miniaturadeimagen|Ilesia parroquial de Terradillos Terradillos ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Intégrase dientro de la comarca de la Tierra d'Alba. Pertenez al partíu xudicial de Salamanca y a la Mancomunidá Calvarrasa de Arriba-Terradillos.
Amás del propiu Terradillos, el so conceyu ta formáu poles llocalidaes de La Alcubilla, El Barreru, La Maza, Les Perales, Urbanización el Encinar, Urbanización los Cisnes, Valdescobela, Los Ventorros y Urbanización Alba Nova. Tol términu ocupa una superficie total de 33,11 km² y según el padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu , cuenta con una población de habitantes.
Historia
Oríxenes Les primeres noticies qu'apaecen sobre la esistencia de población no que güei ye'l conceyu de Terradillos vienen apurríes por un dolmen asitiáu a 900 metros al SO del pueblu, nuna zona elevada. Trátase del dolmen conocíu como les Piedres Afitaes, nome dau pol padre César Morán, allugáu na partida conocida col topónimu de La Torrecilla.
Nun hai noticia de la esistencia de poblamientu en dómina posterior, magar la esistencia d'una calzada romana dientro del términu municipal, xunto a la urbanización El Pinar d'Alba (anque en terrén de Terradillos), fai presumir que'l poblamientu caltener a lo llargo d'esta dómina. Felicidad calzada respuende a un ramal de la Vía de la Plata, que xunía Salamanca con Alba de Tormes.
Evolución histórica El nome de Terradillos (Terradielos nel sieglu XIII) apaez en 1224 nun documentu del rei Alfonsu IX de Llión. Ye solo a partir del sieglu XVI cuando empiecen a apaecer datos de población que nos apurren una información direuta de Terradillos, empiecen apaecer los primeros censos. La batalla de los Arapiles ye'l mayor momentu históricu. Les tropes franceses asítiase nes actuales urbanizaciones d'El Encinar y Los Cisnes, Calvarrasa de Arriba y El Arapil Grande. Los ingleses asitiar ente Calvarrasa de baxo y el Arapil Chicu. Mui cerca d'El Encinar, xunto al camín que va de Arapiles a Calvarrasa de Arriba, hai una zona conocida como Campusantu de los franceses, onde presuntamente xacen soterraos los muertos del exércitu galu. Pola Constitución de 1812, Terradillos pasa a ser conceyu independiente y escuéyese per primer vegada un Conceyu Constitucional. Cola creación de les actuales provincies en 1833, Terradillos quedó encuadráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa, formando parte del partíu xudicial d'Alba de Tormes hasta la desapaición d'ésti y la so integración nel de Salamanca.
Sieglu XX y sociedá actual Hasta los años 70, Terradillos sufre un cayente na so población qu'hai qu'achacar a la emigración. Nos años 80, la construcción de les urbanizaciones del Encinar y de Los Cisnes provoca un constante aumentu de población. Cola democracia fuéronse alternando los alcaldes de distintos partíos políticos, gobernando'l conceyu Izquierda Xunida nel periodu 1995-2003 y el PSOE nel restu de llexislatures. Hai de solliñar como El Encinar ye unu de los nucleos urbanos que mayor población nueva alluga na comunidá de Castiella y Llión, según recibe gran númberu d'inmigrantes ( años antes del boom migratoriu, Terradillos yá allugaba a un porcentaxe considerable d'estranxeros ), habiendo nel conceyu alredor de 20 nacionalidaes distintes. Terradillos, foi exemplu de la integración cultural, llogrando una convivencia pacífica ente toos, participando la so población en fiestes y tradiciones d'otros pueblos. Por ser un conceyu ensin problemática cola tema inmigratorio, foi reconocíu con premios a la integración, significando un referente y un elementu d'arguyu pa la ciudadanía residente. Ello ye que la llocalidá foi visitada apocayá pol embaxador senegalés nel nuesu país. Amás gocia d'un gran movimientu asociativu y cultural, con decenes d'exemplos, dende clubes deportivos ( ciclísmo, Fútbol Atletismu, Karate, Axedrez, Petanca, Natación...) Culturales ( Agrupación cultural equí faise teatru, agrupación de Senegaleses, Grupu Scouts El Encinar... ) o d'ociu. Destacó amás nos años 90 por ser exemplu de trabayoses reivindicaciones en temes sanitaries ( manifestación nes cortes de Castiella Y lleón pidiendo l'aumentu de personal médico ) y educativu, al quedar enchíu l'únicu centru escolar nesa década pola llegada masiva de neños ( En total ente escueles infantiles, colexu de primaria y IESO, suman más de 600 persones, lo que supón más de la sesta parte de la población total censada). El frutu de tales movimientos resultó provechosu, al llograse parcial o absolutamente los oxetivos.
