña Oeste: Vegafria 75px Este: Aldeasoña Suroeste: Vegafria Sur: Fuentesaúco de Fuentidueña Sureste: Fuentesaúco de Fuentidueña

Clima El clima de Membibre de la Hoz ye mediterraneu continentalizado, de resultes de la elevada altitú y el so alloñamientu de la mariña, les sos principales carauterístiques son:

La temperatura medio añal ye de 11,40ºC con una importante oscilación térmica ente'l día y la nueche que puede superar los 20ºC. Los iviernos son llargos y fríos, con frecuentes borrines y xelaes, ente que los branos son curtios y calorosos, con máximes alredor de los 30 °C, pero mínimes fresques, superando llixeramente los 13 °C. El refrán castellanu "Nueve meses d'iviernu y trés d'infiernu" carauterizar a la perfeición.

Les precipitaciones añales son escases (451,60mm) pero distribuyir de manera relativamente permediada a lo llargo del añu sacante nel branu que ye la estación más seca (72,80mm). Los montes que delimitan la pandu retienen los vientos y les agües, sacante pol Oeste, onde l'ausencia de grandes montes abre un pasiellu al Océanu Atlánticu pol qu'enfusen la mayoría de les precipitaciones que lleguen a Membibre de la Hoz.

Precipitaciones per estación (mm) Primavera Branu Seronda Iviernu TOTAL131,70 72,80 123,10 124,00 451,60

Na Clasificación climática de Köppen Consultáu'l 25 de payares de 2015. corresponder con un clima Csb (oceánicu mediterraneu), una transición ente'l Csa (mediterraneu) y el Cfb (oceánicu) productu de l'altitú. A diferencia del mediterraneu presenta un branu más nidiu, pero al contrariu que nel oceánicu hai una estación seca nos meses más templaos.Axencia Estatal de Meteoroloxía, Atles climáticu ibéricu

La inversión térmica ye frecuente en Membibre de la Hoz, especialmente n'iviernu, en situaciones anticiclóniques fuertes que torguen l'ascensu del aire y concentren el pocu mugor nel valle de La Hoz, dando llugar a borrines persistentes y xelaes. Esti fenómenu remata cuando al calecer l'aire que ta en contautu col suelu restablezse la circulación normal na troposfera; suel ser cuestión d'hores, pero en condiciones meteorolóxiques desfavorables la inversión puede persistir mientres díes.

Demografía El conceyu, que tien una superficie de 15,68 km², cuenta según el padrón municipal pa del INE con habitantes y una densidá de  hab./km².

La población de Membibre de la Hoz foi esperimentando un importante descensu dende va años debíu al éxodu rural, especialmente significativu foi'l periodu de 1950 a 1980, en que s'amenorgó a menos de la metá'l so númberu d'habitantes por cuenta de la emigración escontra les grandes ciudaes, especialmente Madrid y Valladolid, sicasí, a partir de los años ochenta, esti descensu se desacelera debíu principalmente al amenorgamientu del ritmu migratoriu.

Alministración

Monumentos y llugares d'interés

Patrimoniu arqueolóxicu Ruines del castiellu

Patrimoniu arquiteutónicu Ilesia románica de San Martín * Ermita de la Virxe de Rehoyo Molín de farina

Ver tamién Señoríu de Fuentidueña Condáu de Fuentidueña Comunidá de Villa y Tierra de Fuentidueña Diputación Provincial de Segovia Conceyos de Segovia VC - Valtiendas IGP - Lechazo de Castiella y Llión IGP - Gochucu de Segovia

Referencies

Bibliografía

Artículo

Llibros

Enllaces esternos

Categoría:Conceyos de Segovia Categoría:Llocalidaes de la provincia de Segovia Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial