Salvatierra de Tormes ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Intégrase dientro de la comarca de Guijuelo y la subcomarca de Salvatierra. Pertenez al partíu xudicial de Béjar.
El so términu municipal ta formáu por un solu nucleu de población, ocupa una superficie total de 34,67 km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu , cuenta con una población de habitantes.
La mayor parte del so cascu urbanu atópase espropiáu pola Confederación Hidrográfica del Duero dende los años 50 y 60 del sieglu pasáu, lo que motivó dende entós una importante perda de población. Esto debe a que orixinalmente previóse que la práutica totalidá del conceyu quedara cubiertu peles agües del banzáu de Santa Teresa. Sicasí, años más tarde, la esperiencia demostró que los cálculos fueron erróneos, nun llegándose nunca a anubrir nin una sola de les cases del pueblu, a pesar de lo cual la CHD nun devolvió les cases a los sos propietarios.
Historia thumb|left|Mármol godo de Salvatierra, fotografiáu por Manuel Gómez-Moreno en 1903 Salvatierra tien una rica historia. Los sos oríxenes remontar a la repoblación llevada a cabu pol rei de Llión Alfonsu IX a principios del sieglu XIII, cuando esti monarca creó en 1203 el conceyu de Salvatierra o Alfoz de Salvatierra, dientro del Reinu de Llión, otorgándo-y a la llocalidá'l títulu de Villa,Mínguez, José María (Coord.) (1997). Historia de Salamanca. II Edá Media. Salamanca: Centru d'Estudios Salamanquinos. Páx. 243 favorecida pola so situación estratéxica nel pasu del Tormes y fronteriza frente a los territorios castellanos d'Ávila. Asina, pa defender esta importante villa lleonesa construyóse una fortaleza y cercóse la llocalidá.
A finales del sieglu XIII la villa de Salvatierra perteneció al infante Don Pedro, que yera fíu del rei Alfonsu X "el Sabiu" y señor de Ledesma, Alba de Tormes, Miranda del Castañar, Galisteo, y Granadilla, anque tamién tenía tola ribera del Río Coa y les villes de Sabugal, Alfaiates y Castelo Rodrigo, qu'anguaño formen parte de Portugal. A la muerte del infante Pedro, n'ochobre de 1283, la mayoría de los sos señoríos, incluyendo'l de Salvatierra de Tormes, fueron heredaos pol so únicu fíu llexítimu, Sancho "el de la Paz", que finó en 1312 ensin dexar descendencia llexítima, polo que a la so muerte toes los sos señoríos volvieron a la Corona.
Cola creación de les actuales provincies en 1833, Salvatierra quedó integráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa, despoblándose casi totalmente na década de los cincuenta y sesenta del sieglu XX al construyise'l banzáu de Santa Teresa, que finalmente nun llegó a anubrir la llocalidá como s'había previstu.
Demografía
Patrimoniu históricu La población cunta con parte de la so cortil cercada medieval, con un castiellu conocíu como Castillo de la Mora Encantada, la ilesia parroquial y los restos de l'antigua sinagoga..
Salvaterrenses pernomaos Filiberto Villalobos González (1879 - 1955) médicu de cabecera, conceyal, diputáu y ministru d'Instrucción Pública y Belles Artes.
Ver tamién Llista de conceyos de Salamanca Comarca de Guijuelo Salvatierra
Referencies
Bibliografía
Enllaces esternos
Índiz de conceyos de la Diputación de Salamanca
Categoría:Conceyos de Salamanca Categoría:Llocalidaes de la provincia de Salamanca