Xeografía
Suelu Dende'l puntu de vista xeolóxicu, Terradillos asitiar en dos tipos de terrenos. Na parte norte del términu, atópase una zona de cayueles, que forma parte del ampliu pizarral complexu que s'estiende dende'l sur de Salamanca, ocupando la parte centro meridional. Estes cayueles pueden ser atribuyíes al Cambrianu, tienen un color gris verdosu y el so esquistosidad ta marcada escontra'l noroeste.
Dende'l puntu de vista edafolóxicu, pudi dicise que la mayoría de los suelos de la provincia formáronse sobre materiales graníticos alternando con amplies zones de cayueles. Na zona de Terradillos apodera un suelu con un grau d'evolución escasa, probe en materia orgánico y poco fondu en gran parte de los casos. Nellos asiéntanse bastantes deveses y amplies zones de camperes, probes tocantes a especies, una y bones l'escasu poder de retención del mugor y la probeza n'elementos nutrientes de los suelos, llinda de forma notable'l desenvolvimientu d'una amplia flora yerbácea. Por ello, los rendimientos agrícoles son baxos.
Dende'l puntu de vista topográficu, la configuración del terrén ye daqué accidentada. La forma del terrén ye allargada en sentíu noroeste-sureste. Nel so vértiz noroeste averar a Salamanca en 10 km y pol so estremu sureste toca'l nucleu urbanu d'Alba. La presencia del ríu Tormes nes proximidaes del términu condiciona munchos aspeutos de la ordenación del territoriu. El Tormes define una altimetría decreciente dende los vértices de la cadena ondulada de Monterrubio, Cuatro Calzaes y Terradillos, escontra les vegues d'Alba y Villagonzalo, al Este, y Calvarrasa de baxo y Santa Marta, al norte.
Clima El clima equival a los continentales del pandu, singularizado en rellación cola microclima de la ciudá de Salamanca por dalguna proteición frente a los vientos dominantes del Suroeste y por menores borrines y mugores.
Hidrografía El relieve onduláu de Terradillos anicia una serie de llombes y vaguaes que constitúin cabeceres d'un sistema radial de calces naturales: la ribera de Algabete escurre escontra'l Tormes por Gargabete y Pelabravo. Tamién escontra'l norte, cerca de Calvarrasa de baxo, arrama al regatu del cañón y de la Solana; el Valle del Regajo, estender en direición este escontra les Vegues de Machacatu, y en direición oeste estiende'l Regajo, de Robledizas, por Palombares, y el regatu del pueblu de Terradillos que desagua nel Tormes frente a Alba. El nivel comarcal de base, escontra'l qu'escurren les agües de escorrentía superficial, y les fondes d'infiltración, vien definíu pel ríu Tormes, que s'atopa ente les cotes altimétricas de 790 m n'Alba de Tormes y 775 m en Santa Marta.
Vexetación Pueden estremase trés grandes zones a la de falar de la botánica del términu de Terradillos.
