Castellanos de Villiquera ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la comarca de La Armuña. Pertenez al partíu xudicial de Salamanca.
El so términu municipal ta formáu poles llocalidaes de Carbajosa de Armuña, Castellanos de Villiquera, La Mata de Armuña, Urbanizaciones y Villiquera, ocupa una superficie total de 32,81 km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu 2016, cuenta con una población de 675 habitantes.
Etimoloxía El nome d'esti pueblu tien dos partes: Castellanos, qu'alude a los colonos d'orixe castellanu que mientres la repoblación de la frontera más allá del ríu Duero (extremadura) per parte del rei de Lleón Ramiro II fundar allá pel añu 975; y Villiquera, que yera otru pueblu más antiguu y mediu despobláu en tiempos de la fundación de Castellanos de Villiquera, asitiáu d'unu a dos quilómetros más al sur.
Villiquera apaez en llistes de pueblos salamanquinos en documentos d'inclusive'l sieglu XV. El pobláu de Villiquera, sicasí, va perdiendo relevancia y aparce nel documentu "Despoblaos na provincia de Salamanca hasta l'añu 1785" de tiempos del Conde de Floridablanca col nome de Billiquera. thumb|left|Ilesia de San Xuan Bautista en Castellanos de Villiquera D'acordies con Llorente Maldonado de Guevara,Llorente Maldonado de Guevara, Antonio. Esquema toponímicu de la provincia de Salamanca: topónimos llatinos de romanización, II, Revista de dialeutoloxía y tradiciones populares, ISSN 0034-7981, Cuadiernu 32, 1976, páxs. 301-308 Villiquera tien el so orixe na pallabra llatina vīllĭcus (forma clásica vīlĭcus), que representaba'l nome del funcionariu o capataz romanu encargáu de la finca d'un propietariu. Tamién describía la heredá con que frecuentemente se premiaba a dichu funcionariu polos servicios emprestaos mientres la vida útil, como una especie de premiu de xubilación. Villiquera, pos, aludiría a les tierres ganaes por un ciertu vīllĭcus mientres la última etapa del imperiu romanu na zona fronteriza ente les provincies Lusitana y Tarraconense, nes cercaníes de la gran finca d'un gran terrateniente, de xuru xunto al ríu Tormes, escontra'l pueblu de Villamayor. Sicasí, Riesco ChuecaRiesco Chueca, Pascual (2006). “Anotaciones toponímiques salmantinas” , Salamanca, Revista d'Estudios, Diputación de Salamanca, nº 53, páxs. 185-264. considera improbable tal orixe, anómalu no morfolóxico y poco motiváu no histórico. Prefier considerar que'l topónimu deriva d'un coleutivu vexetal, a partir de bellico, ballicu 'cierta planta gramínea herbal'. Dicha planta constitúi la base de dellos praos húmedos na provincia de Salamanca, los conocíos como ballicares.
A los naturales de castellanos de Villiquera llámase-yos «cucos»
Símbolos left|120px|Representación heráldica del testu del blasón Escudu L'escudu heráldicu que representa al conceyu foi aprobáu oficialmente la col siguiente blasón:
Xeografía
La llocalidá capital del conceyu ta asitiada a una altitú de 828 msnm.
Noroeste: Calzada de Valdunciel Norte: Calzada de Valdunciel y Valdunciel Nordeste: Palencia de Negrilla y Negrilla de Palencia Oeste: Valverdón 75px Este: La Vellés Suroeste: Villamayor y Valverdón Sur: Villares de la Reina Sureste: La Vellés y Monterrubio de Armuña
Historia La calzada romana de La Plata pasaría bien probablemente cerca de Villiquera, al oeste de l'actual carretera N-630. La zona aledaña a Villiquera, al norte del Regueru de La Encina, tamién llamáu Regueru de Villiquera, foi la concedida por Ramiro II de Lleón a un grupu de castellanos del so exércitu, según les sos families, quedando darréu la llocalidá integrada nel cuartu de Armuña de la xurisdicción de Salamanca, dientro del Reinu de Lleón.Mínguez, José María (Coord.) (1997). Historia de Salamanca. II Edá Media. Salamanca: Centru d'Estudios Salamanquinos. Páx. 322 Buscaron pal allugamientu un llugar topográficamente más eleváu que l'antiguu Villiquera pa nun tener problemes coles crecíes del Regueru de la Encina y el so pequeñu afluente'l Regueru o Regatu de Cedillos y construyeron delles cases na zona del actual campusantu; un puexu eleváu dende'l que s'acolumbra cuasi tola comarca de La Armuña, la capital salamanquina y, en díes claros, la sierra de Gata. Cola creación de les actuales provincies en 1833, Castellanos de Villiquera quedó encuadráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa.
Monumentos d'interés
Ilesia de San Xuan Bautista.
Demografía En el conceyu —que tien una superficie de 32,81 km²— cuntaba en con una población de habitantes y una densidá de población de hab./km².
Nucleos de población El conceyu estremar en dellos nucleos de población, que cuntaben en 2015 cola siguiente población según l'INE: Nucleu de población PoblaciónCastellanos de Villiquera300Urbanización Mirador de Villiquera99La Mata de Armuña78Urbanización Les Cecilias72Carbajosa de Armuña49Mozodiel de Sanchíñigo*33Urbanización Les Castellanes18align="right"9align="right"8align="right"7Urbanización Arroyo de la Encina6Urbanización Las Gavias5Urbanización Los Palombos0align="right"0
* Nel llistáu recuéyese entá Mozodiel de Sanchiñigo, yá que dicha llocalidá entá pertenecía a esti conceyu, dixebrándose del mesmu a finales de xineru de 2017, cuando se xuntó como entidá llocal menor a Villamayor.
Castellanenses pernomaos
Blas Pérez García (Castellanos de Villiquera, 1808, Salamanca, 1890)
Ver tamién Provincia de Salamanca La Armuña
Referencies
Enllaces esternos
Categoría:Conceyos de Salamanca Categoría:Llocalidaes de la provincia de Salamanca