Primeramente, hai qu'estremar una zona de monte de frondosas, na parte septentrional del términu, sobre un suelu pizarrosu y d'escasa productividá. Tán dedicaos estos terrenos a aprovechamientu típicu de devesa salmantina, constituyendo un ecosistema de calter natural, monte baxu d'enriba, alternáu y superpuestu con pequeñes esplotaciones de ganáu vacuno y ovín, xunto con dalgún cultivu de secanu. Esti monte ye más frondoso al norte del términu y van abondando les escamplaes a midida que avanzamos escontra'l Sur. Pola escasa riqueza del suelu, nun s'atopa una vexetación natural descomanadamente rica. Nesta zona de frondosas, monte apoderáu pola encina (Quercus ilex), apaecen pequeñes yerbácees, como la Capsela Bursa pastoris y determinaes variedaes del xéneru de los xeranios. Nun nivel cimeru, dientro de les carbes y plantes subarbustivas daqué maderices, florien dellos xéneros de la familia de les ericácees, tamién se reparen lavandas y del xéneru de les genistas, una especie afecha a un mediu grebu, prueba d'ello ye'l tresformamientu del so tarmu aláu. A lo último, reparar diversos xéneros de la familia de les compuestes. Tocantes a los liquen, esisten los típicos sobre carrasco; les especies más frecuentes son la Evernia Prunasti y la Usnia barbata.
De segundes, hai que nomar les zones de replantación de confieras. Les más importantes d'elles tán nel quilómetru 10. Ye una reforestación a base de Pinus pinea. Reparar nestos pinares una resistencia del suelu a afaese a ellos, siendo frecuentes ver, como, entá na parte inferior de dellos pinos, surden, de manera bonal, los carrascos. Nel nivel de carbes y plantes arbustivas daqué maderices apaez dalgún xéneru de la familia de les ericácees y dalgún xéneru de lavandas. Pero si en daqué destácase esta zona de confieras ye na so cantidá y variedá de cogordes. Cogorda abundadísima nel pinar ye'l Boletus edulis, conocíu por boleru, el Lactarius deliciosis, tamién conocíu vulgarmente por níscalo; y, anque en menos bayura, atópense dellos Tricholamas y Amanita muscaria. Al ser el Pinara del Rodero de más edá, atópase en mayor cantidá les cogordes que na zones de confieras de replantación próximes a él (Pinar d'Alba)
Pa rematar, la parte sur del términu ye aprovechada pa cultivos de secanu, y al igual que les anteriores, siguen siendo tierres de poca riqueza. Nos praos incultos estrémense diversos xéneros de la familia de les compuestes, de la familia de les papaveráceas; tamién se repara que florien los típicos claveles de campu y dalguna polígona.
Demografía
La exa Salamanca-Alba de Tormes, onde ta asitiáu Terradillos, tuvo dende va años un curiosu prioritariu d'espansión de Salamanca, en gran parte pol so paisaxe y pol fechu de tar agües enriba del ríu Tormes. El fechu ye que la incipiente urbanización d'esta exa de los años setenta viose, ensin batura a duldes, consolidáu venti años dempués. Esti fechu demostrar pola medría del aforu de tráficu rodáu ente Salamanca y Alba de Tormes que de la mesma indució una meyora de la calidá de les comunicaciones. D'esta importancia de la exa Salamanca-Alba de Tormes esplícase la forma predeterminada d'asentamientu poblacional qu'en bastante midida carecen los conceyos qu'asomen a dichu exa. Asina se produció una polinuclearización y desarticulación de los desarrollos urbanos que nel casu de Terradillos constitúi la traza más carauterística del asentamientu poblacional. Los nucleos fundamentales consolidaos, por orde d'importancia poblacional, son, "El Encinar", "Los Cisnes" y el nucleu antiguu de Terradillos. Ye sicasí "El Encinar" el qu'alzó la so población de derechu de los 750 habitantes a principios de 1986 a los 3.500 habitantes de derechu en 2006. Ello ye que nos años 90 conocer a la Urbanización El Encinar col nomatu de "el trubiecu de Salamanca" dau'l gran númberu de neños que nacen cada añu nel llugar. Per otru llau la población inmigrante tamién contribuyó a amontar la so población, atopándose perfectamente integrada. Sicasí la evolución de la población d'equí p'arriba nun puede deducise de la evolución nestos quince años que, con una simple proyeición proporcional, tendría que rondar los 8.000 habitantes ensin cuntar cola nueva urbanización "Alba Nova" que'l so desenvuelvo plenu alzaría esa cifra a los 10.000 habitantes.
Nucleos de población El conceyu estremar en dellos nucleos de población, que teníen la siguiente población en 2015 según l'INE.